Hoe u omgaat met volwassen kinderen die altijd liegen

Iedereen liegt af en toe, stelt klinisch psycholoog Lisa Firestone in Psychology Today’s „Why We Lie and How to Stop.” Ligen dienen doorgaans een doel voor de liegenaar, zoals het manipuleren van emotionele reacties op een verhaal of uit de problemen komen. Soms liegt een volwassen kind door oude patronen in de gezinsdynamiek, of omdat hij volwassen verantwoordelijkheden wil ontlopen. Ongeacht de reden, is frequente liegen schadelijk voor zowel de liegenaar als de persoon waar tegen gelogen wordt, en is het belangrijk het gedrag niet te accepteren.

In sommige gevallen wordt liegen ingeworteld en kennelijk pathologisch, waardoor de persoon liegt zelfs als de leugen geen echt doel dient. Pathologisch liegen is een complex issue dat geestelijke gezondheidsprofessionals niet volledig begrijpen, stelt dr. Charles Dike in het Psychiatric Times-artikel „Pathological Lying: Symptom or Disease?” Hij gelooft dat pathologisch liegen interne voordelen heeft, gewone liegen bieden een concreet extern voordeel. Afhankelijk van de aard van uw relatie en de ernst van het liegen, kunt u stappen ondernemen om uw eigen welzijn te beschermen en uw volwassen kind aan te moedigen verantwoordelijkheid te nemen voor haar woorden.

Instructies

  1. Trek een concrete overeenkomst op met uw volwassen kind, en laat beide partijen tekenen. In Empowering Parents’ „Rules, Boundaries and Older Children Part III” zegt maatschappelijk werker James Lehman dat het nooit te laat is om regels te maken over gedragingen die u tolereert. Als het kind bij u woont, neem regels op over huurbetaling, klussen en respect voor anderen in huis. Als het op zich woont, specificeer de gedragingen die u ongemakkelijk of ongewaardeerd laten voelen. Schrijf specifieke gevolgen voor schending van de overeenkomst, zoals verlies van toegang tot financiële steun of oppasdiensten.

  2. Spreek open met uw kind over haar successen, falen, hoop en dromen. Maak duidelijk dat u altijd beschikbaar bent voor raad, advies of louter als klankbord, maar dat u niet kunt en niet zult verantwoordelijkheid nemen voor haar problemen. Help haar oplossingen en manieren om ze te implementeren te vinden. Het is echter belangrijk om elke sessie te beperken, adviseert psycholoog Jeffrey Bernstein in Psychology Today’s „Creating Boundaries With Dependent Adult Children.” Vermijd de neiging om in te grijpen en haar problemen op te lossen.

  3. Neem een pauze van elkaar. Probeer uw kind niet in een aanval van woede af te snijden, maar afstand brengt vaak een gezond nieuw perspectief. Houd de communicatielijnen open door af en toe te bellen of langs te gaan, maar onttrek u aan de directheid van het drama van uw kind. Laat hem de natuurlijke gevolgen ogen van liegen aan anderen, zoals een werkgever of relatiepartner.

  4. Zoek hulp bij een geestelijke gezondheidsprofessional of ondersteuningsgroep, vooral als u vermoedt dat uw kind emotionele problemen of verslavingsproblemen heeft. Constant liegen en onrespect kunnen uw psyche uithollen, waardoor u zich geïsoleerd of zelfs een beetje gek voelt. Ontmoeten met anderen die uw positie begrijpen, helpt u zich gevalideerd te voelen en kan nieuwe copingtechnieken bieden.

  5. Moedig uw kind aan professionele hulp te zoeken. Zelfs als ze goed functioneert in haar verantwoordelijkheden, is constant liegen geen normaal of gezonde uiting van haar gevoelens. Hoewel u een volwassene niet kunt dwingen hulp te zoeken, kunt u voorwaarden creëren die die keuze bevorderen. Dr. Bernstein stelt bijvoorbeeld voor om geld alleen te geven als uw kind actief behandeling zoekt.

Previous:

Next: