• Baby's
• Gezinsvorming
• Kinderen
• Algemeen ouderschap
• Pasgeborenen
• Tieners
• Peuters
• Zwangerschap

De Moro-reflex bij pasgeboren baby's

De schrik- of Moro-reflex, vernoemd naar de Duitse kinderarts Ernst Moro, is slechts een van de diverse onvrije bewegingen bij pasgeborenen. Pasgeborenen kunnen overkomen als wezens die de wereld weerloos betreden, maar ze zijn eigenlijk uitgerust met een verscheidenheid aan aangeboren reflexen die hun veiligheid helpen waarborgen – voornamelijk door hun ouders te alarmeren om hulp wanneer nodig.

De schrikreflex is de reactie van de baby op het gevoel van vallen en/of stimuli in hun omgeving, zoals luid, potentieel bedreigende geluiden en helder licht. Bij het vertonen van de Moro-reactie zullen ze hun armen, handen en benen buigen en uittrekken, een geschrokken expressie tonen, en misschien huilen. De reflex beschermt de baby door de aandacht van verzorgers te trekken en kan helpen de impact van een val te verminderen.

Hoe de Moro-reflex eruitziet

Vanaf de geboorte, wanneer pasgeborenen blootgesteld worden aan schrikkende omgevingsstimuli, zullen ze instinctief hun armen en benen uitstrekken, hun vingers openen en hun rug doorboogt. Daarna knijpen ze hun vuisten dicht en trekken ze hun armen naar hun borst. Zoals hierboven vermeld, tonen ze ook een kenmerkende geschrokken expressie. Baby's die blootgesteld worden aan luid geluid of andere stimuli kunnen ook huilen.

Als u de schrikreflex in actie wilt zien, observeer dan pasgeborenen wanneer ze het gevoel hebben dat ze kunnen vallen, zoals wanneer ze in een autozitje of bedje gelegd worden, of wanneer ze een onrustig of luid geluid horen, zoals een hond die blaft of een deur die dichtgaat. Deze onvrije reflex treedt meestal direct op als reactie op stimuli.

De schrikreflex eindigt niet met deze reactie. Baby's die luid geluiden horen, kunnen ook effecten ervaren die hun ouders niet kunnen zien, zoals een verhoogde hartslag of zware ademhaling. Sommige baby's zijn gevoeliger dan anderen en reageren met meer intensiteit en vaker.

Voor gevoelige baby's kan zelfs een lichte aanraking de schrikreflex opwekken. Dit is niet noodzakelijk slecht, maar het waarschuwt ouders dat hun kleintje misschien bijzonder gevoelig is voor sensorische input.

Wat te doen als een baby schrikt

Hoewel het misschien ontstellend voor uw baby lijkt, onthoud dat het normaal is voor een baby om te schrikken als ze een luid geluid horen of wanneer u ze op hun rug neerlegt om te slapen. Soms kunnen ze de reactie zelfs zelf uitlokken door hun eigen abrupte bewegingen.

Er hoeft niets gedaan te worden wanneer een baby schrikt. Echter, ze zullen waarschijnlijk goed reageren op kalmerende maatregelen, zoals aanraken, vasthouden, of voor hen zingen. Let op dat sommige baby's van zelf ophouden met huilen nadat ze geschrikt zijn. Anderen hebben meer interventie nodig, zoals opgepakt worden, om te stoppen met huilen en/of getroost te worden. Als de schrikreflex de slaap van uw baby stoort, kunnen ouders proberen te pucken, wat de reflex minder hevig kan maken.

Problemen met de Moro-reflex

De meeste ouders zullen de Moro-reflex toevallig waarnemen tijdens de verzorging van hun baby, aangezien helder licht en luid geluiden soms onvermijdelijk zijn, zeker als u huisdieren en andere kinderen in huis heeft of aan een drukke straat woont. Echter, ouders zouden hun kind niet opzettelijk moeten schrikken om te zien of de pasgeborene de reflex heeft. Er is geen behoefte aan, want artsen controleren baby's op deze reflex als onderdeel van hun reguliere controles.

Ook hoeven ouders zich geen zorgen te maken als baby's de schrikreflex niet bij elk luid geluid vertonen – maar ze moeten het wel eens doen. Zolang ze de reactie soms tonen, duidt het niet tonen bij elke keer niet op een probleem met de baby. Het kind schrikt misschien niet gemakkelijk of doet het op een subtiele manier die een ouder kan missen.

Houd er rekening mee dat als uw baby een prematuur is, de timing van hun schrikreflex anders kan zijn dan typisch voor voltermijn baby's. De aanvang van de reflex kan vertraagd zijn en de reflex kan langer duren dan normaal door het verschil tussen de geboortedatum van uw baby en hun ontwikkelingsleeftijd.

Echter, als u merkt dat uw baby deze reflex helemaal niet lijkt te tonen, of als de beweging slechts aan één kant van het lichaam is, moeten ouders hun arts waarschuwen. Hoewel zeer zeldzaam, kan afwezigheid of eenzijdigheid van de reflex wijzen op een probleem, zoals een geboortetrauma, spastische cerebrale parese, een probleem met het neurologische systeem, infectie, of gelokaliseerde letsel (vaak de oorzaak van asymmetrische reflex). Nogmaals, het is zeer ongebruikelijk dat de reflex werkelijk afwezig of eenzijdig is.

De schrikreflex is alleen normaal bij pasgeborenen en jonge baby's. Deze reactie is niet normaal bij oudere baby's, kinderen of volwassenen. Waarschuw uw arts als u het opmerkt.

Wanneer het verdwijnt

Typisch begint deze reflex rond twee maanden te verdwijnen, maar blijft vaak tot drie of vier maanden. Als het na zes maanden nog aanhoudt, laat uw kinderarts het weten, want ze willen bevestigen dat er niets anders mis is. Daarnaast moeten ouders hun arts contacteren als er iets anders aan de reflexen van hun kind hen bezorgd maakt.

Een woord van Verywell

De schrikreflex is een van de vele onvrije bewegingen die baby's hebben bij hun intrede in de wereld. Wees gerust dat de Moro-reflex normaal, ontwikkelingsmatig passend, en gezond is – en uw baby niet pijn doet. Feitelijk kunnen deze instinctieve bewegingen baby's helpen om te binden met gezinsleden en de liefde en zorg te krijgen die ze nodig hebben.