• Baby's
• Gezinsvorming
• Kinderen
• Algemeen ouderschap
• Pasgeborenen
• Tieners
• Peuters
• Zwangerschap

Binden met je baby: van twijfel tot diepe verbinding

"Je moet haar terugbrengen, ik word ziek," waren niet de liefdevolle eerste woorden die Anne Danforth, uit Richmond, Virginia, had geënvisioneerd over haar eerstgeborene, Emma. "Ik had altijd voorgesteld dat ze me mijn baby zouden geven en ik zou deze direct band voelen," zegt ze. In plaats daarvan, "Ik wilde de baby niet eens in de kamer," zegt Danforth, die misselijk was van medicijnen gegeven om de barst te verlichten, uitgeput, en overweldigd. Emma's vader, aan de andere kant, was een natuurlijk van het begin af. "Ik herinner me mijn man Emma vasthouden en in haar knipperende groenbruine ogen kijken die eerste dag. Hij had deze directe band terwijl ik ze keek, denkend, Wat is er mis met me? Ik voel me niet zo."

Het was pas na hun eerste week thuis dat dingen begonnen te veranderen. "Mijn man was terug naar werk gegaan, en alle bezoekers waren weg. Zodra ik de kans kreeg om echt tijd met haar door te brengen, realiseerde ik me dat ik verliefd werd." Die band verdiepte zich voor Danforth in de komende weken, vooral toen ze haar dochter voedde en badde en Emma's eerste glimlach zag. Drie-en-een-half jaar later, "Ik sta vol ontzag voor haar en het geweldige kleine mens dat aan het emergeren is," zegt Danforth.

Je gevoelens uitgelegd

Hoe gebruikelijk is Danforth's vertraagde bindingreactie? Veel meer dan je zou denken – of moeders willen toegeven. "Een baby krijgen is een uitputtende ervaring," zegt Ari Brown, MD, woordvoerder van de American Academy of Pediatrics en mede-auteur van Baby 411 (Windsor Peak). "Nieuwe moeders moeten omgaan met slaaptekort, fysieke trauma van de bevalling, en een hormonale achtbaan." Wat meer is, nieuwe moeders hebben demandende voedingsschema's waaraan ze zich moeten aanpassen alsook andere nieuwe-moeder-stress. "Het is geen wonder dat moeders moeite kunnen hebben met ontspannen en genieten van hun pasgeborenen!" zegt dr. Brown.

Zoals in Danforth's geval, helpt de tijd die je besteedt aan het zorgen voor je baby om chemie te creëren en je band te versterken. "De toverspreuk die ouders doet denken dat ze de mooiste baby ter wereld hebben, wordt sterker met elke ervaring die ze delen," zegt dr. Brown. En maak je geen zorgen: Je vertraagde bindingreactie gaat je baby niet onherstelbaar schaden. In feite, "binding is een langzaam, lang proces voor baby's ook," zegt Josef Burton, MD, een kinderarts uit New Milford, Connecticut. Jullie hechting aan elkaar zal groeien over de dagen en weken met elke luierverandering, voeding, en wiegen, en naarmate je baby realiseert dat ze op jou meer kan rekenen dan op iemand anders ter wereld. Ondertussen, overweeg deze tips om je verbonden te helpen voelen.

Kangaroe-zorg

5 ideeën voor binding

1. Probeer kangaroe-zorg. Een stressvolle situatie – zoals een onverwachte keizersnede of voedingsproblemen – kan bijdragen aan gevoelens van losgekomenheid van je baby. Kangaroe-zorg – een baby die alleen in een luier gekleed is vasthouden tegen je blote borst – kan moeders en baby's helpen binden.

Jennifer Pote, uit New Preston, Connecticut, werd vroegtijdig geïntroduceerd in dit huid-op-huidcontact nadat haar zoon direct na de geboorte naar een ander ziekenhuis werd gereden voor een ademhalingsprobleem. "Het was 36 uur voordat ik hem kon vasthouden," zegt Pote. "Ik voelde me niet gebonden aan hem direct." Toen ze uiteindelijk herenigd waren, stelde de neonatale intensive care-afdeling voor om kangaroe-zorg te proberen, wat de spanning in Pote en haar zoon verlichtte.

"Als baby's ziek zijn, binden ouders anders," zegt Krystyna Toczylowski, RN, van Hackensack Medical Center, in Hackensack, New Jersey. "Ouders voelen zich niet als echte ouders omdat de medische gemeenschap voor deze baby's zorgt," zegt ze. Onderzoek steunt kangaroe-zorg: Een Zweedse studie uit 2005 toont aan dat huid-op-huidcontact de succesratio van binding aanzienlijk verhoogt, terwijl het ook helpt met borstvoeding en stress vermindert.

Gezonde baby's kunnen ook profiteren van kangaroe-zorg. Probeer het als je baby moeite heeft met voeden of slapen of geïrriteerd is. Het duurt 15 minuten voordat baby's de voordelen beginnen te oogsten.

De borstvoedingskeuze

2. Overweeg de borstvoedingskeuze. "Voedsel leveren voor een ander mens is een fundamentele manier om liefde en afectie te tonen," zegt Molly Kimball, RD, voedingsdeskundige bij Ochsner Clinic's Elmwood Fitness Center, in New Orleans, Louisiana. Volgens een recente Canadese studie versterkt borstvoeding de binding tussen moeder en zuigeling. Het is een kans voor de twee van jullie om rustig samen te zitten, aan te raken en te knuffelen gedurende 20 minuten, 8 tot 12 keer per dag. "Ik vond dat borstvoeding me hielp met binden," zegt Kathryn Kelleher, uit Washingtonville, New York, moeder van Ryan, 2. "Ik had de mogelijkheid om mijn baby te voeden en te troosten, en dat gaf me vertrouwen en een verbinding met hem die niemand anders had."

De praktijk helpt ook op fysiologisch niveau met binden. "Borstvoeding stimuleert hormonen in de moeder die die liefdesaffaire of band faciliteren," zegt dr. Brown. Oxytocine, bekend als het "bindingshormoon" of "moederschaphormoon," samen met prolactine, helpen een gevoel van kalmte en een intense drang om bij de baby te zijn te creëren bij voedende moeders. "De aanwezigheid van deze hormonen is hoger bij moeders die exclusief borstvoeden," zegt Linda Hill, RN, lactatieconsulent uit Austin, Texas. Maar als borstvoeding niet voor je werkt, rust gerust: "Pasgeborenen binden met volwassenen die ze kunnen vertrouwen om voor hen te zorgen," zegt dr. Brown.

Blijf samen

3. Blijf samen. Een studie uit 2005 van de afdeling kindergeneeskunde van het Rainbow Babies &Children's Hospital, in Cleveland, Ohio, beveelt aan dat moeders en baby's in de eerste uren en dagen na de bevalling zoveel mogelijk samenblijven – zelfs als moeder geen verbinding met de baby voelt. "Samen verblijven in het ziekenhuis is zeker één manier om binding aan te moedigen," zegt dr. Brown.

Naar huis gaan vanaf het ziekenhuis markeert de kans om je baby deel te maken van je wereld. Probeer er ook te slapen. De American Academy of Pediatrics (AAP) beveelt aan om je baby in je kamer te laten slapen in een wieg of bedje om je te helpen haar signalen sneller op te pikken. De AAP adviseert ertegen om je baby in je bed te laten slapen, wat een leidende factor is in de plotselinge zuigelingendoodsyndroom (SIDS).

Kneten en knuffelen

4. Ga kneten. "Binding wordt sterker naarmate liefde wordt uitgewisseld en gecommuniceerd door aanraking," zegt Elaine Stillerman, massagetherapeut en auteur van Prenatal Massage (Mosby, 2006). Je begint de individuele geluiden en gevoelens van je baby te begrijpen, wat ze leuk vindt en wat oncomfortabel voelt, zegt ze. Zowel mama als papa kunnen van deze vorm van binden genieten. Probeer het hoofd, voetjes en rug van je baby te masseren om te ontdekken wat je zuigeling kalmstelt.

Verwarm een paar druppels babylosie of olie door het tussen je handen te wrijven, en gebruik dan enkele zachte, ritmische streken en streicheltjes. Zelfs een korte massagesessie – waarin je baby naar je kijkt en wordt gekalmd door je aanraking – kan je helpen je zekerder en verbonden te voelen. "Als mijn kinderen naast me op de bank zitten, massageer ik lichtjes hun oorbollen," zegt Kevin Daley, uit East Hampton, Connecticut. "Het is kalmerend voor ze, en het is een bindingsmoment."

Kies links

5. Kies links. Of Mama en Papa nu rechts- of linkshandig zijn, studies tonen aan dat ze een universele voorkeur hebben om zuigelingen op hun linkerkant – boven het hart – te wiegen. Feitelijk vond een recente studie van de Universiteit van Provence, Frankrijk, dat een enorme 66 procent van verzorgers deze trend volgde. Onderzoek suggereert dat de hartslag van de ouders een baby op de linkerkant helpt kalmeren, terwijl de rechterkant opwekt, opwakt, en de aandacht van de baby trekt. Of op je linker of rechterkant, het kleine bundeltje in je armen zal binnenkort in staat zijn ontzichtelijkheid over je gezicht te lezen. Afwachten en zien.

Geboorte van een vader

Drie is te veel, en veel nieuwe vaders kunnen zich als een derde wiel voelen nadat baby thuiskomt uit het ziekenhuis. "Vader kan zich als een bijzaak voelen," zegt Josef Burton, MD, die praktiseert in New Milford, Connecticut. En tenzij hij jongere broers of zussen had of als tiener voor pasgeborenen oppasde, is een eerste vader meestal niet zelfverzekerd over het in controle zijn van een baby direct.

Terwijl het anders is voor elke vader, volgt op de geboorte van de baby een initiële gevoel van verbazing, trots, en bescherming. En wanneer een baby begint te groeien in grootte, kracht, en hoofdcontrole, kan een vader beginnen te interacteren op een manier die het comfortabelst voor hem is. "Vaders benadering is anders: groter, ruwer, harder. Ze laten baby's meer ervaren en zijn niet zo warm en knuffelig," zegt dr. Burton. En dat is een goed ding – baby's profiteren van zowel mama's als papa's stijlen.

Om een vader zich meer als een teamlid te laten voelen, geef hem de touwtjes in handen. Neem een paar uur vrij om boodschappen te doen of een vriendin te bezoeken. "Zeg hem, 'Jij bent de baas.' Laat hem en de baby het zelf uitzoeken zonder dat iemand over zijn schouder kijkt," zegt dr. Burton. En je scoort wat zoveel nodig "me-time" terwijl ze hun groove vinden.

Maar één ding is zeker: Zodra baby vader ziet als meneer Plezier, wees niet verrast als hij de eerste glimlachen en buiklachtes scoort. Vader zal zich geweldig voelen.

De blues zingen

Je hebt alles ter wereld om dankbaar voor te zijn, maar je voelt je alsof je onder de dekens wilt schuilen. Hoe weet je of het gewoon nieuwe-moeder-vermoeidheid is – of een teken van postpartale depressie?

"Depressie kan ertoe leiden dat mensen 'dichtgaan' emotioneel, dus het is erg moeilijk om je sterk gebonden te voelen aan je baby," zegt Margaret Howard, PhD, directeur van Postpartum Disorders Day Hospital, Women &Infants Hospital of Rhode Island, in Providence. Aan de andere kant, "het is heel gebruikelijk voor nieuwe moeders om de 'baby blues' te ervaren, wat gekenmerkt wordt door stemmingsschommelingen, tranen, emotionele gevoeligheid, irritabiliteit, en zich zenuwachtig en overweldigd voelen," zegt Howard.

Wanneer moet je je dokter bellen?

Als de blues langer dan twee weken aanhouden, kan dat het begin van postpartale depressie signaleren. Enkele andere aanwijzingen dat je medische hulp nodig hebt: verlies van plezier in eens geliefde activiteiten, gevoelens van waardeloosheid en hopeloosheid, en lage energie en motivatie. Bovendien kun je slaapproblemen, schuldgevoelens, en eetstoornissen ervaren.

Onbehandeld, kan postpartale depressie leiden tot gedachten om jezelf of je baby te kwetsen. Als je je depressief voelt, neem contact op met je verloskundige of een geestelijke gezondheidszorgverlener gespecialiseerd in postpartale depressie.

Alle content op deze website, inclusief medische meningen en andere gezondheidsgerelateerde informatie, is alleen ter informatie en mag niet worden beschouwd als een specifieke diagnose of behandelplan voor een individuele situatie. Gebruik van deze site en de hierin vervatte informatie creëert geen arts-patiëntrelatie. Raadpleeg altijd direct het advies van je eigen arts in verband met eventuele vragen of problemen die je hebt met betrekking tot je eigen gezondheid of de gezondheid van anderen.