Gedachten over het maken van een geboorteplan
Ik kreeg een mail van een vrouw, Lesley, die vroeg: "Wat zijn je gedachten en gevoelens over geboorteplannen, en heb je ze geschreven voor je kinderen? Zo ja, wat stond erin, en heeft het ziekenhuis of geboortecentrum je wensen gerespecteerd?"
Dat is een goed vraag, Lesley. Ik vroeg of ik de vraag mocht posten zodat andere vrouwen konden reageren.
Het feit is: ik had geen geboorteplan.
Mijn geboorteplan was: een gezond, gelukkig kind zo snel en met zo min mogelijk schade uit mij krijgen. Niet erg gesofisticeerd.
Een vriendin had een uitgebreid plan met muziek, wanneer ze een epidurale wilde en of haar man de navelstreng door zou knippen. Ik dacht "ik moet er ook eentje maken", maar in de praktijk had ik op 38 weken nog geen kinderbedje, dus mijn eenden zwommen duidelijk niet in een rijtje.
Toch had ik toen het zover was een redelijk beeld van hoe ik het wilde. Sommige dingen gingen zo, andere niet, maar ik weet niet hoeveel een briefje papier daar aan had veranderd.
Een grappig detail: tijdens mijn tweede zwangerschap zei mijn gynaecoloog in het voorbijgaan hoe schattig eerste ouders zijn. Hoe ze allebei naar alle controles gaan en hun geboorteplannetjes hebben liggen. Ik lachte: "Oh, ho, ho. Ja, is dat niet gek?" en dacht daarna: "Sjoemel, de enige reden dat ik mijn man niet naar alle controles sleurde was dat hij druk had op het werk en ik niet wilde dat hij ontslagen werd, zodat we in een bus aan de rivier met een baby zouden wonen. En het enge geboorteplan stond op mijn to-do-lijst die een to-didn't-lijst werd."
Ik weet niet of alle zorgverleners kicheren achter de deur als je een geboorteplan aanreikt, maar de mijne wel.
Als je mijn voor-niks-waardige mening wilt: heb een idee van wat je wilt.
Wil je een vaginale/zonder-pijnstilling bevalling of wil je in de parkeerplaats van het ziekenhuis vergast worden? Wil je je man in de kamer of alleen de toffe jongen van de broodjeszaak die zei dat je "rockt voor een zwangere"?
Schrijf het op als je wilt. Maar wees bereid om het allemaal overboord te gooien als het moet. Ik wilde dat mijn man de navelstreng doorknipte, maar ik kreeg een keizersnede en dat gebeurde niet. Aan het einde van de dag wilde ik gewoon een gezond kind en erbij zijn om hem te zien – hoe hij erkwam was me egal.
Ik denk dat je je beter voelt over de hele ervaring als je meer 'go with the flow' bent. Plan alleen niet om pijnloos te bevallen terwijl je in de rij bij de bank staat – dat gebeurt bijna nooit. Dat is gebaseerd op mijn bescheiden twee bevallingen met een geweldige gynaecoloog.
Wat zijn jullie plannen? Wat hebben jullie meegemaakt? Horrorverhalen of advies? Help een zusje uit.
Onze volgende tips:
5 Manieren om je beter voorbereid te voelen op de aankomst van de baby
7 Geboorte "Feiten" Waar Ik Helemaal Mis In Lag
Tips van een Doula: Hoe de Postpartume Periode Te Overschrijden
-
Veel nieuwe ouders worstelen met het idee hun baby in de zorg van familie, vrienden of oppassen te laten. Hier is advies en informatie die de eerste keer eenvoudiger kan maken. Allereerst, zorg dat je comfortabel bent met de persoon die voor je bab -
Frank probeerde tijdens een voetbalwedstrijd een tegenstander te winnen voor een losse bal toen hij een scherpe pijn voelde in de achterkant van zijn linkerbeen. Hij zakte door zijn knieën, maar viel weer om toen hij probeerde op te staan en te lopen -
Ouders kijken vaak uit naar het moment dat hun zuigeling, peutertje of ander jonge kind hun ontwikkelingsmijlpaalen bereikt, zoals glimlachen, omdraaien, opzitten, de eerste stappen, tellen tot 10 en het binden van schoenbanden, enz. Bekijk deze veel
