Oplossingen voor vloeken

Je zit op de vloer met je peuter terwijl hij blokjes torent tot aan zijn schouder, glimlachend naar zijn lieve geknikker. Plotseling valt een blokje – en een scheldwoord erbij. Het is een schok – misschien zelfs een beetje grappig of verschrikkelijk – de eerste keer dat een onschuldige tweejarig vloekt. Het laat ouders zeker nadenken over de juiste reactie. Rust roest, ouders: De American Academy of Pediatrics zegt dat vloeken eigenlijk ontwikkelingsgericht passend is. Maar dat betekent niet dat het moet persisteren.

Blootstelling Beperken

Het kan moeilijk zijn je kind te zeggen dat het moet stoppen met vloeken als hij vorige week in een frustratie-aanval hetzelfde woord hoorde uit jouw mond. Ouders moeten alert zijn op hun eigen taalgewoontes en bewust stoppen met scheldwoorden – of ze tenminste onsparen voor wanneer kleine oren 's nachts slapen. Denk aan eventuele opvangers of leraren in het leven van je kind – vraag hen om alert te zijn op hun taal. Screen media voorafgaand aan blootstelling aan je kind – dit omvat televisie, films, games en boeken.

Het Woord Bespreken

Kinderpsychologe Dr. Laura Markham adviseert om je kind te vragen wat het woord betekent. Als ze het niet weet, vertel het haar. Zorg ervoor dat ze weet welk soort gevoelens die woorden in anderen oproepen. Focus op alternatieve oplossingen – misschien kan je kind als hij boos of gefrustreerd is een kussen slaan, niet vloeken. Of je kunt samen een grappig codewoord bedenken om in plaats van het scheldwoord te gebruiken.

Speels Omgaan

Maak een spelletje ervan. Dr. Markham stelt een "speciale tijd" voor waarin het kind het woord zoveel mag gebruiken als hij wil. Ouders reageren gewoon met grapjes. Dr. Markham redeneert dat vloeken de manier is van een kind om macht en schok te verkennen, en een spel geeft haar veilige grenzen om dat te doen. Ze kan uiteindelijk het belang in het gedrag verliezen.

Let Op

Conventionele wijsheid zou ouders adviseren het gedrag te negeren, maar, zoals Dr. Markham wijst, adresst dat niet de behoefte van het kind om erkend te worden als een kleine machtige mens. Als het gedrag onderdrukt moet worden, moet de onderliggende behoefte erkend en teruggekaatst worden naar het kind. Ouders kunnen ook geneigd zijn om bepaalde woorden als slecht of onaantrekkelijk te labelen, maar dat verhoogt alleen hun mysterie. Focus in plaats daarvan op het aanbieden van positieve, gezonde manieren voor een kind om haar eigen macht te verkennen.

Previous:

Next: