• Baby's
• Gezinsvorming
• Kinderen
• Algemeen ouderschap
• Pasgeborenen
• Tieners
• Peuters
• Zwangerschap

Waarom kinderen liegen - en hoe ermee om te gaan?

Lugpreventietechnieken

Waarom kinderen liegen -- en hoe ermee om te gaan

Leugens komen om verschillende redenen uit de mond van kinderen:

• Angst. Als kinderen bang zijn voor de gevolgen van hun acties, liegen ze vaak om het te verbergen. (Zijn de regels te streng? Zijn de grenzen te strak? Voelt uw kind zich vrij om met u te praten?)
• Om iemand anders te beschermen.
• Omdat ze fantasierijk is en de waarheid saai is.
• Om een ​​onaangename taak te vermijden. ("Heb je je tanden gepoetst?" "Ja, pap!")
• Per ongeluk. Soms lijken leugens bijna onvrijwillig en glipt een leugen er gewoon uit, vooral als uw kind op een misdaad wordt betrapt. ("Wie heeft de antieke stoel gebroken? "Ik niet!") En al snel is het Sir Walter Scott:"Oh, wat een verward web weven we, als we eerst oefenen om te misleiden!"
• Voor liefde, voor goedkeuring en omdat kinderen graag snel en effectief indruk maken op mensen.

Liegenpreventietechnieken (en dat is de waarheid!)

Nee, je kunt je kinderen er niet van weerhouden om te liegen, maar je kunt liegen wel een minder lonende bezigheid maken. Veel leugens komen voort uit zelfbescherming, en u kunt helpen door geen situatie te creëren waarin uw kind zich onder druk gezet voelt om te liegen of de gevolgen moet dragen.

• Houd het gesprek gericht op wat er is gebeurd of wat het probleem is, in plaats van de schuld te geven.
• Doe geen kruisverhoor ("Na je school verlaten, welke route nam je naar huis? En dit was precies om 15:10 uur?"), vergeet de felle witte lichten en de slaaponthoudingstechnieken. Onthoud dat het doel van praten met uw kind is om te communiceren. Door te grillen zal hij zich voor jou sluiten, niet openen.
• Op zoek naar de positieve intentie? Leugens zijn een misplaatste overlevingstechniek.
• Leugens zijn gemakkelijk om in te glippen, en zelfs gemakkelijker om zichzelf samen te stellen, leugen op leugen. Veel kinderen glippen net zo pijnloos weg als in het warme, tropische oceaanwater glijden. Het is pijnlijker om eruit te komen (rillen, rillen).
• Als uw kind zich misdraagt, moet u hem niet in een leugen vangen en hem niet in een situatie brengen waarin niets te winnen valt. Hem confronteren met suggestieve vragen zal eerder een leugen uitlokken dan rustig met hem praten over wat er is gebeurd. Als Tony thuiskomt met een blauw oog en je schreeuwt tegen hem:"Ik zweer dat ik zal doden jij als je ruzie krijgt! Heb je vandaag gevochten?" je plaatst Tony in een situatie waarin hij ofwel moet liegen ("Oh nee, ik liep tegen een muur aan." "Oh schat, pak daar een ijspak voor") of je woede onder ogen te zien. Een betere benadering zou zijn:"Oh my! Wat is er gebeurd? Laten we gaan zitten.”

Gedraag je!

Grillen is voor barbecues, niet voor kinderen.

• De waarheid is moeilijk te zeggen. Het is riskant om te bekennen (en risico is altijd moeilijk). Als uw kind een misdaad aan u bekent, moet u 1) hem bedanken voor de waarheid en hem positieve bekrachtiging geven voor zijn moed en zijn gevoel voor ethiek, en vervolgens 2) de misdaad aanpakken door passende consequenties toe te passen. Stap 2 doen maar niet stap 1 is een even grote fout als stap 1 doen zonder stap 2. Hij moet positieve feedback hebben om de waarheid te vertellen en hij heeft consequente consequenties nodig. De positieve feedback maakt de consequentie gemakkelijker te nemen en helpt zijn ethische gevoel op te bouwen.
• Berisp je kind niet voor het vertellen van de waarheid.
• Voordat je met je kind praat over een leugen die hij heeft verteld, moet je ervoor zorgen dat hij heeft gelogen. Een valse beschuldiging, of het niet geloven van een kind wanneer het de waarheid spreekt, kan verwoestend zijn.

7 stappen

Zeven snelle stappen om met een leugen om te gaan

Als je ontdekt dat je kind heeft gelogen, kan dat behoorlijk verontrustend zijn. Leugens zijn vaak een extra laag van wangedrag (het kind misdraagt ​​zich en liegt er vervolgens over) en het is deze laag die ouders vaak ballistisch maakt. (“Ik ben woedend dat je mijn verzameling zilveren munten hebt gestolen en er snoep mee hebt gekocht, maar het feit dat je loog ook tegen mij, nou, ik kan er niet tegen! ”) Als je een leugen hebt ontdekt (“gelaagd” of eenvoudig), probeer dan dit:

Het is een goed idee!

Consistent, dwangmatig liegen is zelden een geïsoleerd probleem; het is meestal een symptoom van iets anders dat mis is in het leven van uw kind. Kijk wat er nog meer gebeurt. Probeert ze te ontsnappen aan een lelijke realiteit? Verwacht je te veel van haar in termen van gedragslimieten? Krijgt ze veel aandacht voor haar liegen?

• Focus op het wangedrag, niet op de leugen die uw kind gebruikte om het te verdoezelen.
• Adem, ren een blokje om, neem 10, kalmeer. Neem zo lang als je nodig hebt om met de situatie om te gaan, niet de leugen of het feit dat je kind niet eerlijk tegen je was.
• Praat met je kind. Laat haar weten dat je op de hoogte bent van de waarheid. (Wees zo kalm en evenwichtig mogelijk.)
• Praat over waarden en laat haar weten dat je liegen niet op prijs stelt.
• Geef haar het voordeel van de twijfel (ze kan betrapt worden op een samengestelde leugen).
• Zodra de situatie waarover ze loog is opgelost, praat met haar over de problemen die liegen kan veroorzaken. Kennis (en jouw duidelijke afkeuring) zal haar helpen voorkomen dat ze in de toekomst liegt.
• Als je geen kind wilt dat liegt, bestempel haar dan niet als een leugenaar. Kinderen hebben de neiging om de labels die we ze geven te internaliseren.