Je Kleuter Leren Delen

Je Kleuter Leren Delen

De taalontwikkeling van je kleuter bevordert de vorming van empathie en eerste vriendschappen. Tijdens de tweede helft van het derde jaar wordt taal steeds meer een sociaal instrument. Speelafspraken geven je kind de kans om te communiceren met andere kinderen van haar eigen leeftijd – in plaats van constant met volwassenen te praten.

Sociaal taalgebruik met andere kinderen begint met het afbakenen van territorium. Je kleuter wordt haar eigen persoon. En om haar eigen identiteit te smeden, moet ze claim maken op wat (tenminste in haar eigen gevoel) van rechtswege haar is: haar speelgoed, haar bed, haar huis, en haar mama en papa.

Als een andere kleuter dit territorium binnentreedt, zal je kind roepen: "Mijn!" Het andere kind schreeuwt: "Weg eraf!" Je kunt je er net zo goed bij neerleggen dat je deze territoriaalstrijden bemiddelt ("Mijn!" "Nee, mijn!" "Mijn!"). Ze zullen maandenlang gespeeld worden – en van tijd tot tijd terugkeren gedurende vele jaren. Hoewel het zeker niet zo lijkt, zijn deze schermutselingen slechts de eerste stap in een proces dat je kind leert hoe je deelt en hoe je eerlijk bent.

Naarmate het jaar vordert, zullen de vriendschappen van je kleuter waarschijnlijk sterker worden, maar zelfs de dichtstbijzijnde tweejarige vrienden hebben nog steeds consistent volwassen toezicht nodig. Laat aan zichzelf over, zullen je kind en een vriend bijna zeker binnenkort ruzie maken over een vermeende oneerlijkheid of weigering te delen.

Delen En Gelijk Delen

Tip

Je kind is misschien bereider om te delen met een speelmaatje als je hem toestaat om een paar speelgoedjes weg te stoppen die hij niet kan delen. Wetend dat zijn meest geliefde bezittingen veilig opgeborgen zijn, kan je kind een grotere duw geven naar vrijgevigheid met de rest van zijn speelgoed.

Kleuters delen niet zonder aanmoediging. Het is zeker niet het natuurlijke gedrag van een egoïstische, zichzelf-gecentreerde tweejarige – en dat is de enigste soort tweejarige die er is. Als je wilt dat je kind begint te delen, moet je hem leren hoe het moet – en hem herhaaldelijk aanmoedigen om te delen. Probeer geduldig te zijn met je kind terwijl hij leert (en herhaaldelijk vergeet) en de waarde van delen opnieuw leert.

Als je kind – en jij – een speelafspraak organiseren, probeer hem van tevoren voor te bereiden. Vertel je kleuter dat je verwacht dat hij zijn speelgoed deelt. Maar benadruk dit punt: Alleen omdat de gast met de speelgoedjes speelt, betekent niet dat de andere kleuter ze mag houden. Je kind voelt zich misschien veiliger tijdens de speelafspraak als je hem herhaaldelijk herinnert dat zijn speelgoed nog steeds van hem is als de speelafspraak voorbij is. Het kan helpen als je (van tevoren) aanbiedt om eventueel kapotgegaan speelgoed van je gast te vervangen – en je belofte natuurlijk na te komen als er iets wel kapotgaat.

Vreemd genoeg, je kind en een gast eerlijk en vredig laten delen begint met het laten begrijpen van het verschil tussen bezit en eigendom. Op speelafspraken, ongeacht wie eigenlijk een bepaald speelgoedje bezit, is bezit negen-tiende van de wet. Dit betekent niet dat je gast de speelgoedjes van je kind mee naar huis mag nemen. Maar het betekent wel dat je kind niet mag toegestaan worden het speelgoedje van de ander weg te pakken – en omgekeerd, natuurlijk.

Als je kleuter een speelgoedje (of eten of iets anders) van een ander kind wegpakt, moet je direct ingrijpen. Snel en ferm, maar zonder boosheid (zo mogelijk), geef het speelgoedje terug aan het kind dat het eerst had en zeg tegen je kind: "Niet grijpen!" Herinner je kind eraan dat als hij iets wil wat iemand anders al gebruikt, hij moet:

  • wachten op zijn beurt;
  • om je hulp vragen om beurtes te regelen;
  • het andere kind netjes vragen en toestemming krijgen om het speelgoedje te gebruiken; of
  • het andere kind een ruil aanbieden zodat beide kinderen met iets eindigen waar ze mee willen spelen.

Tip

Maak speelafspraken voor kanners niet te lang. Zelfs als de ouder van het andere kind blijft, is één tot twee uur waarschijnlijk dicht bij de limiet voor twee kanners, tenminste in het begin.

Als het andere kind onder geen enkele voorwaarde het speelgoedje dat hij heeft wil loslaten, of als je kind geen seconde langer kan wachten op zijn beurt, zul je de hitte nog meer moeten doven. Hoewel tweejarigen niet zo makkelijk afgeleid zijn als eenjarigen, kun je nog steeds slagen in je kind af te leiden. Probeer zijn aandacht te verschuiven naar een ander speelgoedje of spel – en zo nodig naar een andere plek.

Als een bepaald speelgoedje het enige object wordt van een complete oorlog: haal het speelgoedje weg; haal een duplicaat erbij (als je een goed gelijkende hebt); of beëindig de speelafspraak.

Previous:

Next: