9 unieke barstingsverhalen
Wie houdt niet van een goed barstingsverhaal?
Als het gaat om benadrukken hoe krachtig, dapper, en ontzettend ongelooflijk mensen kunnen zijn, doet een goed oudmodes barstingsverhaal echt het trick. En met ongeveer 385.000 baby's die elke dag wereldwijd geboren worden, is er veel potentieel voor dingen om… laten we zeggen uniek te zijn.
We verzamelden een paar van onze favorieten, maar zoals altijd, welkomen we toevoegingen in de reacties hieronder.
Geen feestje als een parkeerterrein-feestje
Terwijl dit kleine baby zeker niet de eerste (of de laatste) is die op een parkeerterrein geboren is, maakt de unieke combo van de locatie en het feit dat het op camera gevangen is, het stand out. Ook opvallend: ze doet het hele ding zonder haar shorts uit te trekken. Wow. Gewoon… wow.
Koop één, krijg er twee…?!
We hebben allemaal verhalen gehoord van mensen die niet wisten dat ze zwanger waren tot ze bij de spoedgeval opduikten en onverwacht een baby baarden, maar heb je ooit gehoord van verrassing tweelingen?
Idaho ouders Katie en Marcus "MJ" Clay kunnen je een of twee dingen vertellen over dat, na de barsting van een verrassing tweeling die verborgen bleef voor zowel hun verloskundige's fetale dopplermonitor, als een abdominale echo op 32 weken. Maar, na de eerste baby geboren in de parkeerplaats van de Webster Potato Company in Spud Alley, maakte hun tweede zoon een iets minder gehaaste intrede in de wereld in het barstingshuis, net onder de 20 minuten later.
Om eerlijk te zijn, een grote onthulling als dit is net zo ongeveer de enige manier waarop deze jongen de epische barstingsverhaal van zijn broertje kon overtreffen. "Oh mij? Ik ben geboren in Spud Alley." "Ha! Nou, ik speelde 9 maanden verstoppertje en maakte het nieuws!" Goed gespeeld, jonge man. Goed gespeeld.
Je kunt hun volledige verhaal hier lezen.
Over verrassing tweelingen, onthoud je deze foto's?
Jep, deze edelstenen zijn van een moeder wiens gezicht echt 1000 woorden zegt. Net als Katie en MJ, was ze onder de indruk dat ze één klein baby zou verwelkomen, maar werd verrast met een bonus tweeling die ook schuilging voor dopplers en echo's. De rest van dit geweldige verhaal is hier te vinden.
Op de weg weer
"Kortom, vorige mei, baarde ik ons derde kind in de voorste zitplaats van onze pickup op weg naar de stad. We boeren &ranchen in het midden van het niets in Montana, en we wonen een uur + van de stad (waar ik moest baren). We maakten het niet, en mijn man ving de baby op, toen reden we de rest van de weg naar het barstingshuis.
Ik had een barstingsfotograaf ingehuurd, die de barsting miste – ha! Maar ze ontmoette ons in het barstingshuis en maakte foto's toen ik uit de pickup stapte (met de navelstreng nog bevestigd) en was er toen we vonden of we een jongetje of meisje hadden. We wisten het niet vóór de barsting, en we waren te overweldigd om te checken toen ze geboren was, dus het was ongeveer 20 minuten na de barsting dat we vonden dat we een meisje hadden!"
Haar volledige verhaal is hier te vinden.
– Stacy B.
Hoog in de lucht verrassing
Met slechts ongeveer 60 baby's die rapporteerd worden op commerciële vluchten, zou dat feit alleen al genoeg zijn om dit barstingsverhaal een voor de recordboeken te maken – maar dat is eigenlijk net het begin.
Voor starters, nieuwe moeder Lavinia "Lavi" Mounga wist niet dat ze zwanger was toen ze haar vlucht van Utah naar Hawaii boarde. Dat klopt, ze was net zo geschokt als de volgende persoon toen haar zoon, Raymond, halverwege de vlucht op 29 weken in deze wereld barrelde.
