Negatieve effecten van lichamelijke straf

Het cliché, "Spaar de roede, en bederv het kind," blootstelt de historische houding ten aanzien van lichamelijke, of fysieke, straf als methode om met kindergedragsproblemen om te gaan. In moderne tijd verdeelt het onderwerp lichamelijke straf de Amerikaanse volwassenenbevolking diep. Schooldistricten stellen beleid op dat het verplicht maakt voor medewerkers elk geval van verdachte mishandeling direct te melden, anders worden ze aansprakelijk gesteld als er iets met een kind gebeurt. Onlangs is het uitdelen van lichamelijke straf onder vuur gekomen als een schadelijke disciplinemethode.

Letsels

Er bestaat een dunne grens tussen fysieke discipline en kindermishandeling. Bij overmatige fysieke discipline kunnen bloedergussingen, snijwonden en gebroken botten ontstaan. Schudden van een kind kan leiden tot hersenletsel en zelfs de dood. Vaak gebeurt slaan in woede, wat leidt tot ongewild verhoogde kracht tijdens het slaan. Discipline in sommige gezinnen omvat wrede, onconventionele methoden zoals branden, haar uittrekken en bijten. Adam J. Zolotor, assistent professor aan de School of Medicine van de University of North Carolina, constateerde tijdens telefoonenquêtes dat moeders die slaan, vaak zwaardere disciplinemethoden gebruikten die grenzen aan fysieke mishandeling.

Lagere academische prestaties

Donald E. Greydanus, professor kindergeneeskunde en menselijke ontwikkeling aan Michigan State University's College of Human Medicine, getuigde tijdens een zitting van het Congress Education and the Workforce Committee over de effecten van school lichamelijke discipline en studieresultaten. In de 30 staten die lichamelijke straf toestaan, ervaren jaarlijks twee tot drie miljoen leerlingen fysieke discipline door schoolfunctionarissen en leerkrachten. Dr. Greydanus vond dat deze leerlingen meer incidenten van Educationally Induced Post-Traumatic Stress Disorder vertoonden, wat leidde tot concentratieproblemen, academische onderprestatie en schoolvermijding.

Toegenomen misgedrag

Anne B. Smith, onderzoeker bij het Children's Issues Centre van de University of Otago in Dunedin, analyseerde een reeks studies en vond dat fysiek gestrafte kinderen meer geneigd waren tot grotere instanties van fysiek mishandelen van geliefden, agressie tegen andere volwassenen en misdaden plegen. Een enquête onder groepen die de gevangenenbevolking, jeugddelinquenten en schooluitvallers omvatte, onthulde dat significante percentages van deze populaties zware tot extreme toepassingen van fysieke discipline als kind hadden meegemaakt.

Psychologisch

Onderzoekers Emily M. Douglas van Bridgewater State College en Murray A. Straus van de University of New Hampshire onderzochten psychologieleerboeken voor studies die psychologische dysfunctie en lichamelijke straf linkten. Ze vonden dat hoe agressiever de discipline, des te hoger het percentage stemmingstoornissen en storend gedrag; zowel mannen als vrouwen die als kind geslagen werden, rapporteerden meer incidenten van depressie en zelfmoordgedachten als volwassenen. Mannen hadden een grotere neiging om gewelddadig te reageren op hun dates of partners. Chinese kinderen die fysieke straf ervoeren, vertoonden meer risicovol gedrag zoals vechten, roken en drinken.

Schadelijke effecten op meisjes

Hoewel jongens doorgaans meer klappen krijgen, lijken meisjes slachtofferschap passiever te accepteren als deel van het leven. Wanneer ze worden geslagen door mannelijke figuren zoals vaders, tonen meisjes later in het leven vaak onderdanig gedrag tegenover mannen. Dit leidt tot acceptatie van geweld tegen hen, inclusief mishandeling en verkrachting. Schooldiscipline grenst soms aan het seksuele als mannelijke leraren de billen met de roede aanraken voordat ze slaan. Meisjes worden mentaal beïnvloed omdat ze het slaanproces in hun mindset incorporeren, maar jongens vinden een destructieve uitlaatklep voor hun frustraties.

Previous:

Next: