Wat is het geschudde-baby-syndroom?
De meeste van ons krijgen filmpjes over het geschudde-baby-syndroom te zien in het ziekenhuis nadat we een baby hebben gekregen. Maar hoewel we misschien een algemeen idee hebben over wat het is, is het een onderwerp waar de meeste van ons liever niet over nadenken. Immers, het idee dat iemand een baby schaadt, is ondenkbaar.
Hoewel de grote meerderheid van ouders hun baby nooit zou schudden, kan het geschudde-baby-syndroom uit het niets gebeuren, vooral als je de hele nacht wakker bent met een schreeuwend kindje en je je overmeesterd voelt.
En het zijn niet alleen ouders die met dit probleem worstelen. Iedereen die voor een baby zorgt, kan zich in deze positie bevinden, inclusief oppassen, nannies, en uitgebreide familie.
Daarom moeten alle ouders begrijpen wat het geschudde-baby-syndroom is, hoe ernstig het is, wat de symptomen eruitzien – en het allerbelangrijkste, wat je moet doen als jij of iemand die voor je baby zorgt, het risico loopt om een baby uit woede of frustratie te schudden. Hier is wat je moet weten over het geschudde-baby-syndroom.
Hoe wordt het geschudde-baby-syndroom gedefinieerd?
Het geschudde-baby-syndroom treedt op wanneer een kind wordt vastgehouden aan de schouders of borst – of omgekeerd aan de benen of voeten – en heen en weer wordt geschud. Deze actie zorgt ervoor dat het hoofd snel en krachtig van de rest van het lichaam wegbeweegt in een "whiplash"-beweging. Je baby wiegen, ze op je knie wiegen, ze in een schommel zetten, en zo verder, zal dit syndroom NIET veroorzaken.
Over het algemeen is het geschudde-baby-syndroom een kritische hersenletsel bij baby's die heftig zijn geschud, zegt dr. Ilan Shapiro, medisch directeur gezondheid en welzijn bij AltaMed Health Services en fellow van de Amerikaanse Academie voor Kindergeneeskunde. Het geschudde-baby-syndroom is een vorm van kindermishandeling, en formeel aangeduid als pediatrisch abusief hoofdletsel (AHT).
Daarnaast, volgens de Amerikaanse Academie voor Neurologie, hebben baby's zwakke nekspieren en grote, zware koppen en schudden laat hun broze hersenen heen en weer botsen in de schedel. Dit veroorzaakt bloedergussing, zwelling en bloeding, wat kan leiden tot permanente, ernstige hersenschade of de dood.
Een andere reden dat baby's zo vatbaar zijn voor de schade van heftig schudden is hun fysiek. De hersenen van baby's zijn zachter dan die van volwassenen door een hogere watergehalte – wat de hersenen zachter en vatbaarder maakt voor versnellings-vertragingsletsel (zoals veroorzaakt door een kind te schudden).
Het geschudde-baby-syndroom kan extreem ernstige letsels veroorzaken – inclusief de dood. De symptomen kunnen binnen seconden tot uren na het schudden van de baby verschijnen.
Bijvoorbeeld, het schudden van een baby kan ertoe leiden dat de hersenen de schedel raken, wat hersencellen kan doden en de capaciteit van zuurstof om de hersenen te bereiken vermindert. Echter, eenvoudige niet-aggressieve bewegingen, zoals je baby zachtjes op je knie wiegen, veroorzaken GEEN geschudde-baby-syndroom.
"Heftig schudden kan ook hersenbloeding, bloedergussing en zwelling veroorzaken," zegt dr. Shapiro. "Hersenschade kan het resultaat zijn van slechts vijf seconden agressief schudden."
Hoe veelvoorkomend is het geschudde-baby-syndroom?
Het geschudde-baby-syndroom komt vaker voor dan je misschien denkt. In de VS ervaren er elk jaar tussen de 1.000 en 3.000 baby's dit. Tragedie volgt: ongeveer 1 op de 4 slachtoffers overlijdt aan hun letsels, en tot 80% lijdt langdurige schade. Jaarlijks worden er tussen de $1,2 en $16 miljard uitgegeven aan medische zorg en hospitalisatie voor baby's die lijden aan het geschudde-baby-syndroom.
