Powszechne mitu o odstawianiu
Czyja to decyzja?
Powszechne mitu o odstawianiu
MIT: Moje dziecko samo się odstawiło w tempranym wieku.
FAKT: Pełny naturalny przebieg karmienia piersią został zaprojektowany na rok lub dłużej. Mimo to, nie rzadko kobieta zgłasza, że jej dziecko „samo się odstawiło” w czwartym miesiącu lub siódmym, bez wyraźnej przyczyny. Choć te matki mogłyby chcieć karmić dłużej, ich dzieci po prostu nie chciały współpracować. Jestem przekonana, że zwyczajnym wspólnym mianownikiem w tych przypadkach wczesnego odstawienia jest niewystarczające mleko i regularne stosowanie suplementów mlekiem zmodyfikowanym. Gdy produkcja mleka piersiowej maleje, a mleko zmodyfikowane jest łatwo dostępne butelką, wiele dzieci rozwinie preferencję karmienia butelką i stopniowo straci zainteresowanie soszeniem. Uważam, że niewielu dzieci naturalnie odstawia się przed dziewiątym do dwunastego miesiąca, jeśli są karmione na żądanie, pobierają większość lub całe mleko z karmienia piersią, a przychód mleka matki jest odpowiedni. Możemy usłyszeć: „Moje dziecko po prostu straciło zainteresowanie karmieniem piersią i samo się odstawiło przed szóstym miesiącem”, ale zbyt często nadużywanie butelek i niska produkcja mleka okazują się winowajcami przedwczesnego odstawienia. Najlepszą prewencją jest karmienie piersią bez ograniczeń.
MIT: Dzieci nie mogą karmienia piersią, gdy mają zęby.
FAKT: Kiedyś przeprowadziłam ankietę wśród około 250 niedawno porodziłych młodzieńczych matek, które planowały karmienie piersią. W odpowiedzi na pytanie, jak długo zamierzają karmiać swoje dzieci, najczęstsza odpowiedź brzmiała: „aż zrobią zęby”. Powszechne przekonanie panuje, że zęby sprawiają, że karmienie piersią przez niemowlę jest niemożliwe, a wręcz niebezpieczne dla matki. Choć niemowlę w okresie zębienia pewnie może ugryźć sutek matki, większość karmionych piersią niemowląt szybko uczy się nie gryźć. Nawet dzieci ze wszystkimi dwudziestoma zębami mlecznymi mogą sosnąć bez sprawiania dyskomfortu matkom.
MIT: Jest za duży, by wciąż sosnać.
FAKT: Większość Amerkanów nabyła pewien poziom komfortu z wizerunkiem malutkiego, bezsilnego noworodka pobierającego życiodajne odżywienie przy piersi matki. Jak stwierdzono wcześniej, zupełnie inna sprawa to, gdy aktywny maluch wspina się na kolana matki, dłubie w guzikach lub podsuwa bluzkę i nalega: „Mnum, mnum”. Kobiety karmiące starsze dzieci często spotykają zarzuty i krytykę: „Nie mogę uwierzyć, że wciąż to robisz”. „Czy planujesz, by przychodził z przedszkola sosnąć codziennie?” Jeśli jesteś odbiorczynią takich strzał, proszę zignoruj je, ufaj własnemu sercu i wiedz, że robisz dobrą rzecz dla swojego dziecka, pozwalając mu odstać we własnym tempie. Insystuj, że postępujesz według porady lekarza (mojej) i poinformuj swoich krytyków, że Amerykańska Akademia Pediatrii popiera karmienie piersią po pierwszym roku życia. Wierz, że zaspokajając teraz potrzeby uzależnienia Twojego dziecka, będziesz sprzyjać jeszcze większej niezależności później.
MIT: Wszystko będzie lepiej, gdy odstawisz.
FAKT: Posiedzenie dziecka dramatycznie zmienia życie. Twoje zobowiązania i priorytety się zmieniają. Twoje ciało się zmienia. Brak snu czasami zostawia Cię zmęczoną i zniechęconą. Twoja relacja z mężem jest renegocjowana. Karmienie piersią może przynosić tymczasowe dolegliwości fizyczne jak rawniny sutków i wrażliwość piersi. Może dlatego, z powodu widocznych zmian towarzyszących laktacji i intymności diady karmiacej, karmienie piersią czasami bierze na siebie winę za więcej niż swoją część zakłóceń i adaptacji towarzyszących przybyciu nowego dziecka do rodziny.
Kobiety z szerokim spektrum dolegliwości po porodowych, dla których medycyna nie ma łatwych odpowiedzi, były radzone odstawianiu, jakby karmienie piersią było wyłącznym wyjaśnieniem nowej mamy czującej zmęczenie, nowego ojca czującego się wykluczonego, lub noworodka kapryśnego. Odstawianie było zalecane nieliczbnym kobietom nie tylko jako rozwiązanie frustrujących trudności laktacyjnych jak pęknięte sutki czy zapalenie piersi, ale jako odpowiedź na takie różne skargi jak wyczerpanie, depresja, konflikt małżeński, zazdrość rodzeństwa, choroba matki, a nawet bolesne przecięcie cznocza! Po tak źle zalecanym odstawieniu matki odkrywają rzeczywistość: dzieci wciąż muszą być karmione i opiekowane, nowi ojca i rodzeństwo wciąż czują się wypchane czasami, zmęczenie i wyczerpanie wciąż towarzyszą brakowi snu, małe dzieci wciąż kapryśnią, i inne części ciała wciąż bolażą od czasu do czasu. Namawiam, byś nie traktowała odstawiania jako panaceum na powszechne choroby i rozczarowania nowego rodzicielstwa. To, co możesz odkryć, to to, że rezygnacja z radości z karmienia piersią nie daje Ci nic, a dodaje zazdrość do listy skarg.
