• Baby's
• Gezinsvorming
• Kinderen
• Algemeen ouderschap
• Pasgeborenen
• Tieners
• Peuters
• Zwangerschap

„Aftellen”: Een eenvoudige techniek om slecht gedrag te verminderen

„Aftellen”: Een eenvoudige techniek om slecht gedrag te verminderen

Sharon: Ouders tellen graag. „Ik zeg je, je hebt tot de telling van drie om die trap op te lopen en in je kamer te komen.” Of: „Ik geef je tot de telling van tien om dat op te pakken en terug te zetten waar het hoort.” Dan is er de aftelling tot de explosie. „Je hebt tot de telling van vijf om te stoppen. En ik bedoel compleet stoppen. Dat is een. Dit is geen spel. Je probeert mijn geduld echt. Dat is twee. Heb je me gehoord? Ik ga dit niet accepteren. Dat is drie. Ik zeg je, doe dat niet meer. Dat is vier. Je wilt niet dat ik vijf bereik. Oké, dat is vijf. Je hebt me echt te ver geduwd deze keer...!”

In worstelen telt de scheidsrechter tot tien, maar in een gezin hebben kinderen geen idee wat vandaag de telling is. Ze weten niet of ze een preek aan het einde van elk getal mogen verwachten of het gevolg voor het niet nakomen van de mysterie-telling. Bovendien gebruiken ouders telkens anders tellen. En met al die praat tussen de getallen, wie kan de telling bijhouden? Om effectief te zijn, moet tellen elke keer op dezelfde manier gedaan worden.

Een telprocedure geeft je kind een beperkte tijd om zijn gedrag te veranderen voordat hij de gevolgen incasseert. Met een gestructureerde — en onveranderlijke — telprocedure weten je kinderen hoe lang ze hebben om zich te besschen ... of anders ... en het is cruciaal dat ze weten wat dat „of anders” zal zijn. Bijvoorbeeld, geef Junior tot de telling van drie om de hond te stoppen met plagen of hij moet vijf minuten naar zijn kamer. Geef je kinderen tot de telling van vier om te stoppen met bikkelen of je haalt de auto aan de kant en zit tien minuten te wachten (wat ze te laat maakt voor de film).

Richtlijnen voor tellen

• Elke keer dat een negatief gedrag voorkomt, telt de ouder één getal. Dat gedrag „verdiend” een getal. (Benadruk dat het gedrag het getal „verdient” om je kind te helpen de verbinding te maken tussen zijn eigen gedrag en het resultaat.) Je kunt verschillende negatieve gedragingen tellen om „time-out” te bereiken.
• Wanneer je elk getal uitspreekt, steek een, twee, drie, of vier vingers op, naar gelang, en noem het gedrag dat het getal verdiend heeft, bijvoorbeeld: „Dat is één, voor schreeuwen. Dat is twee, voor schelden. Dat is drie, voor discussiëren. Je hebt een time-out verdiend.” De ernstigste gedragingen, zoals slaan, verdienen een directe time-out.
• Als je het eindgetal bereikt (vaak drie of vier — maar maak van tevoren duidelijk wat het is), „verdient” het kind een rusttijd of time-out.
• Zet een timer op één minuut. Als hij de aangewezen plek voor time-out bereikt voordat de timer gaat, heeft hij een korte time-out (bijv. vijf minuten). Als hij niet op de time-out plek is wanneer de een-minuut-bel gaat, heeft hij een lange (bijv. tien minuten).
• Als hij weigert naar time-out te gaan, heeft hij geen gezinsvoorrechten tot hij de time-out heeft gedaan. Dat betekent geen schermtijd (alles wat een scherm gebruikt — TV, video's, computer, videospellen, internet, enz.), geen tussendoortjes of zoetigheden, geen buiten spelen, geen vrienden in huis — geen van de grote dingen die je gemakkelijk kunt controleren.
• Eenmaal in time-out, zet de timer op de vooraf vastgestelde tijd, bijv. één minuut per jaar van leeftijd. Als hij gaat, zeg kalm dat de tijd om is. Geen preken, zeuren, of predikken is toegestaan.
• Als je kind het eindgetal niet bereikt binnen een vast interval (zoals twintig of dertig minuten), begin je opnieuw. Elk nieuw misgedrag verdient een nieuwe begintelling van „één”. Je kunt hem niet uittellen voor drie gedragingen die twaalf uur uit elkaar liggen.
• Belangrijk: Versterk je kind voor intervallen waarin hij het eindgetal niet haalt. Bied een prikkel om te stoppen voordat hij time-out bereikt, in plaats van alleen het nadeel voor te ver gaan. Vertel hem dat hij de beloning kan verdienen als hij gedurende een specifiek interval zoals een uur, een half dag, of een hele dag geen time-out verdient.
• Als je afgaat naar een moeilijke situatie waar waarschijnlijk problemen zijn, verhoog de inzet. Bied een dubbele bonus als je kind het eindgetal niet haalt.

• De time-out procedure creëert ruimte tussen ouder en kind en tussen het kind en alles wat het gedrag in stand kan houden.
• Time-out moet in een rustige plek zijn, weg van gezins-„verkeer,” zonder toegang tot TV of computer. Het kan op een mat, in een stoel, of in een aparte kamer.
• In een zakelijke toon noemen ouders het gedrag, herinneren het kind aan de overtreden regel, en zeggen dan „Time-out.” Geen discussie tot na de time-out, als dan.
• Zet timer op één minuut om tijd te geven voor het kind om naar de time-out plek te gaan. Als hij er voor de bel is, heeft hij een korte time-out. Als niet, een langere.
• De duimregel is dat de lengte van time-out gebaseerd is op leeftijd. Een korte time-out voor een vijfjarige is vijf minuten. Een lange time-out is tien minuten. Zodra hij in de time-out ruimte is, zet de timer.
• Time-out is voorbij als de bel gaat, niet eerder.