"Het trauma aan het hoofd kan het resultaat zijn van ofwel botgeweld of letsel dat ontstaat na agressief heen-en-weer schudden, wat intracraniële hersen- en netvliesbloeding veroorzaakt," zegt dr. Robert Hamilton, kinderarts bij Providence Saint John's Health Center in Santa Monica, Californië, en presentator van de podcast "The Hamilton Review: Where Kids and Culture Collide."
Waarom gebeurt het geschudde-baby-syndroom?
Meestal gebeurt het geschudde-baby-syndroom wanneer een ouder of verzorger zich tot het uiterste geduwd voelt door een huilende baby en hun agressie op de baby afbreekt. Baby's huilen erg vaak, vooral in hun eerste paar maanden. Veel ouders zijn niet voorbereid op deze realiteit en hebben niet de vaardigheid om met hun eigen gevoelens over wat er gebeurt om te gaan.
"Baby's huilen... heel veel," zegt dr. Shapiro. "Het is hun enige manier om te communiceren. Soms voelen nieuwe ouders en verzorgers zich overmeesterd en willen ze gewoon dat de baby ophoudt te huilen."
In plaats daarvan is het belangrijk te begrijpen dat je je baby misschien niet kunt kalmeren en dat niet jouw fout is, noch die van je baby. Feitelijk huilen baby's veel meer in de eerste 4 maanden van het leven. Het Nationaal Centrum voor het Geschudde-Baby-Syndroom noemt deze periode in hun leven de Periode van PURPLE Huilen.
Hier staat PURPLE voor:
- Piekpatroon: Huilen piekt rond 2 maanden en daalt daarna
- Onvoorspelbaar: Huilen kan komen en gaan zonder reden
- Weerstand tegen troosten: Huilen kan lang duren
- Pijnlijke uitstraling: Kunnen een pijnlijke blik op hun gezicht hebben
- Lange huilbui: Huilen kan uren duren
- Avondhuilen: Huilen komt vaker voor in de middag en avond
Maar schudden is NOOIT een oplossing als je probeert je baby te troosten of ze te laten stoppen met huilen. Het geschudde-baby-syndroom kan optreden wanneer een baby urenlang niet ophoudt te huilen en niet getroost kan worden, of koliekklachten heeft, zegt dr. Hamilton. Ouders in deze situaties kunnen zich tot de grenzen geduwd voelen en tot geweld grijpen.
Daarnaast zijn ouders onder invloed van drugs of alcohol meer at risk om hun baby te schudden, omdat deze middelen hun gewone remmen tegen gewelddadig gedrag kunnen verminderen, zegt dr. Hamilton. Alcohol en drugs gemengd met babyopvang is een gevaarlijk recept, vooral voor uitgetelde ouders.
Wat zijn de symptomen van het geschudde-baby-syndroom?
Er is een wijd bereik aan symptomen bij het geschudde-baby-syndroom. Sommige symptomen gebeuren direct, en anderen kunnen langzamer verschijnen en dan progresseren naar meer zorgwekkende symptomen.
"Baby's die milde gevallen van het geschudde-baby-syndroom ervaren, lijken perfect in orde, maar ontwikkelen imiddels gezondheids- of gedragsproblemen," zegt dr. Shapiro.
Enkele minder ernstige symptomen van het geschudde-baby-syndroom zijn extreme vermoeidheid, braken, slecht drinken, en huilerigheid door pijn van het hoofdletsel en/of ribbreuken geleden toen de volwassene de borst van het kind inklemde tijdens het schudden. Ernstigere symptomen kunnen aanvallen, coma, apnee (de baby stopt met ademen en wordt blauw), en de dood omvatten.
Het is ook niet ongebruikelijk om lichamelijke letsels te vinden zoals rib- en botbreuken alsook bloedergussingen. Sommige baby's hebben zelfs tekenen van netvliesbloeding in de ogen.
Naast deze symptomen, zegt dr. Shapiro dat je baby's kunt tegenkomen die lichaamstrillingen ervaren – wat aanvallen zijn door het hersenletsel – en blauwachtige huid – wat optreedt omdat de baby niet meer weet te ademen door het hersenletsel. Ruggenmergletsels kunnen ook gebeuren met het geschudde-baby-syndroom, alsook hersenbloeding.
