De Moro-reflex in de psychologie

De Moro-reflex, ook bekend als de schrikreflex, is een onvrije reactie die bij de geboorte aanwezig is en meestal verdwijnt tussen de 3 tot 6 maanden. De reflex treedt op wanneer een baby geschrikt wordt door een luid geluid of een andere omgevingsstimulus of het gevoel heeft dat hij of zij valt. De reflex zorgt ervoor dat de baby de armen, benen en vingers uitstrekt en de rug doorboogt.

Experts suggereren dat de Moro-reflex geëvolueerd is om baby's dichter bij beschermende figuren te houden en om vallen te voorkomen. Het ontbreken van een Moro-reflexreactie bij jonge baby's kan wijzen op gehoorproblemen, een motorische stoornis, of een stoornis die het centrale zenuwstelsel beïnvloedt.

Waarom zijn psychologen geïnteresseerd in de Moro-reflex?

De Moro-reflex is zeker interessant, maar waarom interesseert het psychologen? Bij het streven naar begrip van de menselijke ontwikkeling beginnen psychologen vaak met het onderzoeken wat baby's wel en niet kunnen. Zeer jonge baby's kunnen niet omkeren, zichzelf voeden, of zelfs hun eigen hoofd op houwen. Bij het onderzoeken van de mentale capaciteiten van baby's, richten psychologen zich op wat ze in staat zijn te doen en hoe ze reageren op verschillende stimuli in de omgeving.

Door te kijken naar enkele van de adaptieve reflexen van baby's zoals de Moro-reflex, de zoekreflex, de stapreflex en de grijpreflex, kunnen onderzoekers beter begrijpen hoe baby's reageren op de wereld om hen heen.