Wat is het stigma rond alleenstaand ouderschap? Feiten en fictie

Hoewel alleenstaand ouderschap kan verwijzen naar een alleenstaande moeder, vader, grootouder, broer/zus, ander familielid of vriend die een kind opvoedt, zijn de groepen die het meest gestigmatiseerd worden door de samenleving en tweeuoudergezinnen alleenstaande moeders en vaders. Sommige mensen geloven dat deze ouders harder hadden kunnen proberen om bij elkaar te blijven voor de kinderen. Het stigma wordt voortgezet door de media, die alleenstaande ouders de schuld geven aan veel maatschappelijke problemen, aldus Janet Weisensel, maatschappelijk werker bij Golisano Children's Hospital (University of Rochester Medical Center). Alleenstaande ouders worden gestigmatiseerd op basis van halfwaarheden, volgens Weisensel.

Erger financiële situatie

Mensen stigmatiseren alleenstaande ouders vaak omdat ze geloven dat ze een erger financiële situatie creëren voor hun kinderen. Een alleenstaande ouder steunt meestal op één inkomen, terwijl tweeuoudergezinnen vaak twee inkomens hebben. Sommige alleenstaande ouders komen op bijstand. Volgens een Census-rapport (2010) in PolicyMic leefden ongeveer 27% van alleenstaande oudergezinnen in armoede, vergeleken met 6% van gehuwde huishoudens. Veel alleenstaande ouders leven echter niet in armoede. Anderen passen zich aan hun lagere inkomen aan via gemeenschapsbronnen: kleding uit kringloopwinkels, voedselbanken, en algemene zuinigheid, zegt Weisensel.

Kinderen met gedragsproblemen

Sommige kinderen tonen gedragsproblemen en lijden emotioneel in een éénoudergezin – een reden voor het stigma. Onderzoekers van het Office for National Statistics (VK) vonden dat kinderen uit éénoudergezinnen vaker angst, depressie en gedragsstoornissen ervaren, aldus The Telegraph (oktober 2008). Emotionele problemen verergeren wanneer kinderen in een nieuwe gezinsstructuur met stiefouders en stiefkinderen leven. Maar in een éénoudergezin leven is geen recept voor gedragsproblemen. Veel kinderen in dergelijke gezinnen zijn gelukkig, hebben een actief sociaal leven en doen mee aan activiteiten in en buiten school.

Dating-issues

Veel alleenstaande ouders willen niet lang alleen blijven, maar daten tijdens het opvoeden oogst vaak opgevogen wenkbrauwen. Kinderen kunnen zich verwaarloosd en jaloers voelen als ouders hun vrije tijd aan een nieuwe liefde besteden. Ze kunnen ook verward raken door een nieuwe persoon in het leven van hun ouder. Maar alleenstaande ouders verantwoord dateren. Ze moeten de nieuwe partner "op armlengte" houden tot ze weten dat de relatie langdurig zal zijn, aldus Dr. Phil McGraw. Pas dan is het oké om de kinderen te introduceren.

Het is niet de norm

Velen stigmatiseren alleenstaande ouders omdat ze geloven dat het kerngezin de norm is en alleenstaande ouders een afwijking. De American Psychological Association stelt echter dat éénoudergezinnen vaker voorkomen dan tweeuoudergezinnen. Alleenstaande ouder zijn kan moeilijker zijn, aldus de APA, maar Weisensel zegt dat alleenstaande ouders net zo effectief een gezond kind kunnen opvoeden als elke andere gezinsstructuur.