Jak temperament dziecka w dzieciństwie przewiduje problemy behawioralne
Wielu rodziców zauważa różnice w temperamencie między dziećmi. Jedno może być spokojne, rzadko płacze, drugie zawsze kapryśne. Choć maluchy czasem mają ataki gniewu, niektóre rozpadają się przy najmniejszym stresie. Te różnice w temperamencie mogą być wczesnymi sygnałami problemów behawioralnych.
Typy zachowania
Każde dziecko to indywidualność reagująca na świat po swojemu. Badacze zachowań dziecięcych zazwyczaj klasyfikują dzieci wg trzech głównych typów behawiorowych – Vanderbilt University Center on the Social and Emotional Foundations for Early Learning. Cechy: poziom aktywności, adaptacja do rutyn, reakcja na nowe sytuacje, nastrój, intensywność reakcji, wrażliwość na środowisko, szybkość adaptacji do zmian, łatwość rozpraszania. Ok. 65% dzieci mieści się w trzech kategoriach i łatwo je do nich zaklasyfikować.
Trzy główne typy temperamentalne
Trzy kategorie: łatwy/elastyczny, aktywny/gniewny, wolno ogrzewający się/ostrożny (CSEFEL). Grupa pierwsza: szczęśliwe, regularne terminy, łatwa adaptacja, spokojne. Aktywne dzieci: kapryśne, nieregularne nawyki, strach przed nowością, łatwo zdenerwowują, reakcje intensywne. Ostrożne: negatywna reakcja na nowości, cofanie się, mniej aktywne, kapryśne. Cechy temperamentalne różnią się nasileniem, dzieci reagują inaczej w różnych stadiach rozwoju.
Dziedzictwo, temperament i środowisko
Relacje między dziedzictwem a środowiskiem są złożone, ale badanie 1863 dzieci (Journal of Abnormal Child Psychology, wrzesień 2008) wykazało, że pewne zachowania niemowląt wskazują na wysokie ryzyko problemów behawioralnych w przyszłości. Matki oceniały kapryśność, aktywność, przewidywalność i zachowania pozytywne (entuzjazm, radość). Dzieci z niską kapryśnością i wysoką przewidywalnością miały niskie ryzyko problemów. Chłopcy kapryśne i dziewczynki bojne częściej wykazywano problemy behawioralne w wieku 4–14 lat. Dzieci, których matki były mniej responsywne i które miały niski poziom strachu, też częściej miały problemy z wiekiem.
Temperament a alkohol
Badanie w "Alcoholism Clinical and Experimental Research" (lipiec 2013) oceniło cechy temperamentalne u 12 000+ dzieci w 6 punktach pomiarowych między 6 a 69 miesiącem życia. Ponowna ocena w wieku 15,5 roku pod kątem używania alkoholu. Dzieci z trwałymi problemami behawioralnymi i emocjonalnymi jako maluchy i przedszkolaki miały wyższe ryzyko wczesnego picia i nadużywania alkoholu. Dzieci o wysoko socjalnym temperamencie też były w grupie ryzyka.
Dyscyplina a temperament
Sposób dyscyplinowania przez matkę może oddziałać na temperament dziecka, tworząc lub nasilając problemy behawioralne – psycholog Laura Alphonso. W przeglądzie badania na swojej stronie donosi, że dzieci opisane jako "trudne temperamentalnie" częściej wykazywano agresję (kopanie, drapanie) przy negatywnych technikach dyscypliny: zakazach, fizycznej blokadzie, ustępowaniu przy atakach gniewu. U dzieci o łagodniejszym temperamentzie negatywna dyscyplina nie dawała problemów. Wniosek dla rodziców: bardziej reaktywne dziecko mocniej odpowiada na pewne taktyki dyscyplinarne problematycznym zachowaniem.
Previous:Aktywności ułatwiające wyrażanie gniewu u dzieci z autyzmem
Next:Kiedy szukać poradni przy samozniszczającym się zachowaniu dziecka
-
1. Zabawy z rówieśnikami Organizujcie spotkania z rówieśnikami i bądźcie częścią grupy zabaw. Dajcie dziecku dużo szans na naukę wspólnej zabawy. Pamiętajcie, że to proces uczenia się, który trwa. 2. Interakcja z różnymi wiekami Zapewnijcie dziecku -
01 z 14 „Twinkle, Twinkle Little Star” Opierająca się na XIX-wiecznym poezji, ta piosenka ma tę samą melodię co „Piosenka o alfabecie”. „Twinkle, twinkle, little star, How I wonder what you are! Up above the world so high, Like a diamond in the sky -
DO: Zacznij mówić o pottku wcześnie Przyzwyczaj dziecko do pottka daleko przed gotowości do treningu; ułatwi to sprawy, gdy BĘDZIE gotowe, bo pottko nie będzie dziwne. Niech usiądzie na toalecie, gdy Ty się myszesz lub ubierasz. W ok. 18. miesiącu za