Presja ze strony partnera
MIT: Mąż/partner chce, bym odstawila.
FAKT: Niestety, nie rzadko ojcowie i matki różnią się w zaangażowaniu w karmienie piersią. Gdy takie różnice istnieją, zazwyczaj matka chce kontynuować karmienie, a ojciec naciska na odstawienie (choć czasami może być odwrotnie). Zbyt często jawna niezgoda pary w kwestii odstawiania jest tylko jedną manifestacją szerszego konfliktu w relacji rodzicielskiej. Sposób, w jaki rodzice rozstrzygają swoje różne opinie o odstawianiu, zazwyczaj odzwierciedla sposób, w jaki radzą sobie z innymi potencjalnymi obszarami konfliktu. Czy wzajemnie zachęcają do wyrażania uczuć w bezpiecznej, akceptującej i nieosądzącej atmosferze? Czy są gotowi do kompromisów i negocjowania wspólnie akceptowalnych rozwiązań? Czy jeden członek dominuje w relacji i narzuca swoją wolę drugiemu?
W moim doświadczeniu, gdy kobiety ustępują żadaniom mężów o odstawianiu, nieunikniony, trwający zazdrość może dalej podważać ich relację. Zamiast biernie poddać się wymaganiom partnera, zachęciłabym karmiące piersią kobiety do eksploracji innych możliwych motywów, jakie ich partnerzy mogą mieć do propagowania odstawiania. Może czuje, że piersi są tabu seksowo, dopóki matka laktuje. Może zazdrości intymnej wiązce między karmioną piersią matką a dzieckiem. Może nie być pewien, jaką rolę może odegrać w relacji karmienia piersią. Często pragnienie męża, by dziecko zostało odstawione, jest po prostu błędnie skierowaną próbą zdobycia większej ilości czasu i uwagi partnerki.
Przypominam sobie pielęgniarkę, która wróciła do pracy w szpicie, wciąż karmienia piersią swój czteromiesięczne dziecko. Żonglowanie nowym rodzicielstwem, pracą na pełen etat i karmieniem piersią zostawiło jej mało czasu i energii na pielęgnowanie relacji z mężem. pewnego dnia wierzyła mi, że mąż naciska na nią, by odstawiła dziecko. Po dalszej rozmowie zacząłem podejrzewać, że prawdziwym problemem za żądaniem męża nie jest to, czy powinna kontynuować karmienie piersią. Zamiast to konflikt dotyczył tego, jak mogą renegocjować swoją relację małżeńską w obliczu niedawnego porodzenia i rodzicielstwa w dwóch karierach. Ta wiedza spchnęła pielęgniarkę do wprowadzenia niezbędnych zmian w grafiku i przekierowania części ograniczonych energii na mąż i małżeństwo. Dzięki nieco większej uwagie od żony, mąż przestał wspominać o karmieniu piersią i nie obwiniał już tego za niedostępność partnerki. Gdy zaczęła go doceniać, mąż stał się bardziej chętny do pomagania żonie w praktyczny sposób, zostawiając jej więcej energii na niego. Jeśli karmienie piersią wydaje się negatywnie wpływać na Twoją relację małżeńską, zachęcam do przejrzenia sekcji o roli ojca w rodzinie karmieniu piersią.
Proszę też pamiętać, że dzieci są niezwykle wrażliwymi istotami, które wykrywają rozbieżne postawy rodzicielskie wobec karmienia piersią. Obserwowałam starsze dzieci, które wydawały się ostro świadome niezadowolenia ojca z karmienia piersią. To wywoływało lęk u młodych, za każdym razem, gdy musieli sosnąć w obecności ojca.
-
Jako troskliwy rodzic chcesz najlepszego dla swojego dziecka, ale dobór zajęć, które będą zabawą i wartością rozwojową, może być przytłaczający. Jest tak wiele wyborów: od lekcji muzyki i sportu, przez hobby i kluby, wszystkie różnią się stopniem kon -
Jesień przynosi jasne, przyjemne dni i chłodne, radosne noce – idealną pogodę na rodzinny wypady do zbierania jabłek. Przeżyliście lato zabawą na słońcu, ale z dziećmi wracającymi do szkoły (lub już tam!) weekendy to świetny czas na połączenie się z -
Gry edukacyjne dla niemowląt i małych dzieci rozwijają umiejętności językowe jeszcze zanim zaczną mówić. Dzieci czerpią korzyści z pozytywnych interakcji i powtarzania znanych gier, które budują kompetencje przedszkolne i stymulują rozwój mózgu. A cz
