Porozmawiajmy o adopcji

Ok. 2,1 mln dzieci żyjących w USA zostało zaadoptowanych do swoich rodzin. Dzieci adoptowane mają unikalne potrzeby, a ich historia życia może być zupełnie inna niż ich rówieśników.

Czytaj dalej, by dowiedzieć się, jak Ty i inni wokół dzieci adoptowanych możecie rozmawiać z nimi o adopcji, pomagać im przezwyciężać wyzwania i budować pozytywną historię życia.

Adopcja się zmieniła

Historie o adopcji w TV i filmach nie zawsze oddają rzeczywistość. Niektóre niemowlęta i rodzice spotykają się przez adopcję prywatną. Mniejsza liczba adopcji międzynarodowych dotyczy dzieci urodzonych za granicą i adoptowanych przez amerykańskich rodziców.

Inne dzieci są adoptowane przez krewnych lub osoby niepokrewne z opieki zastępczej. Dzieci trafiają do opieki zastępczej z wielu powodów. Najczęściej z powodu trudnej sytuacji życiowej: zaniedbanie, rodzic zmagający się z nałogiem (np. opioidami), przemoc fizyczna, problemy z mieszkaniem. Ok. 81% dzieci adoptowanych z opieki zastępczej ma specjalne potrzeby.

Niezależnie od tego, jak trafiły do rodziny, adoptowane dziecko jest dzieckiem rodziców, które je zaadoptowali.

Używaj właściwych słów, od razu

Adopcja, adoptowany/a, rodzina biologiczna, rodzina rodowa, opieka zastępcza, opieka krewna. Od samego początku rodzice adoptujący powinni sprawić, by te słowa stały się częścią codziennych rozmów. Nie ma powodu, by czekać na „właściwy moment”, by zacząć opowiadać dziecku o jego historii adopcji.

Dziecko rozumie adopcję stopniowo, jak rośnie, podobnie jak wszystkie inne zadania rozwojowe. Regularne rozmowy o adopcji pomagają budować zaufanie między Tobą a dzieckiem. Dają też dziecku szansę na przemyślenie, zadawanie pytań i dzielenie się uczuciami. Oto sposoby na start:

  • Zacznij od prostych elementów historii życia dziecka.

  • Dodawaj szczegóły, gdy rozmawiasz coraz więcej.

  • Stwórz „księgę życia”. Użyj kartoteki, by móc dodawać do historii z czasem.

  • Zacznij mówić o trudnych detalach – znęczenia, trauma, nałogi – ze szkolnymi dziećmi.

  • Wyjaśnij, że oddanie z opieki rodziców biologicznych nie była wina dziecka; nie było „złym niemowlęciem ani dzieckiem”. Porozmawiaj z nastolatkiem o tym, dlaczego rodzice biologiczni nie mogli się o nie opiekować. To pokazuje, że rodzice biologiczni podjęli decyzję, uważając, że jest w najlepszym interesie dziecka.

  • Mów o rodzicach biologicznych jako o ludziach, którzy „zaplanowali adopcję” lub „złożyli dziecko do adopcji”, a nie „oddali” ani „zgubili” je do adopcji. Większość rodziców biologicznych długo i głęboko myślała o decyzji. Dla samooceny dziecka kluczowe jest wiedzieć, że rodzice biologiczni je kochali i pracowali nad decyzją, którą uważali za najlepszą.

  • Nie trzeba określać dziecko jako „rodowite” lub „adoptowane”. Wyjaśnij, że rodzeństwo przyłączone do rodziny przez urodzenie i adopcję są równymi członkami.

  • Dzieci w opiece krewnej, potem adoptowane przez członka rodziny biologicznej, mogą nie wiedzieć, dlaczego nie mogą żyć z rodzicami biologicznymi.

Wszystkie rodziny są unikalne

Rodziny przychodzą we wszystkich kształtach i rozmiarach, to dotyczy też rodzin adoptujących. Niektóre mają jednego rodzica adoptującego lub stałego opiekuna prawnego i żadnego innego rodzica prawnego. Inne mają rodziców tej samej płci. Jeśli znany jest kraj pochodzenia, rasa lub dziedzictwo genetyczne dziecka, rodzina międzykulturowa i/lub wielorasa może włączać kulturę i dziedzictwo dziecka w zwyczaje i tradycje. To może dać dzieciom z mniejszości rasowych/etnicznych silną, pozytywną tożsamość rasową.

Adopcje otwarte i zamknięte

Jak i czy dziecko nawiązuje relację z rodziną biologiczną, zależy od tego, czy to adopcja otwarta czy zamknięta.

  • Adopcja zamknięta nie pozwala na przekazywanie informacji o rodzicu biologicznym, rodzinie rodowej ani urodzeniu do rodzica adoptującego.

  • Adopcja otwarta pozwala na zakres kontaktu między rodziną biologiczną, rodzicami adoptującymi i dzieckiem adoptowanym. Może to być proste wybieranie rodziców adoptujących przez rodzica biologicznego. Może też obejmować regularną komunikację lub spotkania. W adopcji otwartej dziecko może zostać połączone z kulturą i przeszłością. Np. starsze dziecko lub nastolatek może utrzymywać kontakt z członkami rodziny biologicznej.

Jeśli rodzice biologiczni się zgodzą, nastolatkowie mogą chcieć dowiedzieć się więcej o nich, rozmawiając z nimi. Dzieci adoptowane mogą szukać rodziców biologicznych przez media społecznościowe, testy DNA, rejestry spotkań i połączenia rodzinne.

To może być emocjonalny czas dla rodziców biologicznych i adoptujących. Pamiętaj, to znak dojrzałości emocjonalnej dziecka. Jednak dziecko i rodzice powinni być gotowi na każdą reakcję – dobrą i złą – ze strony rodziny biologicznej.

Pamiętaj

Historia życia każdego adoptowanego dziecka jest unikalna. Słowa użyte do opowiedzenia tej historii dają dzieciom siłę i odporność.

Więcej informacji

  • Rodzicielstwo po traumie: Zrozumienie potrzeb Twojego dziecka
  • Myślenie o adopcji: FAQ
  • Adopcja i opieka zastępcza
  • National Council for Adoption
  • Dziadkowie wychowujące wnuki

Previous:

Next: