• Niemowlęta
• Zakładanie rodziny
• Dzieci
• Ogólne rodzicielstwo
• Noworodki
• Nastolatki
• Maluchy
• Ciąża

Jak pomóc dzieciom radzić sobie z chorobą terminalną rodzica

Kiedy rodzic dziecka choruje na chorobę nieuleczalną lub umiera z innej przyczyny, utrzeźwienie go jest wyjątkowo trudne. Jeśli dziecko nie miało doświadczenia ze śmiercią, może nie zdawać sobie sprawy z pełnego znaczenia wydarzeń. Kluczowe jest wcześnie i szczere podejście do tematu oraz pomoc dziecku w przygotowaniu się do nieuchronnego.

Instrukcje

1. Przestrzegaj harmonogramu dziecka jak najdokładniej, w tym regularnej nauki i zajęć pozalekcyjnych. Poinformuj nauczycieli, trenerów i innych dorosłych w życiu dziecka o sytuacji rodzica.

2. Przekazuj dziecku prawdziwe informacje od początku, zwłaszcza o zmianach, które na nie wpłyną. Dostosuj treść do wieku. Nastolatków i starsze dzieci można poinformować szczegółowo, młodszym dzieciom wystarczy streszczenie kroków podejmowanych przez lekarzy.

3. Pytaj, co dziecko rozumie z sytuacji. Niektóre dzieci wyczuwają pogorszenie stanu rodzica, inne wydają się nieświadome. Dowiesz się, pytając. Upewnij się, że rozumieją, gdy leczenie przestaje działać, i otwarcie powiedz, że rodzic ostatecznie umrze.

4. Powtarzaj, że choroba to czyjaś wina. Dzieci, zwłaszcza w wieku 3–10 lat, często uważają, że są odpowiedzialne za to, co dzieje się innym. Dziecko może czuć, że coś zrobiło lub powiedziało, sprawiło chorobę rodzica. Powtarzaj ten komunikat często, zanim dziecko samo o nim zapyta.

5. Wykorzystaj sztukę i zabawę do wyrażania uczuć. To szczególnie pomocne u młodszych dzieci, które nie potrafią nazwać emocji słowami. Zachęcaj dziecko do opisywania swoich rysunków, jeśli chce, i dyskutuj o pojawiających się wątkach.

6. Odwiedzaj umierającego rodzica często, jeśli dziecko to chce. Nie zmuszaj jednak. Jeśli dziecko woli nie odwiedzać, zachęcaj do rysowania i wysyłania laurek, zdjęć, wiadomości. Gdy koniec zbliża się, namawiaj do przemyślenia decyzji, ale przygotuj dziecko na to, jak wygląda rodzic.