Psychologia zaadoptowanych dzieci
Rodziny adopcyjne z systemu foster care przejmują ogromną, czasem przytłaczającą odpowiedzialność. Jeśli nie zostały przygotowane przez pracowników socjalnych i psychologów – nie poradzą sobie z potrzebami psychicznymi dziecka. Problemy: historia rodzinna, rozwój, przywiązanie, gniew.
Rozwój
Dzieci uwolnione prawnie do adopcji (prawa rodziców unieważnione lub odstąpienie) czują się „wyrzucone” (Christopher Alexander, psycholog z New Mexico). Wyluwują negatywne uczucia na rodziców i rodzeństwo adopcyjne. Inne dzieci wykazują większą odporność. Według Alexander, zaadoptowani dzieci są liczniejsi w placówkach korykcyjnych i zdrowia psychicznego. Niektórzy trafili do foster care przez przemoc w rodzinie biologicznej – to przyczynia się do maladaptacji.
Genetyka i historia rodzinna
Jeśli rodzice adopcyjni nie poznali tła genetycznego/psychologicznego – nie przewidzą problemów. Wiele dzieci z foster care niesie wspomnienia porzuceń, traum, przemocy, chaosu. Przymus adaptacji do niestabilności w domu biologicznym, a teraz – stabilność, struktura, bezpieczeństwo, czego nie znają.
Przywiązanie (Attachment)
Niektóre dzieci wielokrotnie przerywały przywiązanie. To psychiczno-emocjonalna relacja dająca znaczenie. Jeśli były w foster care – często niezdrowe przywiązanie do rodziców biologicznych. W rodzinach zastępczych musiały budować nowe, ale rodzice biologiczni nie pomogli w zdrowym przywiązaniu → trudności z budowaniem zdrowego przywiązania do rodziców zastępczych. Jeśli nie rozwiązane w terapii – nie zbudują zdrowego przywiązania do rodziny adopcyjnej → fundament destabilizacji. Jeśli rodzina adopcyjna nie wie o problemach – szansa na sukces mniejsza.
Życie rodzinne
Rodzice adopcyjni dzieci z foster care muszą myśleć terapeutycznie. Każda akcja wychowawcza postrzegana jako „trwała”. Jeśli rodzice biologiczni karali groźbą porzuceń – dyscyplina w nowym domu = preludium porzuceń.
Gniew
Adopcja i przejście do „rodziny na zawsze” nie usuwają magicznie uczuć straty i porzuceń. Dziecko straciło wszystko, z czym się utożsamiało. Mimo bezpiecznego domu – jest złości. Prawdopodobnie będzie to wywentylać, ale jeśli to rozpozna – można nauczyć zdrowego radzenia.
-
Każdorazowo, gdy wspomniałam, że jedziemy z dziećmi do Kostaryki, wszyscy, ale wszyscy mieli niesamowite do powiedzenia.Do tej pory nasze przygody z dziećmi to Bahamy i Disney World. Chcieliśmy miejsce przygodowe (bez strachu) i brzmiało jakby Kostar -
Silna sieć wsparcia jest kluczowa dla nowych rodziców. Oto porady, by upewnić się, że jesteś otoczony zespołem pomagającym Ci stać się rodzicem, jakim chcesz być. Dla wielu rodziców podstawowym źródłem wsparcia jest partner. Jednak warto mieć więce -
Choć minęło prawie 20 lat, wciąż widzę przed oczami dzień, w którym weszłam do stołówki szkoły podstawowej na test uzdolnień. Moja mama wierzyła, że jestem tak samo uzdolniona jak każde inne dziecko w mojej szkole – a dziadkowie regularnie potwierdza
