3 manieren om kinderen te helpen hun gevoelens te uiten

Het benoemen en valideren van de geupste gevoelens van uw kind is een goede opvoedingsstrategie, maar het werkt niet bij elk kind. Als uw kleintje zich vaak afsluit of protesteert wanneer u vraagt wat er is, probeer dan deze alternatieve strategieën, die het beste werken voor kinderen van 5 jaar en ouder, van klinisch psychologe (en moeder van drie).

Blijf dichtbij en stil.

Voor kinderen met perfectionistische neigingen of een onafhankelijke geest, kan zeggen, "Je bent zo geüpst" en "Ik zie dat je boos bent; dat is okay" tijdens een wutanval de negatieve gevoelens eigenlijk verergeren en schaamte opwekken. In plaats daarvan, wees aanwezig en blijf kalm om uw kind te valideren en verbinding te maken. U kunt beginnen met diep inademen en een stille mantra herhalen, zoals "Er is niets mis met mij. Er is niets mis met mijn kind. Ik kan hiermee omgaan." Terwijl u met uw kind praat tijdens een uitbarsting, blijf bij gevoelenvrije zinnen. Probeer: "Ik ben hier bij je." Wanneer u focus op uw eigen regulatie en aanwezigheid voor uw kind, zullen ze leren dat hun gevoelens niet zo eng zijn.

Ontwikkel een metafoor voor grote emoties.

Dit biedt een manier om te communiceren met uw kind zonder het gesprek direct over hen te maken. In een rustig moment kunt u zeggen: "Denk je ooit dat gevoelens werken als een lift? Stel je er eentje in de hal voor. Hij gaat naar verdieping twee, dan vier, en dan moet hij snel naar het dak voordat hij langzaam weer naar beneden kan. Sommige mensen hun lijven werken zo." Wees niet ontmoedigd als uw kind niets antwoordt. Ga door en vertrouw dat ze uw poging om te begrijpen en te relateren hebben geregistreerd.

Maak er een spelletje van.

Om uw kind te helpen in te stemmen op hun eigen emoties, probeer het Cijfer-spelletje. Nadat uw kind zich heeft gekalmeerd, zeg: "Ik ga iets vragen over wat er gebeurde. Als het goed voelt, geef me een duim omhoog. Als het gemengd is, geef me een duim naar de kant. Als het helemaal fout is, duim omlaag." Begin met een interpretatie die een lach en een duim omlaag oplevert. ("Toen we voetballeden, werd je boos omdat aliens kwamen en onze bal stahlen!") Na een lach, zeg: "Of omdat je een doelpunt wilde maken en gefrustreerd was toen het niet lukte." Wanneer uw kind u een duim omhoog geeft, hoef u niet verder te verkennen. U kunt valideren met, "Ik snap dat." Vraag dan: "Wil je dat ik doorgaan? Geef me een duimbeweging om me te laten weten."

Als uw kind grote uitbarstingen en togetherbreekjes heeft die u overweldigen, of als u voelt dat u en uw kind vastzitten in een onproductieve dynamiek rond intense emotionele momenten, adviseert dr. Kennedy om professioneel advies in te winnen.

Previous:

Next: