Etapy rozwoju dziecka wg Erika Eriksona

Wielu badaczy próbowało wyjaśnić psychiczny rozwój człowieka, ale najbardziej znany jest model psychoanalityka Erika Eriksona. Erikson opisuje rozwój w ośmiu etapach, z których każdy nosi psychiczne i społeczne znaczniki.

Niemowlęstwo (0–18 m-cy): Zaufanie vs Nieufność

Dziecko buduje bliską relację z opiekunem LUB wypracowuje głębokie nieufność wobec świata.

Maluch (do ok. 3 lat): Autonomia vs Wstyd

Konflikt między rosnącą niezależnością a wstydem z nieudanych etapów (np. chodzenie, trening toaletowy). Nieskuteczne przebieganie tych etapów rodzi wątpliwości we własnych siły.

Wiek przedszkolny (do 6 lat): Inicjatywa vs Poczucie winy

Dziecko inicjuje nowe zachowania (nie tylko naśladuje). Rozwija tożsamość płciową. Zbyt silne wdrażanie nowych zachowań rodzi poczucie winy.

Wiek szkolny (do 12 lat): Pracowitość vs Poczucie niższości

Nauka i doskonalenie umiejętności (szkolnych) przy ryzyku zawstydzenia i poczucia niższości przy porażce. Sukces/porażka determinują poczucie własnej wartości.

Adolescencja (12–18 lat): Tożsamość vs Rozproszenie tożsamości

Poszukiwanie odpowiedniej roli tożsamościowej: polityka, religia, integracja w grupę rówieśniczą.

Wczesna dorosłość (19–40 lat): Bliskość vs Izolacja

Konflikt: pragnienie związków trwałych (miłość, małżeństwo) vs lęk przed izolacją wynikającą z niepowodzenia.

Środkowa dorosłość (do 65 lat): Produktywność vs Stagnacja

Potrzeba bycia produktywnym (kariera) i wspierania następnego pokolenia (opieka nad dziećmi).

Dojrzałość (65 lat – śmierć): Integritas vs Pecha

Zgodzenie się z przeżytym życiem, akceptacja osiągnięć.

Previous:

Next: