Eerste Hulp Voor Kinderen

Eerste Hulp Voor Kinderen

Baby Dokter

Een orale spuit levert doorgaans de grootste nauwkeurigheid bij het doseren van medicijnen. Het resulteert ook in de minste hoeveelheid verspilde of verloren medicatie. En wanneer je kind ouder wordt, zal hij waarschijnlijk genieten van het in zijn eigen mond spuiten van de medicijn. (Het is ook een geweldig badspeelgoed.)

Baby Dokter

Geef je baby nooit siroop van ipecac zonder de expliciete instructies van je kinderarts of het vergiftigingscentrum. Let ook op om de instructies van je kinderarts nauwgezet te volgen over de dosering en frequentie van elk medicijn, inclusief paracetamol.

Tijdens de eerste drie maanden van je kind zijn leven, hoop je weinig eerste hulp nodig te hebben. Omdat je pasgeborene bijna geen mobiliteit heeft, heeft hij weinig kansen zich te verwonden. Met grote waarschijnlijkheid heb je weinig meer nodig in de eerste-hulpdoos dan een thermometer, een nauwkeurig middel om medicijnen af te meten, siroop van ipecac (om je kind te laten overgeven als hij iets giftigs binnenkrijgt), en een flesje paracetamol druppels.

Toch is het nooit te vroeg om over eerste hulp te leren en een complete eerste-hulpdoos te beginnen samen te stellen. Hoewel je misschien niet veel van deze items in de eerste drie maanden van je baby's leven nodig hebt, ben je zeker de meeste van de volgende zaken gaan gebruiken naarmate hij ouder en mobieler wordt:

  • Hechtplasters in verschillende maten (voor snijwonden en schrammen)
  • Grote (2,5-5 cm) niet-hechtende verbanden (voor grotere wonden)
  • Hechtplaster (voor het vastzetten van niet-hechtende verbanden)
  • Steriele gazen of gazekompressen
  • Schaar (voor het knippen van verbanden, gazen, en tape)
  • Thermometer (bij voorkeur een rektale)
  • Gecalibreerde medicijndropper, lepel, of spuit
  • Siroop van ipecac, om overgiving te veroorzaken bij vergiftiging
  • Vloeibare paracetamol
  • Lokale pijnstiller (kruiden of medicamenteus) voor doorbraak van tanden
  • Spray voor verlichting van bijensteken en insectenbeten
  • Calaminelotion of andere kalmerende lotion (voor het koelen van de huid en verminderen van jeuk bij zonnebrand of uitslag)
  • Hydrocortisoncrème en/of benadryl (voor allergische reacties)
  • Antiseptische vloeistof (voor het wassen van je eigen handen voor en na het toedienen van eerste hulp)
  • IJspak (om pijn en zwelling te verminderen)
  • Pinzet (voor het verwijderen van splitters)
  • Volledige gezinsmedische gids

Als je een van deze eerste-hulpbenodigdheden opgebruikt, vervang het zo snel mogelijk zodat het beschikbaar is als je het weer nodig hebt. Controleer ook regelmatig de vervaldatums op alle medicijnen. Je weet nooit wanneer je ze nodig hebt.

Wees Voor bereid: Baby CPR

Als je kind verstikt of stopt met ademen, kan je kennis van cardiopulmonaire reanimatie (CPR) haar leven redden. De enige manier om echt zeker te weten dat je weet hoe je CPR op je kind moet uitvoeren, is een CPR-cursus volgen. Als je geen cursus CPR voor kinderen hebt gedaan voor de geboorte van je baby, doe er dan een in de eerste paar maanden van haar leven.

Baby Dokter

Om een cursus CPR voor baby's en kinderen te vinden, raadpleeg je afdeling van het Amerikaanse Rode Kruis, de American Heart Association, lokale ziekenhuizen en scholen, oudersorganisaties, en de volwassenenonderwijsprogramma's die in je gemeenschap worden aangeboden.

CPR-instructeurs laten je niet alleen zien wat je moet doen, maar bieden je ook de veel benodigde kans voor praktijkervaring. Om de cursus te halen en je CPR-certificering te krijgen, moet je de technieken zelf demonstreren. Pas dan en alleen dan weet je dat, als de tijd er is, je de kennis hebt die je nodig hebt.

Hier is een kort overzicht van de stappen van CPR:

  1. Controleer de Luchtweg, Ademhaling, en Bloedsomloop (LAB) van je kind.
  2. Als je kind gestopt is met ademen, voer kunstmatige ademhaling uit. Leg je baby neer, kantel haar hoofd iets naar achteren, leg je mond over haar mond en neus, en blaas zacht vijf keer in haar mond en neus. Kijk of haar borstkas met je ademen opgaat.
  3. Als je kind geen pols heeft, geef CPR. Vind het borstbeen van je kind door drie vingers in een lijn naar beneden het midden van haar borstkas te leggen, met de wijsvinger gecentreerd tussen de tepels; til dan de wijsvinger op. Tussen elke kunstmatige ademhaling, druk scherp ongeveer 2,5 cm (maar niet te diep) met de twee overgebleven vingers vijf keer in drie seconden. Controleer de pols na elke vijf ademen.

Deze beschrijving geeft alleen een kort overzicht van CPR voor zuigelingen. Als je het ooit nodig hebt, heb je geen tijd om in paniek door dit — of een ander — boek te bladeren. Doe jezelf en je baby een grote plezier: volg zo snel mogelijk een CPR-cursus voor zuigelingen.