Praten met je kind over hun beperking

Of je kind nu epilepsie, dyslexie, cerebrale parese of een andere beperking heeft, het is erover te praten. Je zult het gesprek waarschijnlijk vaker moeten herhalen.

Naarmate je kind rijper wordt, zullen ze waarschijnlijk nieuwe vragen of zorgen ontwikkelen over hun beperking. De manier waarop je deze gesprekken aanpakt, zal sterk beïnvloeden hoe je kind zich voelt over zichzelf en haar potentieel.

Erken de beperking van je kind

Soms vermijden ouders gesprekken over de beperking van hun kind. Ze vrezen dat het aanbrengen van het onderwerp hun kind slecht zal laten voelen of dat het ertoe zal leiden dat een kind denkt dat het niet kan slagen.

Maar uiteindelijk doet het negeren van het onderwerp kinderen een grote tekort. Een kind dat niet verteld wordt dat het autisme heeft, begrijpt misschien niet waarom ze worstelen met leeftijdsgenoten. Ze kunnen verkeerde aannames over zichzelf maken en komen te geloven dat ze ongeliefd zijn.

Op dezelfde manier kan een kind dat niet bewust is dat het gediagnosticeerd is met een leerstoornis, denken dat het dom is. Maar leren dat hun worstelingen voortkomen uit een leerstoornis die ervoor zorgt dat ze iets anders leren dan de meeste leeftijdsgenoten, kan hen verlichting geven. Erken de beperking van je kind en wees bereid erover te praten.

Wanneer je bereid bent om open over de speciale behoeften van je kind te praten, zullen ze minder geneigd zijn om zich te schamen of verlegen te voelen over hun beperking. Ze zullen ook beter toegerust zijn om hun beperking aan anderen uit te leggen, omdat je er met ze over hebt gesproken.

Timing is belangrijk

Er zijn verschillende soorten beperkingen – emotioneel, fysiek, intellectueel en sensorisch. De soort beperking die je kind heeft, speelt een grote rol in hoe je het onderwerp benadert.

De timing van wanneer jij en je kind over hun beperking leerden, is ook een factor in jullie gesprekken. Als je op de dag van de geboorte van je kind over de beperking leerde, zul je een heel andere ervaring hebben dan ouders die pas leren over de leerstoornis van hun kind als het 10 jaar oud is.

Je reactie op de beperking van je kind zal beïnvloeden hoe je kind zichzelf ziet, dus het is belangrijk om een boodschap te verzenden die de uitdagingen van je kind erkent, maar hen ook vertelt dat ze een capabel kind zijn met veel te bieden aan de wereld.

Wees zakelijk in je gesprekken

Te veel emotie in je gesprekken stoppen, zal beïnvloeden hoe je kind zich voelt. Het uiten van droefte over hun beperkingen of angst over hun toekomst, kan ertoe leiden dat je kind die emoties ook ervaart.

Presenteer informatie over de beperking van je kind op een zakelijke manier. Praat over de wetenschap achter de beperking van je kind, of erken dat terwijl andere kinderen de trap kunnen nemen, zij de lift moeten nemen. Maar voeg niet te veel mening over die dingen toe.

Vermijd lange lezingen en lange inspirationele toespraken. Je kind zal meer leren over hun mogelijkheden en toekomstpotentieel op basis van wat je doet, in plaats van wat je zegt.

Als je ze behandelt als een capabel kind, zullen ze meer geneigd zijn zichzelf zo te zien.

Wees eerlijk maar houd informatie leeftijdsgeschikt

Als je kind vragen stelt over hun aandoening of prognose, wees eerlijk. Zorg alleen dat de informatie die je deelt, op een kindvriendelijke manier is.

Een 4-jarige die vraagt over hun genetische aandoening, zal de neurowetenschap achter hun beperking niet begrijpen en een 10-jarige hoeft niet over al het recentste medische onderzoek te weten waarom ze een bepaalde medicijn innemen.

Geef je kind simpele antwoorden op hun vragen. Als ze meer informatie willen, zullen ze meer vragen stellen – of ze zullen dezelfde vraag op een andere manier weer stellen.

In de eenvoudigste termen kun je zinnen gebruiken als: "Je spieren hebben moeite om met je botten samen te werken," of "Deze medicijn helpt je longen beter werken."

Nodig je kind uit om vragen te stellen

De vragen van je kind over hun beperking zullen na verloop van tijd veranderen. Wanneer ze de puberteit bereiken of wanneer ze beginnen na te denken over carrièreopties, zullen ze waarschijnlijk nieuwe vragen hebben.

Je kind zal je die vragen niet stellen als ze denken dat het te ontroerend is voor je om ze te beantwoorden, en ze zullen het onderwerp vermijden als ze denken dat je hun zorgen minimaliseert.

Maak duidelijk dat je blij bent vragen te beantwoorden op elk moment en zorg dat je kind weet dat ze ook andere mensen vragen mogen stellen – zoals hun huisarts of andere leden van hun behandelteam. Help je kind vertrouwde volwassenen te identificeren die bereid zijn hun vragen te beantwoorden.

Praat over wie je kind helpt

In plaats van te focuseren op alle slechte dingen over de beperking van je kind, praat over al die mensen die grote inspanningen leveren om hen te helpen. Bespreek hoe wetenschappers de aandoening onderzoeken en wat ze hopen te ontdekken.

Ook, praat over hoe hun huisartsen, therapeuten, leraren en coaches geïnvesteerd zijn in het helpen hun hun grootste potentieel te bereiken. Herinner hen dat er veel mensen in hun team zitten die hun inspanningen steunen.

Help je kind identificeren wat ze tegen anderen kunnen zeggen

Andere kinderen op school – en misschien zelfs volwassenen in de gemeenschap – kunnen je kind vragen stellen over hun beperking. Hoewel je kind niemand uitleg schuldig is, kan het helpen om een script te ontwikkelen om op vragen te reageren, zodat ze zich comfortabeler voelen als ze ervoor kiezen te reageren.

Vraag je kind wat ze graag willen dat andere mensen weten. Een kind dat kan zeggen: "Ik heb het syndroom van Tourette. Daarom tik ik soms," kan een pester in hun sporen stoppen. Ze kunnen ook een einde maken aan de geruchten die anderen over hen verspreiden.

Oefen verschillende manieren waarop ze kunnen reageren op diverse vragen of opmerkingen. Als ze worstelen met de juiste woorden, geef ze een eenvoudig script.

Help ze het met je te oefenen en praat over of het voor ze werkt als ze het met anderen gebruiken.

Focus op de sterktes van je kind

Laat niet al je gesprekken gaan over de beperking van je kind. Investeer veel tijd in het praten over sterktes ook.

Vertel mensen als ze goed in wiskunde zijn of een getalenteerde kunstenaar. Maak duidelijk dat hun beperking hen niet definieert.

Zorg dat ze weten dat een fysieke beperking hen niet hoeft te weerhouden om in school te slagen en een leerstoornis niet betekent dat ze niet academisch kunnen uittijgen. Ze hebben misschien gewoon wat extra hulp nodig om doelen te bereiken.

Praat over alle dingen waar ze goed in zijn en herinner ze aan alle dingen die je van ze houdt. Een kind dat vaardigheden en talenten kan herkennen, is veel meer geneigd om zich competent en zelfverzekerd te voelen.

Identificeer gezonde rolmodellen waar je kind zich mee kan verbinden

Alle kinderen voelen zich soms gediscourageerd en gefrustreerd. Maar voor kinderen met beperkingen, kunnen die gevoelens pervasive worden. Het identificeren van gezonde rolmodellen met een vergelijkbare beperking kan je kind geïnspireerd voelen laten.

Of je nu een volwassene in de gemeenschap kent die dezelfde beperking heeft als je kind, of er atleten, muzikanten of succesvolle ondernemers zijn met een vergelijkbare beperking, praat over andere mensen die volharden.

Zoek steun voor jezelf en je kind

Praten met andere ouders die begrijpen wat je gezin doormaakt, kan je helpen je zekerder te voelen in de gesprekken die je met je kind voert. Overweeg om lid te worden van een steungroep – zowel fysiek als online – waar je met andere ouders van kinderen met vergelijkbare beperkingen kunt praten.

Vraag advies aan de professionals die met je kind werken. De huisarts, logopedist, fysiotherapeut of speciaal onderwijsleraar van je kind kan meer specifieke inzichten bieden in hoe je met je kind over hun beperking kunt praten.

Steun voor je kind zoeken is ook belangrijk. Of het nu een zomerkamp van een week is of een maandelijkse steungroep voor kinderen met vergelijkbare beperkingen, je kind kan er waardering voor voelen om andere kinderen met gedeelde ervaringen te leren kennen.

Praat dus met je kind als ze geïnteresseerd zijn in het ontmoeten van andere kinderen met een vergelijkbare beperking. Als ze geïnteresseerd zijn, werk dan aan het faciliteren van deze interacties. Tijd doorbrengen met andere kinderen die vergelijkbare obstakels hebben ervaren, kan instrumentaal zijn om je kind te helpen hun grootste potentieel te bereiken.