• Baby's
• Gezinsvorming
• Kinderen
• Algemeen ouderschap
• Pasgeborenen
• Tieners
• Peuters
• Zwangerschap

Hoe om te gaan met een wutaanval en overgeven bij je peuters

Peuters, kinderen van 1 tot 3 jaar, hebben beperkte verbaal vaardigheden om boosheid te hanteren. Een wutaanval is geen gepland gedrag voor aandacht, het is ongekontroleerde woede. Een peuters kan zo boos worden dat hij zijn adem inhouden, schreeuwen of huilen tot hij overgeeft. Omgaan met wutananvallen vereist management om ze te voorkomen en stappen voor wanneer ze zich voordoen.

Benodigdheden

• Papier
• Pen of potlood
• Babywipjes of natte waslap
• Verse kleding
• Plastic zakje (optioneel)

Instructies

Management

1. Noteer de tijden dat je je kind kunt herinneren wutananvallen had en wat er gebeurde. Noteer gebeurtenissen zoals overstimulatie, verveelde, niet kunnen doen wat ze wilde, of als ze slaap, rust of voedsel nodig had. Als je niet zeker weet wat er gebeurde, observeer twee of drie wutananvallen om te ontdekken. Let op wat je kind direct voor de aanval doet, zoals harder worden, een voet stampen, een boos gezicht of tranen.

2. Vermijd situaties die vaak een wutaanval triggeren. Als de meeste wutananvallen rond de middagslap of eettijd zijn, geef je kind te eten of leg hem voor een dutje voordat je boodschappen doet of op afspraak gaat. Als frustratie over dingen doen een trigger is, werk aan die vaardigheden als hij uitgerust is, niet hongerig en niet opgewonden. Als je tekent ziet dat een wutaanval komt, distraheer je kind door iets leuks te doen, zoals een liedje zingen of iets interessants wijzen.

3. Oefen kalmeringshulpmiddelen als je kind niet boos is. Leer je kind een "kalme stem" te gebruiken om dingen te vragen. Demonstreer "Ik ben boos" zeggen en model gedragingen zoals tot tien tellen, diep ademen of de frustratie uitlopen.

Wutaanval

4. Tijdens een wutaanval, zorg dat je kind veilig is en anderen niet in gevaar brengt. Als je je kind naar een veilige plek moet brengen, doe dat snel zonder je stem te verhouden, terwijl je vertelt dat je hem naar een veilige plek brengt. Als je kind probeert zichzelf of anderen te kwetsen, of ergens gevaarlijks naartoe probeert te gaan, kan het nodig zijn om hem zachtjes vast te houden. Praat niet met hem, behalve om te zeggen dat je loslaat als hij rustig is.

5. Negeer het gedrag, zelfs overgeven, zolang je kind veilig is. Dr. William Sears, kinderarts en auteur, zegt: als de wutaanval voortkomt uit frustratie, kun je hem vertellen dat je helpt als hij rustig is.

6. Als de wutaanval gestopt is, vraag rustig of je kind hulp wil bij opruimen, verse kleding aantrekken en mond spoelen. Het is belangrijk dat je reactie zakelijk is en noch boos noch troostend, zodat je het gedrag niet beloont. Voorstel een kalmerende activiteit zoals baden, een verhaaltje of een film kijken.