Thuisonderwijs Is Niet One-Size-Fits-All
Thuisonderwijs Is Niet One-Size-Fits-All
Isabel Shaw
Hoe Kan Ik Je Leren? Laat Me De Manieren Tellen.
Er zijn zoveel manieren om thuis te onderwijzen als er manieren zijn voor kinderen om te leren. Ouders beginnen meestal met het traditionele klassenmodel, omdat dat wat ze kennen. Een curriculum wordt gekocht bij een van de toonaangevende curriculumleveranciers, en het schetst alles wat het kind in het komende jaar zal bestuderen. Veel curriculum-pakketten bevatten alle leerboeken, werkboekjes en gerelateerde materialen, evenals telefonische ondersteuning.
Helaas kunnen sommige kinderen, vooral jongere, dat model weerstaan. Ze zijn simpelweg niet geïnteresseerd in de stof. Ouders kunnen dan ofwel omgaan met de weerstand (dreigingen, beloningen, etc.) of hun aanpak veranderen. Sommige ouders kiezen ervoor om aspecten van het gekochte curriculum die nuttig waren te integreren, en de rest te negeren. Een vak dat een kind vorig jaar haatte, kan dit jaar een favoriet worden, dus flexibiliteit is een must.
Andere ouders pikken en kiezen uit een verscheidenheid aan educatieve aanbiedingen: Saxon Math, gecombineerd met Oak Meadow activiteiten. Tenslotte zijn er degene die een kind-geleide benadering het meest effectief en interessant voor hun gezin vinden. Deze methode – unschooling
genoemd – is wat ons gezin gebruikt. Welke techniek je ook kiest, het is belangrijk te onthouden dat succesvolle thuisonderwijzende ouders diegenen zijn die hun leerstijl kunnen aanpassen aan de leerstijl van hun kind.
Meervoudige Intelligenties
Howard Gardner's breekbare boek uit 1983, Frames of Mind, introduceerde zijn theorie van meervoudige intelligenties. Gardner's onderzoek opende de deur voor een beter begrip van en respect voor individuele talenten, waaronder: kinesthetisch, ruimtelijk, verbaal, muzikaal en logisch (wiskundig). Een kinesthetisch kind leert bijvoorbeeld het beste wanneer hij actief is en op fysiek niveau deelt neemt. Zitten in een klaslokaal met papier en potlood is moeilijk voor dit type kind. Hoewel zeer intelligent, wordt een kinesthetische leerling vaak gelabeld als een probleem
leerling. Maar in werkelijkheid is het enige probleem de leermethode.
Thuisonderwijs stelt kinderen in staat om zich te ontwikkelen en te groeien volgens hun individuele leerstijl. Mijn kinderen vonden tellen in tweesprongen terwijl ze hoog op de schommel zaten geweldig leuk. Maar het binnen doen aan hun bureaus was saai. Breuken waren een abstract concept; een kaas taart bakken maakte het helder. Dus de vraag is: Hoe vindt een thuisonderwijzende ouder uit wat of hoe te leren?
Een oud Chinees spreekwoord geeft een aanwijzing: Vertel me, ik vergeet. Toon me, ik onthoud. Laat me het zelf doen, ik begrijp. Kinderen beim spelen te observeren, laat dit spreekwoord in actie zien. Kinderen leren door de zintuilen en absorberen informatie ongelooflijk snel. Hun nieuwsgierigheid is grenzenloos terwijl ze alles om hen heen bevragen en verkennen.
Als thuisonderwijzers weten we dat deze nieuwsgierigheid plaatsmaakt voor interesse, en interesse verandert in leren. Ideaal wordt de ouder een facilitator in plaats van een leraar. Door je kind dagelijks aan een verscheidenheid aan ervaringen te blootstellen, vindt leren plaats met weinig strijd of moeite. Thuisonderwijs geeft je de ruimte
om je kind te accommoderen, en nieuwsgierigheid en creativiteit te behouden.
