• Niemowlęta
• Zakładanie rodziny
• Dzieci
• Ogólne rodzicielstwo
• Noworodki
• Nastolatki
• Maluchy
• Ciąża

Cecha fizyczne wyjątkowego dziecka – co warto wiedzieć?

Termin „wyjątkowe dziecko” to pojęcie zbiorowe obejmujące dzieci z niepełnosprawnościami fizycznymi, zaburzeniami sensorycznymi oraz trudnościami behawioralnymi i uczenia się. Do tej grupy zalicza się dzieci wykazujące objawy autyzmu, ADHD, niepełnosprawności intelektualnej, padaczki, porażenie mózgowe, stwardnienie rozsiane, zespół Williamsa, urazy mózgu oraz inne schorzenia. Równie dobrze dziecko wykazujące nadzwyczajne zdolności w jakiejś dziedzinie – tzw. dziecko utalentowane – również jest uważane za wyjątkowe. Kluczowe jest jednak pamiętanie, że żaden pojedynczy objaw nie stanowi dowodu na to, że dziecko jest wyjątkowe – diagnoza wymaga kompleksowej oceny specjalistów.

Cecha fizyczne – co one mówią?

Cecha fizyczne definiujące dziecko wyjątkowe znacznie się różnią w zależności od rodzaju i stopnia zaawansowania schorzenia. Do najczęstszych oznak należą: niesporadyczne machanie rąkami, chwytanie się za głowę, uderzanie głową, brak kontroli nad ciałem, nadpobudliwość psychoruchowa, niedowidzenie lub inne wady wzroku, odmienne budowa mózgu, trudności z wymową, problemy ze słuchem, dysleksja, różnice w budowie ciała oraz obniżony próg przeciążenia sensorycznego.

Specyficzne cechy wybranych stanów

Wiele dzieci wyjątkowych otrzymuje konkretne diagnozy, takie jak autyzm, niepełnosprawność intelektualna czy porażenie mózgowe. Ich objawy fizyczne mogą obejmować: większy obwód głowy, trudności z jedzeniem, problemy z kontrolą pęcherza i wylewki, wskazywanie na przedmioty zamiast prośby o nie, długie okresy nieuwagi lub nadpobudliwości (chaotyczne bieganie, a następnie gwałtowne zatrzymanie i patrzenie w jedną stronę), zaburzenia krążenia, niezgrabne ruchy lub całkowitą utratę kontroli mięśni, niemożność wykonywania prostych czynności (np. jedzenie widelcem) przy jednoczesnych zdolnościach artystycznych lub muzycznych na wysokim poziomie.

Inne cechy to: duże oczy i uszy, problemy z mową i językiem, napięcie mięśniowe, blada cerwica, spowolniony rozwój fizyczny, niski wzrost, uderzanie głową lub chwytanie się za nią, unikanie kontaktu wzrokowego, nierówna chodźba, zachowania powtarzalne oraz brak reakcji na bodźce z otoczenia.

Cecha fizyczne stanów genetycznych

Przykładem schorzenia genetycznego jest zespół Williamsa, diagnozowany u 1 na 10 000 dzieci. Jego cechy to: niepełnosprawność intelektualna, wady serca, niska waga urodzeniowa oraz trudności z przytywaniu. U dzieci z tym zespołem i innymi stanami genetycznymi obserwuje się specyficzne rysy twarzy: małe podbródko, szerokie usta, pełne wargi, rzadkie zęby oraz małe, w górę skierowane noski.

Dzieci utalentowane – czy wyglądają inaczej?

Dziecko utalentowane zazwyczaj nie różni się wyglądem od rówieśników. To ich sposób funkcjonowania w codziennych zajęciach odróżnia je od innych. Choć najbardziej kojarzone są z wybitnymi zdolnościami rozumowania i intelektem, wiele z nich charakteryzuje się też zaawansowanymi możliwościami fizycznymi – zwłaszcza w graniu na instrumentach i niektórych dyscyplinach sportowych, gdzie doskonale radzą sobie z koordynacją oko-ręka, szybkością i precyzją.