• Baby's
• Gezinsvorming
• Kinderen
• Algemeen ouderschap
• Pasgeborenen
• Tieners
• Peuters
• Zwangerschap

Natuur en opvoeding in kinderontwikkeling

Als het aankomt op het uitvinden van de persoonlijkheidskenmerken van onze kinderen, hebben we ouders een voorstoel aan de lopende natuur versus opvoeding kinderontwikkeling discussie. We vinden talloze voorbeelden ter ondersteuning van beide kanten van het argument.

Natuur en Opvoeding in Kinderontwikkeling

Heb je bijvoorbeeld gemerkt dat de persoonlijkheidskenmerken van je biologische kinderen al bij de geboorte van elkaar verschilden? Of was de gemoedstoestand van je biologische dochter al op haar eerste levensdag anders dan die van beide ouders? Wanneer je deze verschillen in je kinderen vanaf de geboorte ziet, lijkt dit erop te wijzen dat persoonlijkheidskenmerken aangeboren zijn. Dat is omdat je de verschillen niet kunt verklaren als gerelateerd aan blootstelling aan sociale of culturele invloeden.

Aan de andere kant, heb je misschien persoonlijkheidskenmerken in je kinderen opgemerkt die je kunt relateren aan hun levenservaringen. Heb je je voorheen ongestelde kind zien worden gedisciplineerd en toegewijd aan het leren paardrijden? Denk je dat dat komt omdat hij kamp bijwoonde en verbinding maakte met de instructeur van het paardrijprogramma? Of kon je oorspronkelijk schuchtere dochter uit haar schelp komen toen haar oma haar hielp vrienden te maken? Misschien werd je eeuwig optimistische, ontspannen tiener extreem angstig, vreesachtig en schrikkerig na slachtoffer te zijn van een misdaad.

Neuroplasticiteit

Wat interessant is aan natuur en opvoeding in kinderontwikkeling is dat beide significant beïnvloed worden door de manier waarop God onze lichamen gemaakt heeft. Terwijl de anatomie en fysiologie van de hersenen en onze genetische samenstelling de persoonlijkheid bepalen waarmee we geboren worden, heeft de hersenen ook de capaciteit om nieuwe zenuwverbindingen te vormen om problemen te compenseren die door letsel en ziekte veroorzaakt worden of om zich aan te passen aan nieuwe veranderingen in de omgeving. Dit heet neuroplasticiteit.

Verder hebben dopamine en serotonine, twee belangrijke neurotransmitters en hormonen geassocieerd met gevoelens van kalmte en geluk, de capaciteit om ons humeur significant te beïnvloeden. Opzettelijke focus op bepaalde gedragingen zoals dankbaarheid uiten kan de afgifte van dopamine en serotonine stimuleren en dus de stemming verbeteren.

Stress en Trauma

Helaas kunnen stress en trauma ook beïnvloeden hoe we reageren op de wereld. Maar als ouders, als we opzettelijke opvoeding praktiseren, kunnen we onze kinderen helpen hun positieve persoonlijkheidskenmerken te gebruiken om te herstellen van negatieve gebeurtenissen in hun levens. En, door bepaalde stijlen en praktijken aan te nemen, kunnen we onze kinderen houdingen en gedragingen leren die hen sterk, gezond en veerkrachtig kunnen houden. Dit is waar we de voordelen van het adresseren van zowel natuur als opvoeding in kinderontwikkeling kunnen zien.

Natuur en Opvoeding in Kinderontwikkeling: Opvoedingsstijlen

Om te beginnen, decennialang onderzoek heeft gevonden dat de beste opvoedingsstijl autoritair is. Kinderen opgegroeid door autoritaire ouders neigen ertoe onafhankelijk, zelfredzaam te zijn, goede sociale vaardigheden te hebben en goed aangepast te zijn. Ouders kunnen positieve aangeboren persoonlijkheidskenmerken aanspreken of autoritaire opvoedingstechnieken met hun kinderen gebruiken om deze sterktes te ontwikkelen. Deze stijl benadrukt het stellen van redelijke grenzen en limieten met betrekking tot gedrag, liefdevol en voedend zijn en respect tonen voor kinderen.

Autoritair en toelatend opvoedingsstijlen neigen respectievelijk naar starre regels of een gebrek aan grenzen. In zijn nieuwe boek, Zeven Kenmerken Van Effectieve Opvoeding, bespreekt Daniel Huerta, Vicepresident van Opvoeding en Jeugd bij Focus on the Family, de persoonlijkheidskenmerken die lijnen met de autoritaire opvoedingsstijl: liefde, respect, grenzen, opzet, dankbaarheid, genade en vergeving en aanpasbaarheid. Wanneer ouders bewust zijn over het ontwikkelen van deze kenmerken, of ze nu aangeboren zijn of geleerd moeten worden, zijn kinderen waarschijnlijker goed aangepast en in staat om om te gaan met onverwachte problemen en crises die hun weg kunnen komen.

40 Ontwikkelingsactiva

Daarnaast ondersteunen de 40 Ontwikkelingsactiva van het Search Institute een autoritaire opvoedingsstijl. De activa richten zich op externe activa die ondersteuning bieden aan kinderen en interne activa die, als ze ontwikkeld worden, een fundering bouwen voor een gezond, zorgzaam en verantwoordelijk kind.

Het Developmental Assets Profiel van het instituut is vertaald in 30 talen en gebruikt in de Verenigde Staten en meer dan 30 landen. Na het ondervragen van meer dan 6 miljoen jongeren over de hele wereld die training in ontwikkeling van de activa hadden voltooid, heeft een kwart eeuw aan onderzoek correlaties getoond tussen de activa en lagere riskante gedragingen alsook hogere maten van goede gezondheid.

Jezus Was Autoritair

Ten slotte zien we door het bediening van Jezus Christus dat een autoritaire stijl te verkiezen is. Toen Jezus onder zijn volk bewijkte en met hun menselijke tekortkomingen, worstelingen en pijn konfrontatie werd, reageerde Hij hen altijd eerst met genade en dan met waarheid.

Met andere woorden, Hij begon met voedend en liefdevol te zijn en eindigde met het stellen van grenzen die hen leidden om de autoriteit van God te respecteren. Dus, er is voldoende bewijs dat autoritaire opvoeding de beste optie is voor ouders die hun kinderen willen helpen gezond en veerkrachtig te zijn.

Wat Met Mij?

Maar hoe moet je je richten op het ontwikkelen van zeven kenmerken en 40 ontwikkelingsactiva? Je hebt een baan, huis en kinderactiviteiten om bij te houden. En je hebt het net "tot hier" gehad, probeer je de humeur van je driejarige onder controle te krijgen. Dan probeer je je schuchtere, angstige en onzekere puber te overtuigen dat ze niet zal sterven als ze de hallen van de lokale middelschool betreedt.

Je kunt je misschien richten op het helpen van je kinderen in één of twee gebieden maar niet 47! Hoe interageer je opzettelijk met je kinderen zodat ze persoonlijkheidskenmerken ontwikkelen die ze waarschijnlijker voor succes in het leven opstellen, in plaats van mislukking? Hoe vind je tijd om te focussen op natuur en opvoeding in kinderontwikkeling? Nou, bepaalde opvoedingspraktijken en aanpassingen aan houdingen zijn redelijk eenvoudig te implementeren en extreem impactvol voor de gezondheid van je kinderen.

Opvoedingspraktijken: Positief Gebaseerde Discipline vs. Strafende Discipline

Alle kinderen hebben grenzen en limieten nodig om de wereld te verkennen terwijl ze veilig en veilig blijven. Hoe ouders limieten opleggen, kan kinderen leiden tot zelfdiscipline en wijs besluitvorming. Het kan ze ook leiden tot schaamte en schuld. Al dit hangt ervan af of ouders de bedoeling hebben om kinderen te stimuleren of te controleren wanneer ze die limieten opleggen.

Positief Gebaseerde Discipline

De intentie achter positief gebaseerde discipline is om principes voor gezond leven te leren, kinderen aan te moedigen hun sterktes en zwaktes te verkennen en te ontdekken, verantwoordelijk te zijn voor zichzelf en vriendelijk te zijn tegenover anderen. Dit wordt bereikt via-

• het stellen van redelijke limieten en het communiceren ervan aan kinderen met liefde
• het bedenken van gevolgen die respectvol zijn en bedoeld om kinderen te laten zien hoe het overschrijden van grenzen hun leven negatief beïnvloedt
• genade en vergeving tonen bij het uitvoeren van gevolgen en
• beloningen vastleggen die goed gedrag versterken

Strafende Discipline

Aan de andere kant, de intentie achter strafende discipline is om kinderen te controleren en hen regels te laten volgen. Dreigen met straf worden gebruikt als hulpmiddelen om naleving van grenzen te motiveren en het resultaat is dat kinderen zich beschaamd voelen over hun gedrag en schuldig voor het teleurstellen van papa en mama.