Gelukkig voor haar en kleine Raymond, waren een dokter en drie(?!) NICU-verpleegkundigen ook aan boord en klaar om in actie te komen. Creativiteit was cruciaal, want ze gebruikten een schoenband om de navelstreng vast te binden, geconfijte waterflessen in de magnetron om de baby warm te houden, en zetten een Apple Watch op de kleine kerel om zijn hartslag te monitoren. Manier om jezelf een kraamafdeling te MacGyveren, team!
Iedereen doet het goed, en het volledige, super hartverwarmende verhaal is hier te vinden.
Vertrouw je intuïtie
"Voelde iets midden in de nacht op slechts 28 weken zwanger. Wakte mijn man en belde mijn dokter.
Beiden dachten dat het geen echte barsting was, maar zeiden dat ik "kon gaan checken laten".
Terwijl mijn man mijn schoonouders belde om naar het huis te komen voor de andere kinderen en als ik onthingen van de dokter, begon het hoofdje van onze baby te kronen. Ik belde snel 112 en baarde mijn 28-weeker zelf (en met mijn man die meestal rondliep als een kip met zijn hoofd afgehakt). Ambulancepersoneel arriveerde 10 minuten later.
Er waren ongeveer een miljoen dingen die mis hadden kunnen gaan, maar op een of andere manier hebben we nu een gezonde 18-maander. Het heeft me zeker geleerd dat vrouwen verflucht geweldig zijn en onze instinct en intuïtie een van onze grootste krachten is."
– Alisa S.
Vang me als je kunt
"Ik habe rare barstingen die gaan van nauwelijks open tot vechten om de baby binnen te houden in minder dan een minuut.
Met mijn tweede kind, controleerde de verpleegkundige mijn baarmoederhals en de baby zat hoog en ik was nauwelijks een vijf. Terwijl ze haar handschoenen uittrok, voelde ik de baby zakken, en plotseling worstelde ik om hem binnen te houden. De dokter maakte het net op tijd.
Voor baby #3, controleerde de verpleegkundige me en zei dat ik tussen een 4 en 5 zat, en ze kon mijn baarmoederhals nauwelijks bereiken. Mijn weeën waren mild, en 5-7 minuten uit elkaar. Ik was kalm, cool, en had weinig pijn.
Ongeveer 5 minuten later, sloeg mijn baby me in de baarmoederhals, mijn vruchtwater brak, en alle hel brak los. Ik voelde de baby zakken, toen waren de weeën ontzettend intense, en kwamen er één na de ander, zonder rust ertussen. Ik hield hem ongeveer 5 minuten binnen, totdat hij er gewoon uit kwam.
De dokter had nooit een kans om op tijd te zijn.
Het is gek want ik hoef niet eens te drukken, ik hoef ze alleen los te laten en ze vliegen eruit. Feitelijk, met baby #2, zei de verpleegkundige: "Whoa! Goede vang, dokter!"
– Christy W
Wedstrijd-dag regenboogbaby
"Als verloskundige-verpleegkundige, vind ik alle barstingsverhalen opwindend, maar die van mijn tweede kind is mijn favoriet om te vertellen.
Als voorwoord, mijn eerste kind, een dochter, kwam op 36 weken ter wereld en bleef 6 uur bij ons, vredig in onze armen overlijdend. Ze had geboorteafwijkingen en we wisten dat haar tijd bij ons kort zou zijn.
Fast forward een jaar en half later, toen ik mijn regenboogbaby graag wilde ontmoeten.
Ik was 36+6 weken zwanger op Vaderdag. Er was een wegwedstrijd die mijn man en ik elk jaar liepen, dat jaar geen uitzondering. Met de zegen van mijn verloskundige, jobde ik langzaam de 5 mijl (ik had niet gelopen in maanden) en betaalde er de rest van de dag voor – pijnlijke bekkenbotten en zure spieren. Ik had die avond enkele heel milde pijnloze weeën, die ik ignoreerde, denkend dat ik gedeshydrateerd was van de wedstrijd.
