• Niemowlęta
• Zakładanie rodziny
• Dzieci
• Ogólne rodzicielstwo
• Noworodki
• Nastolatki
• Maluchy
• Ciąża

Jak często stosować zasady domowe?

Zasady domu nie tylko usprawniają dzień czy chronią przed chaosem. Tworzą granice dla dziecka – to buduje samoregulację i kontrolę wczesnie, wedle PBS „The Whole Child”. Stosuj zasady konsekwentnie, dając konsekwencje za każde naruszenie. To buduje przewidywalność, której dziecko nauczy się szanować i oczekiwać.

Konsekwencja w egzekwowaniu

Konsekwencja to klucz. Zacznij od początku. Gdy egzekwujesz te same zasady za te same wykroczenia w ten sam sposób, dzieci już 2-latki uczą się, co wolno, a co nie (Uniwersytet Pittsburgh, Biuro Rozwoju Dziecka). Np. uderzenie = czas ciszy – zawsze ta sama reakcja. Gdy dziecko dorasta, zachowanie i konsekwencja się zmieniają, ale konsekwencja – nie. Uderzenia ustępują, ale nastolatek może krzyczeć lub trącać drzwiami. „Czas ciszy” za każde nieposzanowanie nie zadziała u nastolatka, ale „wyluzuj w pokoju bez TV i telefonu” – tak.

Przeglądanie zasad

Zasady domowe zmieniają się z dojrzewaniem dziecka. Niechciane zachowania znikają z rozwojem samokontroli lub nową fazą. Np. przedszkolak przestaje ciągnąć siostrę za włosy, wchodząc w szkołę – nie masz powodu egzekwować tej zasady. Eliminując stare, tworzysz nowe – egzekwuj je tak samo konsekwentnie.

Używanie konsekwencji naturalnych

Gdy dziecko dorasta i bierze odpowiedzialność, przeładuj część egzekwowania na konsekwencje naturalne – logiczne skutki łamania zasady. Np. młodzik nie przestrzega godziny snu w dzień szkoly. Naturalna konsekwencja: zmęczenie następnego dnia. By to zadziałało, dziecko musi zrozumieć związek czyn-skutek. Nastolatkowie zazwyczaj dojrzewają do zrozumienia. Im częściej to stosujesz, tym mniej czasu poświęcasz na aktywne egzekwowanie.

Radzenie sobie z własnymi emocjami

Gdy emocje się gorą, musisz odtrącić i dać sobie czas ciszy. Choć zasady egzekwujesz konsekwentnie, musisz trzymać chłodną głowę. Jeśli emocje Cię zalewają lub jesteś zbyt zły, by zachować się tak, jak oczekujesz od dziecka – poczekaj z egzekwowaniem. To nie znaczy pomijanie konsekwencji. Czasem kilka minut przerwy między czynem dziecka a reakcją.