Opvoedingspraktijken: Sterkte-Gerichte vs. Probleem-Gerichte Opvoeding

Er is een heel simpel principe dat alle ouders moeten weten. Het is het idee dat gedrag het gemakkelijkst gewijzigd wordt wanneer ouders goed gedrag versterken. Goede persoonlijkheidskenmerken zijn waarschijnlijker te ontwikkelen wanneer ze versterkt worden en slechte persoonlijkheidskenmerken zijn waarschijnlijker te verdwijnen wanneer ze niet versterkt worden. Dus, weer kunnen ouders focussen op natuur en opvoeding in kinderontwikkeling. Ze kunnen positieve, aangeboren persoonlijkheidskenmerken stimuleren of negatieve ontmoedigen. En ze kunnen kinderen ook blootstellen aan ervaringen die hen helpen persoonlijkheidskenmerken te ontwikkelen die hen gezond en veerkrachtig maken.

Sterkte-Gericht

Wanneer ouders hun focus verleggen naar het zoeken, vinden en ontwikkelen van de sterktes van hun kinderen, in plaats van te focussen op hun problemen, zijn hun kinderen waarschijnlijker om te groeien en te bloeien.

Om meer sterkte-gericht te worden, willen ouders misschien het volgende doen:

1. Identificeer de sterktes van elk kind gerelateerd aan goed gedrag en positieve persoonlijkheidskenmerken
2. Druk dankbaarheid uit voor die gedragingen en kenmerken
3. Bied zinvolle beloningen voor goed gedrag en het gebruik van goede kenmerken ten voordele van anderen
4. Wees opzettelijk over het helpen van kinderen om hun sterktes te gebruiken, goed gedrag voort te zetten en positieve persoonlijkheidskenmerken te ontwikkelen
5. Wees opzettelijk over het omleiden van slecht gedrag en kinderen laten zien hoe hun negatieve natuur vs. opvoeding persoonlijkheidskenmerken hen negatief beïnvloeden.

Probleem-Gericht

Midden in de stress van opvoeding, is het makkelijk om kinderen te negeren als ze zich goed gedragen, en alleen te reageren wanneer ze zich misdragen. Helaas, door dit te doen, versterken ouders onbedoeld slecht gedrag omdat aandacht een krachtige versterker is. Ouders hebben ook de neiging om te focussen op het proberen te veranderen of te verwijderen van de minder wenselijke kenmerken van hun kinderen en hun beste kenmerken te vergeten te ontwikkelen. Echter, het tegenovergestelde moet gebeuren.

Houdingen: Optimisme vs. Pessimisme

De meesten van ons kennen Winnie de Poeh en zijn vrienden in het Honderd Hectare Bos. Twee van Poeh's vrienden illustreren houdingen van optimisme en pessimisme goed.

Tigger is de eeuwige optimist, rondhoppend en de wereld ervarend als "plezier, plezier, plezier, plezier, plezier!" Hij is er altijd om het beste uit elke situatie te halen en zijn vrienden aan te moedigen hetzelfde te doen. Aan de andere kant, Eeor sleept zich rond, klagend over de toestand van zijn leven. Hij lijkt nooit zijn hoofd hoog genoeg op te steken om de zon te zien.

Kinderen's Persoonlijkheidskenmerken

Soms merken ouders deze neigingen in hun baby's en peuters. Sommige kinderen lijken op de been te zijn, lachend, giechelend en speels reagerend op hun liefdes de meeste tijd. Als ze proberen een nieuwe vaardigheid te leren, geen hoeveelheid mislukking zal hen weerhouden om door te gaan met pogingen totdat ze het onder de knie krijgen.

Anderen zijn schuchter, schuw en raken gemakkelijk gefrustreerd. Ze geven op na een of twee pogingen om te leren zitten of een paar stappen te zetten. Hoewel dit misschien te maken kan hebben met de aangeboren persoonlijkheid van een kind, kan pessimisme gevormd worden tot optimisme met een paar opzettelijke interacties met het schuchtere kind.

