Rozstajanie się z przedszkolakiem

Rozstajanie się z przedszkolakiem

Bezpieczeństwo

Nie próbuj wyślizgnąć się bez pożegnania, tylko dlatego, że dziecko wydaje się szczęśliwe. Przedszkolak nigdy nie poczuje się swobodnie ani nie wzięcie udziału w grupie, jeśli będzie non-stop sprawdzał/a, czy wciąż tam jesteś.

Sam moment pożegnania jest często najtrudniejszy. Twój 3-latek może płakać lub robić sceny, niezależnie od tego, jak dobrze się potem bawi. Nie dramatyzuj płaczu i nie pozwól łzom Cię zatrzymać. Gdy pora odejść, daj dziecku przytulankę i ciepłe "do widzenia".

Przed wyjściem powiedz przedszkolakowi, kiedy dokładnie wrócisz. Oczywiście, 3-latek nie rozumie czasu zegarowego. Zapytaj prowadzącą, co grupa będzie robić za pół godziny przed odbiorem. Powiedz dziecku: "Wrócę trochę po tym, jak zjecie obiad" (lub drzemka, zabawa wolna).

Porozmawiaj z wychowawczyną. Zapytaj, czy dziecko po Twoim odejściu dołącza do grupy. Lub stań za drzwiami i po minucie zajrzyj przez okno. Najprawdopodobniej okazuje się, że w kilka minut po odejściu przedszkolak robi to, co inni. Jeśli nie – porozmawiaj z wychowawczyną o angażowaniu dziecka w projekt lub zabawę grupową zaraz po przyjściu.

Jeśli nie poprawia się lub pożegnania gorszają, rozważ wyjęcie dziecka z grupy na chwilę. Po kilku tygodniach w domu może się znudzić (nie dlatego, że jesteś nudny/a, ale bo potrzebuje bodźców) i chcieć wrócić.

Starać się odbierać dziecko wcześnie lub punktualnie, zwłaszcza pierwsze tygodnie. Jeśli przedszkolak zacznie szukać Ciebie, a Cię nie ma – może wpść w panikę. Gładź zainteresowanie tym, co dziecko robiło w przedpołudniu. Jeśli Ty opowiesz o swoim dniu, zrób to jak najnudniej. Niech dziecko nie pomyśli, że straciło coś, nie będąc z Tobą.