Ik legde me te bed en om 1:45 uur 's nachts wakte ik door mijn vruchtwater dat brak. Mijn man sprong op klaar om te gaan, maar ik kalmeerde hem neer zeggend dat we op de barsting moesten wachten. Ik ging naar de badkamer om me op te schonen en dat was toen de eerste wee insloeg. Ik was verblind! Na één wee was ik klaar voor een epidurale – na twee wilde ik mijn verloskundiges bellen maar was verlegen omdat ik maar 2 weeën had gehad. Ik liet mijn man na de vierde wee bellen en terwijl hij aan de telefoon was, schreeuwde ik uit "Ik druk en ik voel het hoofd."
Onder orders van mijn verloskundige, kreeg mijn man een tweede telefoon om een ambulance te bellen en ik roep hem. De twee telefoons jonglerend, beval ik hem "Vang! Baby!" Maar voordat hij iets kon doen, gleed mijn baby in mijn handen over mijn toilet.
Mijn zoon Felix werd geboren – van start tot finish – in 15 minuten. Zijn naam betekent "gelukkig" omdat we ons zo gelukkig voelden om hem te hebben na het verlies van zijn grote zus.
Hij werd in de volgende jaren gevolgd door twee andere broertjes/zusjes, die het allemaal naar het ziekenhuis maakten om geboren te worden, ook extreem snel maar veilig. "
– Meghan C.
Alles goed wat eindigt goed
"Ik werd naar huis gestuurd met "valse barsting" om mijn eerste zoon minder dan 3 uur later te baren.
Ik was bang voor wat "echte" barsting zou voelen. Het doelde zo veel. Ik huilde en bad. Uiteindelijk brak mijn vruchtwater, en ik werd verteld om terug naar het ziekenhuis te gaan. We arriveerden 45 minuten voor mijn zoon geboren werd. Mijn man zei dat hij echt bang werd toen hij zag dat ik een been op het dashboard had en een voet plat op het dak van de auto.
Onze zoon houdt van het verhaal van mijn man die mijn rolstoel door de ziekenhuisgangen reed terwijl ik in pijn schreeuwde. Het hele Subway-restaurant keek toe terwijl we voorbij gingen.
Het ziekenhuis had me papierwerk laten tekenen terwijl hij kroonde. Op dat moment arriveerde mijn gynaecoloog – 5 minuten voor de barsting volgens haar notities. Ik herinner me hoe onder de indruk ik was van mijn handtekening. Ik dacht dat het de meest geweldige handtekening was die ik ooit had gezet. Ik zou het graag willen zien hoe het er echt uitzag.
Ik had uiteindelijk een uur en vijftien minuten naaien nodig om een 4e graads scheur te herstellen. Ik hield mijn zoon vast terwijl ik genaaid werd. Zijn favoriete deel van het verhaal is wanneer ik vertel dat hij naar me omhoog keek terwijl ik naar hem omlaag keek. Ik viel direct in liefde met hem. "We vielen allebei in liefde met elkaar," corrigeert hij me."
– Faith-Anne B.
Heb jij een uniek barstingsverhaal?
Voel je vrij om het in de reacties hieronder te delen!
Onze volgende aanbeveling: Makkelijkste Barsting Ooit: Een Waar Verhaal
Previous:Is navelstrengbloed bewaren de moeite waard?
Next:Een verhaal van twee barstingen: mijn keizersnede en VBAC ervaringen
-
Voor veel Mexicanen en andere Latinx is Dia de los Muertos (of Doodendag) een speciale tijd waarin de levenden hen eren die voor hen zijn gegaan. Deze dagen is het wereldwijd populairder geworden, dankzij films (kijken naar jullie, Coco!), sociale m -
Het is een wetenschappelijk (on)bewijs feit dat de eerste vraag die je gesteld krijgt na het aankondigen dat je zwanger bent, is: Hoop je op een jongen of een meisje? Hoewel er geen twijfel is dat je hoofdzorg is een gezond, gelukkig baby, is er een -
Het is 15.00 uur, uw zoon moet naar zwemles en uw dochter naar voetbaltraining – maar u en uw partner komen pas over twee uur van werk vrij. Hoe kan een gezin van vier op meerdere plekken tegelijk zijn? Als u geen vaste vriend of familie hebt die kan