Een Houding Van Optimisme Ontwikkelen

Maar waarom is het belangrijk voor kinderen om een houding van optimisme te ontwikkelen?

De voordelen van optimisme, gepresenteerd door Elizabeth Scott (2020), zijn hieronder samengevat:

• Superieure Gezondheid- Optimisten zijn meer geneigd om betere fysieke gezondheid te behouden dan pessimisten.
• Grotere Prestaties- Meer optimistische sportteams zijn gevonden om betere synergie en prestaties te hebben dan pessimistische sportteams.
• Volharding- Optimisten zijn meer geneigd succes te behalen dan pessimisten omdat ze volharden bij het uitproberen van iets nieuws.
• Emotionele Gezondheid- Voor mensen die worstelen met depressie, heeft gefocuste training in optimisme getoond een verhoogde capaciteit te bieden om met toekomstige tegenslagen om te gaan.

Gegeven deze voordelen van optimisme, is het echt nuttig wanneer ouders de tijd nemen om opzettelijk te zijn over het helpen van hun kinderen een houding van optimisme te ontwikkelen.

Mislukking Is Geen Reden Om Verslagen Te Voelen

Eén van de eerste manieren om dat te doen is om kinderen te leren dat mislukking een deel van het leven is. Het is geen reden om verslagen te voelen. Het is een kans om uit te zoeken hoe dingen anders gedaan kunnen worden om uiteindelijk succes te vinden. Of, als succes onwaarschijnlijk is, kan mislukking gebruikt worden om een kind aan te moedigen aanpasbaarheid te ontwikkelen door een alternatief te bedenken voor de activiteit of het evenement dat waarschijnlijk zal eindigen in mislukking.

Dit leert kinderen niet verslagen te zijn door mislukking en pessimistisch te worden. In plaats daarvan leren ze optimistisch te zijn door te beginnen naar toekomstig succes uit te kijken. Met elke overwinning op mislukking ontwikkelen ze een houding van optimisme. Ook moeten ouders het oude gezegde "je kunt alles worden wat je wilt" loslaten. Het is simpelweg niet waar.

Verschillende Gaven

Zoals uitgedrukt in Romeinen 12:4-6: "Want zoals in één lichaam veel leden zijn, en de leden niet allemaal dezelfde functie hebben, zo zijn wij, hoeveel ook, één lichaam in Christus, en elk voor zich lid van de anderen. Hebbende gaven die verschillen volgens de genade die ons gegeven is, laten wij ze gebruiken..."

Het is volkomen mogelijk dat de wensen van een kind niet lijnen met zijn of haar door God gegeven gaven. Soms kost het veel meer dan zuivere wil om in sommige levensgebieden te slagen. Een kind heeft misschien simpelweg niet de capaciteit om in een bepaalde vaardigheid te slagen om diverse redenen.

We hebben allemaal gehoord van mensen die opmerkelijke odds hebben overwonnen om te slagen in een sport, intellectuele vaardigheid of in financiële zaken. Toch hebben alle mensen beperkingen die succes in bepaalde levensgebieden onmogelijk kunnen maken. Als we onze kinderen niet helpen die beperkingen te erkennen, zijn ze geneigd om pessimisme te ontwikkelen. Dit kan gebeuren naarmate ze één mislukking na de andere ervaren die niet gemakkelijk overwonnen kan worden door harder te proberen.

Model Optimisme

Een andere manier om optimisme bij kinderen aan te moedigen is het modelleren ervan. Kinderen kopiëren wat ze zien en horen voor hen. Dus, als ouders frequent klagen, onheil en ellende voorspellen, of reageren op ongelukken, fouten of moeilijke dagen van kinderen met negatieve opmerkingen, neigen kinderen ertoe te leren dat er veel is om pessimistisch over te zijn in het leven. Kun je zien hoeveel beter het leven kan zijn voor kinderen die leren, in plaats daarvan, het goede in de wereld om hen heen te zoeken?

Opzettelijke focus op dankbaarheid helpt kinderen ook om te gaan van het merken wat ze dankbaar voor zijn naar het uiten van dankbaarheid. Dit ontwikkelt optimisme over hun leven en omgeving.

