• Baby's
• Gezinsvorming
• Kinderen
• Algemeen ouderschap
• Pasgeborenen
• Tieners
• Peuters
• Zwangerschap

Gedichten over ouderschapsvaardigheden

Wanneer de nachten van hoestende ziekte kinderen gevolgd worden door dagen van neuzen vegen, rommel opruimen en over blokjes struikelen, herinner je je aan het grotere plaatje met poëzie die de rollen van ouders viert. Inspirationeel en vaak keihard eerlijk, biedt poëzie frisse visie en moed voor de vermoeide ouder. Terwijl elke fase van ouderschap beschreven wordt van luiierdienst tot het lege nest, richten deze gedichten zich op de vaardigheden en karaktereigenschappen die ouders vormen door de verantwoordelijkheden van het opvoeden van kinderen tot mededogen en betrouwbare volwassenen.

Inspirerende gedichten

Vechter tranen met poëzie die lezers herinnert aan de lange-termijn doelen en karakter die een ouder in haar kind bouwt. "Pappa's Voetstappen," door een onbekende auteur, vult de regels met hartstochtende sentimenten zoals: "Eens wanneer ik volwassen ben, ben jij wat ik wil zijn; dan zal ik een klein kind hebben die me wil volgen." Een ander contemplatief gedicht door een onbekende auteur vergelijkt reacties van twee sets ouders op identieke dagelijkse gebeurtenissen. In dit gedicht getiteld "Welke Ouder Zal Ik Zijn?" loven ouders in het eerste huishouden nooit hard werk, in plaats daarvan meer resultaten vereisend. In het tweede huis, stoppen de liefdevolle ouders om de prestaties van hun kinderen te complimenteren met "Dat is geweldig; ik ben blij dat jij van mij bent."

Oudersgebedsgedichten

Soms is het moeilijk om dat doel te zien voorbij de zwaarte van elke dag. Val terug op gebeden van ouders die om kracht vragen om consistent en vriendelijk te zijn. De onbekende auteur van deze geliefde gedicht uitdrukt die sentimenten met, "Geef me geduld als kleine handen aan me trekken met onophoudelijke, kleine eisen. Geef me zachte woorden en glimlachende ogen om mijn lippen te weerhouden van haastige, scherpe antwoorden." In "Jonge Ouders Gebed," slaat een onbekende auteur de dezelfde toon aan met smeekbeden zoals, "Ze zijn maar een keer klein. Geef me de wijsheid om ze te leiden langs het pad dat hun voeten moeten nemen. Want ik weet dat ze nooit terug kunnen keren en die paden met me weer lopen."

Gedichten over verloop van tijd

Eén ogenblik vatten hun dubbele vingers vast jouw hand vol vertrouwen, en het volgende moment bereiden ze zich voor op hun rijexamen. Vertraag die tijd even met gedichten die je doen stoppen en reflecteren. Diane Loomans' gedicht, "Als Ik Mijn Kind Nog Een Keer Op Kon Voeden" inspireert de lezer om het heden te benutten met nostalgieke opmerkingen zoals, "Ik zou meer vingervelen en minder de vinger wijzen ... Ik zou mijn ogen van mijn horloge af halen en kijken met mijn ogen." In "Eerste Schooldag," vertelt de onbekende auteur een verhaal over de eerste dag van afstuderen van haar dochter. Zich herinnerend hoe snel de eerste jaren vlogen, schrijft ze, "En iets nauw verwant aan angst was vermengd met mijn trots. Ik wist dat ze niet langer een baby aan mijn zijde zou zijn."

Humoristische gedichten

Hoewel de titel serieus klinkt, "Een Ouders Gebed," door David Axton, biedt een parodie op het klassieke bedtime gebed met regels van komische verlichting zoals, "Nu leg ik mezelf neer te slapen; ik bid mijn geest gezond te houden." In het conversationele gedicht "Wat Heb Ik Vandaag Gedaan?" spot de onbekende auteur met zichzelf door de eerste strofe met een lijst van dingen die ze niet bereikte, rondwanderend door een discussie over borden in de afwas, krullen op de vloer en vingerafdrukken op de muur. In de tweede strofe schakelt ze over naar een inspirationeel bericht van haar onzichtbare prestaties met opmerkingen zoals: "Wat heb ik deze hele dag gedaan? Niet veel dat zichtbaar is, ik gok dat dat waar is. Tenzij je denkt dat wat ik gedaan heb belangrijk kan zijn voor iemand met heldere bruine ogen en zacht bruin haar."