Veroorzaakt het geschudde-baby-syndroom langdurige schade?
Veel gevallen van het geschudde-baby-syndroom veroorzaken directe symptomen, vaak van zeer ernstige aard. Daarnaast kunnen baby's die het geschudde-baby-syndroom hebben ervaren, de gevolgen van wat er met hen gebeurde jarenlang voelen. Dat is een van de meest tragische aspecten van het syndroom.
"De hersenschade door het geschudde-baby-syndroom is onomkeerbaar en kan leiden tot leerstoornissen, gedragsproblemen, gezichtsverlies, problemen met gehoor en spraak, aanvalsstoornissen, cerebrale parese, of fataal zijn," zegt dr. Shapiro.
Volgens het Nationaal Centrum voor Biotechnologische Informatie (NCBI) zullen baby's die slachtoffer waren van ernstige mishandeling door het geschudde-baby-syndroom een significante vermindering in hun kwaliteit van leven ervaren. Dit kan ook gelden voor baby's die alleen milde letsels ervoeren.
Zoals NCBI aanwijst, zal ongeveer 50% van kinderen van 0 tot 4 jaar die abusief hoofdletsel hebben ervaren, overlijden aan hun letsels voordat ze 21 jaar zijn. Meer dan 50% zal blindheid (gedeeltelijk of volledig) ervaren, en een extra 20% zal gevoed moeten worden via een voedingsbuis.
Wat zijn de behandelopties?
Behandelopties zullen variëren van baby tot baby, afhankelijk van symptomen, zegt dr. Shapiro. Plus, er is geen genezing voor het geschudde-baby-syndroom.
Als je baby aan de aandoening lijdt, zullen ze behandeling nodig hebben voor hun letsels zoals voorgeschreven door hun medisch team. Ernstige gevallen van het geschudde-baby-syndroom kunnen zelfs operaties en levenslange behandelingen omvatten. De behandeling is afhankelijk van de specifieke letsels van je baby.
"Kinderen met breuken, bijvoorbeeld, zouden botstelling vereisen," zegt dr. Hamilton. "Kinderen die intracraniële bloeding hebben geleden, kunnen neurochirurgische afloop van de bloeding vereisen."
Wat te doen als je denkt dat je je baby zou kunnen schudden
Het kan moeilijk zijn om te begrijpen, maar in de meerderheid van gevallen zijn de daders van het geschudde-baby-syndroom de ouders of verzorgers van de baby. Van deze groep zijn 65% tot 90% man.
Hoewel de meeste ouders niet gewelddadig optreden tegen hun baby's, ervaren velen van hen frustratie, irritatie en woedengevoelens tijdens de opvang van jonge baby's. Velen van hen zijn simpelweg niet voorbereid op de intense eisen van babyopvang.
Als je een baby hebt die koliek heeft of urenlang huilt, en niet getroost kan worden wat je ook doet, is het begrijpelijk dat je op edge voelt. Je kunt zelfs beginnen intense woede of geweldsgevoelens te voelen.
Je gevoelens erkennen is een belangrijke eerste stap. Dit kan je voorkomen dat je op je gevoelens handelt. Dr. Shapiro adviseert ook om een pauze te nemen van je baby.
"Leg de baby in een veilige plek, zoals [op de rug] in een box of speelbox, en neem 5 minuten voor jezelf om te ontspannen en je weer te verzamelen." — Ilan Shapiro, MD
Als je meer dan 5 minuten nodig hebt om je te herstellen, ga dan elke 5 tot 10 minuten je baby checken tot je je gevoelens weer onder controle hebt. Onthoud, een baby die in hun box huilt is OK, maar een geschudde baby is NIET OK.
Om te helpen ontspannen, adviseert dr. Shapiro een techniek genaamd de "3x3x3 ademhalingstechniek." Deze techniek omvat 3 tellen inademen en dan 3 tellen uitademen. Je kunt deze oefening drie keer herhalen.
Daarnaast adviseert dr. Shapiro om contact op te nemen met een familielid of vriend aan wie je je gevoelens kunt kwijt. Je gevoelens en frustraties delen in een veilige ruimte kan echt helpen.
"Je kunt de baby elke paar minuten checken terwijl je praat, of iemand vragen om op je baby te letten terwijl je even persoonlijke tijd neemt om jezelf te verzamelen," stelt dr. Shapiro voor.
Spreken met een gezondheidszorgverlener kan ook helpen. Het is mogelijk dat je te maken hebt met een postpartale stemmingstoornis, zoals postpartale depressie of postpartale angst. Er zijn behandelingen voor deze stoornissen, die kunnen helpen met de gevoelens van woede of woede die je kunt voelen.
In sommige situaties – vooral als je je zo ontheemd voelt dat je je baby of jezelf kunt schaden – is het zinvol om spoedmedische hulp in te roepen. Bel 112, of rijd jezelf en je baby naar de spoedeisende hulp.
Wat te doen als je denkt dat iemand anders je baby zou kunnen schudden?
Sommige van ons bevinden zich in situaties waar we vrezen dat iemand anders onze baby kan schaden of gewelddadig kan optreden tegen hen. Dit kan de andere ouder van je baby zijn, een familielid die voor je baby zorgt, of een gehuurde verzorger zoals een oppas of nanny. Ouders moeten een nul-tolerantiebeleid hebben als het aankomt op iedereen die hun baby kan schaden, zegt dr. Hamilton.
"Ouders moeten een kind nooit achterlaten met een familielid of andere verzorger der ze niet volledig vertrouwen." — Robert Hamilton, MD
"Personen die een korte wik hebben of eerdere gewelddadige acties hebben getoond – vooral die kinderen of partners hebben gemishandeld – mogen geen kind onbeziensd laten verzorgen," zegt dr. Hamilton.
Als je voelt dat iemand gewelddadig kan optreden tegen je baby, is het belangrijk om ze uit de verzorging van die persoon te halen. Als je dat niet alleen kunt, bel 112 voor hulp.
Je moet ook 112 bellen als je denkt dat je baby slachtoffer is geweest van het geschudde-baby-syndroom. Het geschudde-baby-syndroom – of enig soort mishandeling van een baby of jong kind – is een zeer zaken en moet onmiddellijk worden opgepakt.
Een woord van Verywell
Het geschudde-baby-syndroom is misschien iets wat te ontstellend is voor de meeste van ons om over na te denken of zelfs te overwegen. Maar het is een situatie waar alle ouders over geïnformeerd moeten zijn. Zelfs als jij niet de dader bent van het geschudde-baby-syndroom, moet je erkennen dat anderen soms gewelddadig kunnen optreden tegen ze.
En hoewel geen van ons zichzelf wil zien als iemand die in woede uitbreekt, vinden sommige ouders zich op de rand van zo'n handelingen. Hulp is beschikbaar voor iedereen die vreest dat ze hun baby kunnen schaden.
Spreek met een gezondheidszorgverlener of een professional voor geestelijke gezondheid als jij of iemand die voor je baby zorgt, in die plek zit. Het allerbelangrijkste is om te erkennen dat het geschudde-baby-syndroom extreem ernstig is, en dat elke baby die kwetsbaar is voor schade, onmiddellijk uit die situatie gehaald moet worden.
-
Voor een kind is een overnachting de ultieme leuke avond met vrienden. Voor ouders, aan de andere kant, is een overnachting een uithoudingstest. Het betreft veel lawaai, rommelige tussendoortjes en herhaaldelijk roepen voor een hoop suikerhoge kinde -
Care.com heeft samengewerkt met diverse experts om de perfecte oefeningen en activiteiten voor kinderen te vinden, gebaseerd op hun leeftijdsgroep. Lees hieronder om nieuwe manieren te ontdekken waarop jij – en jouw oppas of nanny – de kleintjes verm -
Toen je net aangenomen was, heb je misschien de baan gegrepen omdat je geld nodig had — wat voor geld dan ook. Maar heb je de tijd genomen om te controleren of je ten minste het minimumloon krijgt? Als niet, hoe bespreek je dat dan met je werkgever?
