• Baby's
• Gezinsvorming
• Kinderen
• Algemeen ouderschap
• Pasgeborenen
• Tieners
• Peuters
• Zwangerschap

Gedichten over je kind naar de kleuterschool brengen

Voel je je een beetje sentimentaal en nostalgisch als je denkt aan je baby die naar de kleuterschool vertrekt? Vang dat moment vast met een gedicht om in te lijsten of in een herinneringenalbum te plaatsen. Hij zal maar één keer een eerste schooldag in zijn leven hebben. Terwijl hij misschien niet de betekenis van deze dag beseft, kun je de tijd bevriezen met een gedicht dat de roerende gevoelens en emoties van elke ouder van een kleuter weerspiegelt.

Sentimentale gedichten

Vier de aanstotende wandeling van je kleine door de scholdeuren met het negen-strofen gedicht "Eerste schooldag", door een onbekende auteur. De schrijfster vangt de gedachten van een moeder vanaf de allereerste regel: "Ze begon vandaag met school, en ze leek zo heel klein toen ik naast haar liep in de kleuterhal." Het gedicht, als een biecht, deelt openlijk de gevoelens van de schrijfster, met haar berouwvolle "Mijn ogen waren vervaagd, maar haastig wist ik de tranen weg te vegen, opdat geen woord of teken van mij haar eerste grote dag zou beschadigen." Aan het einde herinnert ze zich dat ze "haar kleine meisje moet delen met vrienden en werk en spel."

Gebedsgedichten

Soms worden de vreezen en hoop van een ouder het best uitgedrukt in een gebed, zoals in "Een moeders eerste schooldaggebed." De onbekende auteur denkt aan haar kind, zich afvragend "of je je kunt voorstellen hoe moeilijk het voor mij is om je groeien te zien; op deze dag dat mijn hart breekt, want het is de eerste stap in loslaten." In een ander "Moedersgebed" gedicht, door R. Stein, schrijft de auteur: "Mijn hart klopt in gebed met onuitgesproken woorden, hopend dat je gevormd zult worden, niet gebroken... Ik wacht bij de deur, mijn kostbare kind, voelend enkele tranen, maar ook een glimlach."

Humoristische en opbeurende gedichten

Het gedicht "Eerste dag van de kleuterschool" verrast de lezer met een perspectiefwissel. De lezer veronderstelt dat ze vanuit het perspectief van de moeder leest met de regel: "Ik weet dat een eerste dag vol twijfels en vreezen kan zijn, maar ze zijn vol nieuwe beginnemen; neem mijn zakdoek, droog je tranen." Met de laatste regel ontwaakt de realisatie: "Nou, goedemorgen mevrouw de juffrouw, we vragen werkelijk uw pardon. Nee, mam doet zich niet altijd zo, maar het is mijn eerste dag van de kleuterschool!" Voor meer glimlachen, keer naar "'t Was de nacht voor school", door een onbekende auteur. Na een lijst met schoolganger-rituelen, roepen de ouders het bekende commando: "Naar bed; het is een schooldag!"

Ouder- en leraargedichten

Bevries die eerste interactie tussen jou en de leraar van je kind met een gedicht. In "De eerste dag" geruststelt de leraar de moeder met: "Ik gaf je een kleine knipoog en glimlach toen je mijn klas binnenkwam, want ik weet hoe moeilijk het is om te vertrekken en te weten dat je kind moet blijven." Na commentaar op herinneringen en vluchtige tijd, eindigt de leraar met: "Zet dus je gemoed te rust, en huil die tranen niet meer, want ik zal hem liefhebben en opvangen wanneer je hem bij mijn deur achterlaat." In "Eenheid", een ander gedicht door een onbekende auteur, beschrijft de dichter een visie van twee beeldhouwers die een kunstwerk van klei vormgeven, wat hij beschrijft als "de geest van een jong kind." De ontroerende regels hulden de dagelijkse bijdrage van beide beeldhouwers - de moeder en de leraar. Hij eindigt met: "En beiden stemden toe dat ze gefaald zouden hebben als ze alleen hadden gewerkt, want achter de ouder stond de school, en achter de leraar het huis."