Opóźnienie rozwojowe u chodzącego dziecka

Opóźnienie rozwojowe to każdy poważny opóźnienie w rozwoju fizycznym, emocjonalnym, społecznym, behawioralnym lub poznawczym niemowlęcia. Powszechnym błędem jest przekonanie, że chodzące dziecko nie może być opóźnione rozwojowo. Prawda jest taka, że dziecko nie musi odstawać od wszystkich głównych i drobnych kamieni milowych, by zakwalifikować się jako opóźnione rozwojowo. Faktem jest, że wiele dzieci jest opóźnionych w jednym lub innym obszarze, mimo że plazgają, chodzą i mówią.

Typowe rodzaje opóźnień rozwojowych

Jeden z najczęstszych to autyzm. Autyzm to ciężki zaburzenie rozwojowe, zazwyczaj zaczynające się w pierwszych 2,5 roku życia. To szerokie spektrum z daleko sięgającymi skutkami dotykającymi wszystkich aspektów rozwoju dziecka.

Inne typowe opóźnienia to: Zespół Aspergera (specyficzna forma autyzmu), PDD (Pervasive Developmental Disorder – globalne zaburzenia rozwojowe) oraz ogólne opóźnienia w mowie, zachowaniu, poznaniu i rozwoju fizycznym.

Objawy opóźnienia rozwojowego

Opóźnienia w komunikacji są często sygnałem. W 15. miesiącu dziecko powinno komunikować swoje podstawowe potrzeby – wskazywać lub nazywać pożądany przedmiot. Do 2. roku życia maluch powinien układać zdania dwu- i trójsłowne.

Wedle How A Child Develops, dzieci z opóźnieniami często wykazują problemy behawioralne. Ostrzeżenia: brak skupienia, skupienie tylko na zabawkach/przedmiotach, brak kontaktu wzrokowego, łatwe frustrowanie, agresja, zachowania gwałtowne wykraczające poza typowe wybuchy gniewu. Patrzenie w jedną stronę, uderzanie głową i chwytanie ciała to szczególnie silne sygnały znaczącego opóźnienia lub autyzmu.

Warto zwrócić uwagę na znaki motoryki dużej, wzroku i słuchu. Sztywne lub luźne kończyny, preferencja jednej strony ciała/ręki, nadmierna niezgrabność mogą wskazywać na opóźnienie motoryki dużej. Trudności wzrokowe i słuchowe też mogą sygnalizować opóźnienie.

Diagnoza

Diagnoza opóźnienia u chodzącego dziecka (lub młodszego niemowlęcia/malucha) zazwyczaj zaczyna się od oceny. Może ją przeprowadzić lekarz dziecka, ale czasem lepiej zwrócić się do agencji behawioralnej specjalizującej się w opóźnieniach rozwojowych.

Diagnozowanie obejmuje ocenę dziecka i wywiad z rodzicami, by poznać dotychczasowy rozwój.

Leczenie

Istnieje wiele opcji terapii dla dzieci z opóźnieniami. Terapia zajęciowa i fizjoterapia pomagają dziecku komunikować potrzeby i wchodzić w interakcje. Specjalne terapie pomagają przy problemach sensorycznych i integracji.

Jeden z najlepszych zasobów to stanowe programy Wczesnej Interwencji. Każdy stan ma swój, finansowanie z ubezpieczenia lub ze środków publicznych – żadna rodzina nie zostanie odrzucona z powodu braku środków.

W zależności od ciężkości, terapia może trwać miesiące, lata lub znaczny fragment dzieciństwa.

Zasoby

Najbardziej potrzebne rodzicom dzieci z opóźnieniami jest wsparcie – nie tylko dla dzieci, ale dla siebie. Wychowanie takiego dziecka może być stresujące, rozczarowujące i przytłaczające. Ważne jest znalezienie wsparcia: lekarz dziecka, agencja stanowa, terapeuta doświadczony w pracy z rodzicami dzieci o specjalnych potrzebach.