Een Pessimistisch Kind Opvoeden

Het kan zijn dat je een werkelijk optimistische ouder bent die een heel pessimistisch kind heeft. Dit kan verband houden met zijn of haar aangeboren persoonlijkheid. Het kan ook verband houden met de invloed van leeftijdgenoten die veel tijd besteden aan het focussen op de negatieve delen van het leven en op negatieve gevoelens. Je kunt je kind helpen deze neiging om te keren door een vraag te stellen wanneer hij of zij iets negatiefs zegt. De vraag is: "Kan het zijn dat er iets goeds aan deze situatie zit of een kans om iets nieuws te leren?"

Ik stel niet voor dat dit een pessimist overnachting in een optimist zal veranderen. Echter, ik heb gezien dat herhaald vragen neigt te resulteren in kinderen die op nieuwe manieren nadenken. Ze beginnen ook meer te overwegen dan een negatieve kijk op het leven. In de loop van de tijd zullen kinderen beginnen hun leven door het perspectief van optimisme te zien in plaats van pessimisme.

Anders-Gericht vs. Zelf-Gericht

Het is redelijk normaal voor baby's en zeer jonge kinderen om zich alleen op hun behoeften te richten. Ze zijn redelijk onmachtig en hebben veel hulp nodig. Ze moeten zich richten op oudere kinderen en volwassenen om veilig door elke dag te komen. Echter, naarmate kinderen zelfstandiger worden, is het in hun eigen belang om hen te helpen meer te focussen op het helpen van anderen dan op het vervullen van al hun behoeften.

Dat is omdat geen van ons zelfzuchtigheid lang kan verdragen. We hebben allemaal andere mensen nodig om ons door het leven te helpen. Als we eisen dat onze behoeften altijd voor die van anderen worden vervuld, zullen we ons uitgesloten vinden van veel groepen en activiteiten.

Mijn, Mijn, Mijn

Vele jaren geleden kwam een alleenstaande moeder naar me om hulp te krijgen met haar driejarige tweelingjongens. Drie peutersscholen hadden ze de deur uitgestuurd. Hun primaire manta was "mijn, mijn, mijn" en hun tactiek van andere kinderen omver te duwen om wat ze wilden te krijgen, viel niet goed bij hun leraren en andere peuters.

Na een ontmoeting met deze moeder en haar kinderen, verdenk ik dat de oorzaak van de "zelf-focus" in de tweelingen lag aan het feit dat ze met elkaar moesten vechten om elke speelgoed, koekje of minuut van mama's aandacht. Dus, we werkten aan twee dingen samen. Eerst, stelde ik een beloning voor voor elke jongen wanneer hij iets voor de ander deed. Tweede, bedachten we activiteiten die vereisten dat ze samenwerkten om succes te bereiken. Dus, als kleine Robby en Todd naar het park wilden, moesten ze elkaar helpen de speelkamer op te ruimen. Beide jongens moesten meedoen en elkaar helpen.

Kinderen Helpen Altruïsme Te Ontwikkelen

Het is makkelijk te begrijpen, echt. Kinderen zullen doorgaan met wat ze beloningen voor ontvangen. Dus, als ze een positief voordeel ontvangen van het helpen van anderen, zullen ze van nature meer "anders-gericht" worden.

Echter, als ze wat ze willen krijgen wanneer ze zelf-gericht zijn, zullen ze erg egocentrisch blijven. Anders-gerichte kinderen ontwikkelen altruïsme. Deze eigenschap wordt door de Bijbel aangemoedigd. God roept ons op om elkaar te dienen en offers te brengen voor onze vrienden. Hij roept ons ook op om wat we hebben te geven aan anderen in nood.

In Zeven Kenmerken Van Effectieve Opvoeding, bespreekt Daniel Huerta de noodzaak voor kinderen om altruïsme te ontwikkelen om in het leven te bloeien. Hij verwijst naar dit als een "bijdrager" vs. "consument" mindset. Bijdragers zijn opzettelijk over het dienen van anderen terwijl consumenten van anderen nemen om voordelen voor zichzelf te ontvangen.

Opzettelijke Opvoeding Is De Sleutel

Kinderen komen in deze wereld met persoonlijkheidssterktes en zwaktes. Sommige kunnen ze veranderen, anderen niet. Met opzettelijke opvoeding en focus op natuur en opvoeding in kinderontwikkeling, kunnen papa's en mama's hun kids helpen hun sterktes te benutten, hun zwaktes te verbeteren en manieren te vinden om met succes aan de uitdagingen in hun levens aan te passen.

© 2020 door Focus on the Family. Alle rechten voorbehouden.