Hoe onzekerheid bij kinderen te voorkomen

Onzekerheid bij kinderen is te voorkomen als je weet wat je wel/niet moet doen. Veel kinderen lijdon onder onzekerheid door verwaarlozing thuis of emotionele afstand van een ouder. Dit kan leiden tot reactieve hechtingsstoornis (reactive attachment disorder). Gevolg: moeilijkheden met betekenisvolle relaties. Ouders weten soms niet dat hun gedrag de onzekerheid veroorzaakt.

Instructies

  1. Vind de oorzaak. Kind weet soms niet dat hij onzeker is. Uitgedrag: slechte houding, gedrag, maar geen idee waarom. Ouders ook in het duister. Onderzoek waarom kind boos/onverzorgd voelt. Verander je schema voor meer tijd met kind.

    Onzekere kinderen kunnen ook luid/opschepper/baille worden om onzekerheid te maskeren. Of juist weglopen, eenzame wolven.

  2. Analyseer huisatmosfeer. Chaos zonder structuur creëert onzekerheid. Huis zonder stabiliteit = onzekere kinderen. Stel regels, routine, grenzen. Wees vast maar niet rigide. Liefdevol, niet dictatoriaal. Flexibiliteit is goed zolang niet te permissief. Disciplineer met liefde kalm, niet uit boosheid/frustratie.
  3. Wees niet overmatig negatief. Alle kinderen willen dat ouders trots zijn en hen loven. Beledig niet het karakter of ontneer het. Wat een ouder zegt en *hoe* het gezegd wordt, kan onzekerheid veroorzaken.

    Houd verwachtingen realistisch, anders ziet kind ze als voorwaarden voor liefde. "Je houdt van mij als ik aan jouw verwachtingen voldoen." Toon onvoorwaardelijke liefde: geliefd en geaccepteerd, ook als het niet voor het voetbalselectie lukt.

  4. Wees positief over prestaties. Kind doet zijn best, maar best is nooit goed genoeg = onzekerheid. Spreek moedige woorden. Veronderstel niet dat hij weet hoe je je voelt.
  5. Monitor schoolprestaties. Slecht cijfers = teken van laag zelfvertrouwen en onzekerheid.
  6. Geef verantwoordelijkheden en leeftijdschore taken. Bouw vertrouwen door belonen bij tijdige afronding. Zoek taken in huis die hem interesseren.

Previous:

Next: