Jak być lepszym rodzicem na boku boiska

Każdy rodzic chce widzieć sukces dziecka w wybranym sporcie. Wielu amerykańskich dzieci uprawia sport po lekcjach lub latem. Niestety, wszyscy słyszeli historie rodziców krzyczących na dzieci z bocznej linii, atakujących trenerów i sędziów, gdy rzeczy nie idą po ich myśli, a nawet okazujących rozczarowanie dzieckiem.
Sport młodzieżowy ma na celu rozwój społeczny i fizyczny dziecka. Rola rodzica: wspieranie niezależnie od wyniku. Jeśli czujecie napływ rywalizacji obserwując dziecko – przestrzegajcie tych zasad, by budować pewność siebie i sukces młodego sportowca.
Budujcie pewność siebie
Pewne dziecko na boisku częściej sukcesy. Pewność i sukces w sporcie przelewają się na inne dziedziny. Brak pewności, za dużo presji, rozczarowanie – negatywny wpływ. Wzmocnijcie pewność siebie: pomóżcie zidentyfikować przekonania, wątpliwości i oczekiwania podrywające pewność. Zachęcajcie do pozytywnego nastawienia, wspierajcie trening, uspokajajcie: oczekujecie radości z udziału. Wygrana i przegrana mniej ważne niż udział.
Pomóżcie radzić się ze strachem
Wszyscy boimy się porażki. Nikt nie lubi zalegania z testu, wszyscy boimy się utraty pracy. Wasze dzieci tak samo boją się przegranej na boisku i bycia porażką w waszych oczach. Pomóżcie dziecku skupić się na własnych celach sportowych (np. poprawa szybkości, koordynacji, obrony) zamiast na opinii innych o wyniku.
Zrozumcie i zaakceptujcie inne cele
Jeden z największych czynników: agenda dziecka w sporcie może różnić się od waszej. Jedyna ważna agenda to cele osobiste dziecka. Czy chce być z przyjaciółmi, rozwinąć krąg społeczny, być aktywnym fizycznie – to co chce, powinno być priorytetem. Porozmawiajcie: dlaczego bierze udział, co lubi, co najważniejsze. Akceptujcie i wspierajcie agendę dziecka.
Niech trenersi trenują
Naturalne jest frustracja, gdy wydaje się, że talent dziecka nie jest doceniany. Ale chyba że macie certyfikat trenera w tej dyscyplinie – wasza wiedza nie przewyższa wiedzy trenera. Nauczcie się być obserwatorem na meczach i śpiewać/klaskać, gdy macie okazję. Jeśli chcecie, pogadajcie z trenerem o filozofii i celach, by zrozumieć decyzje wpływające na czas gry dziecka. To pomoże w lepszej komunikacji z dzieckiem o czasie gry.
Wasze dziecko z natury dąży do waszej akceptacji. Najgorsze, co możecie zrobić – obciążać je niepotrzebnymi oczekiwaniami co do wyników. Zachęcajcie do skupienia na celach indywidualnych i wspierajcie w ich realizacji. Dziecko skorzysta w długim terminie, budując sukces i pewność siebie, która przeleje na inne sfery życia.
Previous:Co zrobić, gdy dziecko z ADHD jest ofiarą przymusowania
Next:Wysokie ryzyko niepewności żywieniowej u dzieci ze szczególnymi potrzebami zdrowotnymi
-
Doskonałaś przepis na ulubione purée marchewki i opanowałaś małe porcje, ale teraz pytasz: jak długo trwa jedzenie dla niemowlęcia? Niestety, nie ma uniwersalnej zasady – zależy to od składników i przygotowania – ale są konkretne wytyczne. Oprócz pr
-
Karmienie piersią daje mnóstwo korzyści mamie i dziecku. Mleko matki spełnia wszystkie potrzeby odżywcze, dostarcza przeciwciał chroniących przed infekcjami, chroni przed alergiami, astmą, otyłością. Chroni przed nowotworami u dzieci – i zmniejsza ry
-
U małych dzieci przeziębienia i kaszle to dość ikoniczne duo, przy czym pierwsze zazwyczaj ustępuje drugiemu. Ale czasem kaszel, który następuje po wirusie, po prostu nie brzmi dobrze u rodziców i opiekunów. Prawdopodobna przyczyna? Krupówka. „Krupów