Pas Je Aan Aan De Leerstijl Van Je Kind
Mijn oudere dochter (11) is een visuele leerling. Ze houdt van lezen en tekenen. Mijn jongere dochter (7) is een kinesthetische leerling. Ze geniet van het bouwen van dingen en is erg actief. Hun traditioneel papier
wiskunde leren was een ramp. Ze zeiden dat het saai was, en haatten elke minuut ervan. Alles wat ze echt leerden was om wiskunde te haten!
Eén interesse die ze allebei deelden was feeën. De meisjes grijpen de kans om een feehuisje te bouwen met hun vader, en mijn oudere dochter maakte onmiddellijk een tekening van het toekomstige huisje. Ze waren zich niet bewust dat ze wiskunde leerden, aangezien de tekening een huisplannetje werd, en er meer meten was om het hout te zagen. Ramen en deuren voegden verdere wiskundige uitdagingen toe. Bij het uitrekenen van de helling van het dak, leerden ze de verhouding van de zijden van een rechthoekige driehoek. Ze waren zo blij met het resultaat, dat ze besloten meerdere vogelhuisjes te bouwen – zonder onze hulp!
Aangebonden op deze manier, is leren geen klus. Het is onderdeel van het hele proces van het nastreven van een genietbare activiteit of interesse. De visuele leerling zag haar droom een echt (miniatuur) huis worden. De actieve leerling hield van hameren en zagen. Voor ons was de wiskundeles pijnloos en leuk!
Mijn oudere dochter hield van tekenen en plannen van onze moestuin. Mijn actieve kleine meisje hield van graven in de aarde en spelen met de beestjes. Ze wisten niet dat ze horticultuur bestudeerden terwijl ze zagen hoe de zaden ontkiemden, onkruidden, bemesten en een bumper oogst van groenten oogstten. Lezen over regenwormen, vlinders, bijen en bestuiving leek heel natuurlijk, bestudeerden we wat we elke dag tegenkwamen.
Vrijheid Om Te Leren
Vrij van de beperkingen van traditionele scholen, zijn kinderen actieve en enthousiaste leerlingen. Meeste ouders schudden hun hoofd bij dit idee en zeggen: Niet mijn kind! Hij zou nooit op zichzelf leren!
Ik was een van die ouders. Maar naarmate ik elk jaar meer loslaat, kijk ik met verbazing toe hoe mijn kinderen uitdagingen aangaan en leren op manieren die ik me nooit had kunnen voorstellen. Ik vertelde recent een vriendin: Ze leren ondanks mij, niet door mij.
Mijn matige pogingen om te leren hebben ze vertraagd. Wanneer ik uit de weg ga, vliegen ze op.
In zijn prachtige artikel, Hoe Kinderen Leren Intelligent Te Zijn
(Educational Leadership, maart 1997, Association for Supervision & Curriculum Development), schrijft John Abbott: Het Leerproces is wonderbaarlijk spectaculair en rommelig, en past niet gemakkelijk in een nauw gedefinieerd, klasgebaseerd curriculum, met name voor de adolescent. Probeer wat we ook om de spontane vragen van kinderen te accommoderen, te vaak wordt hun natuurlijke enthousiasme gedempt door de behoeften van het (school)systeem voor orde.
Abbott's oplossing? Onze jeugd empowern om spontaan, onafhankelijk en samenwerkend te leren, zonder dwang.
Hmm – klinkt precies als unschooling!
-
Verjaardagsfeestjes zouden een vrolijke gelegenheid moeten zijn voor alle betrokkenen. In sommige situaties kunnen ze echter van vrolijk naar lastig en mentaal uitputtend gaan. Dit is met name het geval als de deelnemers kinderen zijn met beperkinge -
Drie cruciale mijlpalen markeren de ontwikkeling van een peuter: het eerste woord, de eerste stap, en potty training. Over het algemeen heeft een kind niet te veel moeite van de ouders voor de eerste twee. Van luiers naar onderbroek gaan is echter e -
Nieuwgeborenen moeten frequent borstvoeding krijgen – acht of meer keer per dag en heel vaak tijdens de nacht. Ze hebben ook veel slaap nodig in een veilige slaapomgeving. Zorgen voor je baby is een fulltime baan. Bekijk deze video om meer te leren.
