• Niemowlęta
• Zakładanie rodziny
• Dzieci
• Ogólne rodzicielstwo
• Noworodki
• Nastolatki
• Maluchy
• Ciąża

Przyciąganie seksualne i orientacja

Gdy ludzie przechodzą z dzieciństwa w wiek nastolatecki i dalej, ich ciała rozwijają się i zmieniają. Tak samo ich emocje i uczucia.

Adolescencja – czas zmian

W latach nastolateckich zmiany hormonalne i fizyczne dojrzewania zazwyczaj oznaczają, że ludzie zaczynają zauważać wzrost uczuć seksualnych. To powszechne, by zastanawiać się i czasami martwić o nowe uczucia seksualne.

Potrzeba czasu, by wielu ludzi zrozumiało, kim są i kim stają się. Częścią tego jest lepsze zrozumienie własnych uczuć seksualnych i do kogo się przyciąga.

Co to jest orientacja seksualna?

Orientacja seksualna to emocjonalne, romantyczne lub seksualne przyciąganie, jakie osoba czuje wobec innej osoby. Istnieje kilka typów orientacji seksualnej, na przykład:

• Heteroseksualność. Osoby heteroseksualne są romantycznie i fizycznie przyciągnięte do osób przeciwnej płci: mężczyźni heteroseksualni do kobiet, kobiety heteroseksualne do mężczyzn. Heteroseksualni nazywani są czasem „hetero”.
• Homoseksualność. Osoby homoseksualne są romantycznie i fizycznie przyciągnięte do osób tej samej płci: kobiety przyciągnięte do kobiet to lesbianki; mężczyźni przyciągnięci do mężczyzn to często geje. (Termin „gej” czasem opisuje osoby homoseksualne obu płci.)
• Biseksualność. Osoby biseksualne są romantycznie i fizycznie przyciągnięte do osób obu płci.
• Aseksualność. Osoby aseksualne mogą nie interesować się seksem, ale wciąż czują bliskość emocjonalną do innych ludzi.

W latach nastolateckich ludzie często mają myśli i przyciągania seksualne. Dla niektórych te uczucia i myśli mogą być intensywne i mylące. Zwłaszcza dla osób, które mają uczucia romantyczne lub seksualne do kogoś tej samej płci. „Co to znaczy?”, myślą. „Czy jestem gejem?”

Zainteresowanie kimś tej samej płci nie oznacza koniecznie, że ktoś jest gejem – tak jak zainteresowanie kimś przeciwnej płci nie oznacza bycia hetero. Jest powszechne, by nastolatkowie byli przyciągnięci lub mieli myśli seksualne o osobach zarówno tej samej, co i przeciwnej płci. To jeden ze sposobów sortowania pojawiających się uczuć seksualnych.

Niektórzy mogą pójść dalej niż myślenie i eksperymentować z doświadczeniami seksualnymi z osobami tej samej lub przeciwnej płci. Same te doświadczenia nie oznaczają koniecznie, że ktoś jest gejem lub hetero.

Czym jest LGBT?

Możesz spotkać skrót „LGBT” (lub „LGBTQ”) opisujący orientację seksualną. Skrót ten oznacza „lesbijki, geje, biseksualne, transpłciowe” (lub „lesbijki, geje, biseksualne, transpłciowe, pytające”).

Transpłciowość to nie orientacja seksualna – to tożsamość płciowa. Płeć to inne słowo na mężczyznę lub kobietę. Osoby transpłciowe mogą mieć ciało jednej płci, ale czuć, że są drugą płcią, jakby urodziły się w niewłaściwym ciele.

Osoby transpłciowe są często grupowane z lesbijkami i gejami, by uwzględnić ludzi, którzy nie czują, że pasują do kategorii „hetero”.

Czy ludzie wybierają swoją orientację seksualną?

Dlaczego niektórzy są hetero, a inni gejami? Nie ma prostej odpowiedzi. Większość ekspertów medycznych, w tym American Academy of Pediatrics (AAP) i American Psychological Association (APA), uważa, że orientacja seksualna to złożona mieszanka biologii, psychologii i czynników środowiskowych. Naukowcy wierzą też, że i hormony odgrywają ważną rolę.

Większość ekspertów medycznych uważa, że ogólnie orientacja seksualna nie jest czymś, co osoba dobrowolnie wybiera. Zamiast tego orientacja seksualna to po prostu naturalna część tego, kim jest człowiek.

Nie ma nic złego w byciu LGBT. Mimo to, nie każdy w to wierzy. Takie przekonania mogą utrudniać życie nastolatkom LGBT.

Jak to jest dla nastolatków LGBT?

Dla wielu osób LGBT może wydawać się, że od wszystkich oczekuje bycia hetero. Dlatego niektórzy geje i lesbianki w wieku nastolateckim mogą czuć się inni od przyjaciół, gdy heteroseksualni wokół nich zaczynają gadać o uczuciach romantycznych, randkach i seksie.

Ankieta z 2012 r. Human Rights Campaign wykazała, że 92% nastolatków LGBT słyszało negatywne opinie o byciu lesbijką, gejem, biseksualną lub transpłciową osobą.

Nastolatkowie LGBT mogą czuć, że muszą udawać uczucia, których nie mają, by wpasować się w grupę, rodzinę lub społeczność. Mogą czuć, że muszą zaprzeczać swojej tożsamości lub ukrywać ważną część siebie.

Strachenie przed uprzedzeniami, odrzuceniem, przemocą może sprawić, że osoby niebędące hetero trzymają swoją orientację w tajemnicy, nawet przed przyjaciółmi i rodziną, którzy by ich wesprzeli.

Niektórzy geje lub lesbianki w wieku nastolateckim mówią kilku bliskim przyjaciołom i członkom rodziny o swojej orientacji. To często nazywa się „wyjściem z szafy” (coming out). Wielu nastolatków LGBT, które wyszły, są w pełni akceptowane przez przyjaciół, rodziny i społeczności. Czują się swobodnie, będąc przyciągniętymi do osoby tej samej płci.

Ale nie każdy ma tak dobre systemy wsparcia. Mimo rosnącej akceptacji dla osób LGBT, wielu nastolatków nie ma dorosłych, z którymi mogliby porozmawiać o orientacji. Niektórzy żyją w społecznościach lub rodzinach, gdzie bycie gejem nie jest akceptowane ani szanowane.

Ludzie, którzy czują, że muszą ukrywać kim są, lub boją się dyskryminacji lub przemocy, są bardziej narażeni na problemy emocjonalne, jak lęk i depresja. Niektórzy nastolatkowie LGBT bez wsparcia są bardziej narażeni na zrywanie nauki, życie na ulicy, używanie alkoholu i narkotyków oraz próby samobójcze.

Wszyscy mają momenty, gdy martwią się szkołą, studiami, sportem, przyjaciółmi i wpasowywaniem się. Oprócz tych typowych trosk, nastolatkowie LGBT mają dodatkową warstwę kwestii do przemyślenia, np. czy muszą ukrywać kim są.

To nie dotyczy wszystkich gejów, oczywiście. Wielu gejów i lesbijek w wieku nastolateckim i ich rodzin nie ma większych problemów niż ktokolwiek inny.

Ważność rozmowy

Dla ludzi wszystkich orientacji seksualnych, uczenie się o seksie i relacjach może być trudne. Pomaga rozmowa z kimś o mylących uczuciach towarzyszących dorastaniu – czy to rodzic, inny członek rodziny, bliski przyjaciel lub rodzeństwo, czy pedagog szkolny.

Nie zawsze łatwo znaleźć kogoś do rozmowy. Ale wielu ludzi okazuje się, że wierzenie komuś, komu ufają (nawet jeśli nie są pewni, jak zareaguje), wychodzi na pozytywne doświadczenie.

W wielu społecznościach grupy młodzieżowe dają szansę nastolatkom LGBT na rozmowę z innymi, którzy mierzą się z podobnymi problemami. Psycholodzy, psychiatra, lekarze rodzinni i wykształceni konsultanci mogą pomóc im radzić sobie – poufnie i prywatnie – z trudnymi uczuciami towarzyszącym ich rozwijającej się seksualności. Pomagają też znaleźć sposoby na radzenie sobie z presją rówieśników, nękaniem i przemocą.

Niezależnie od tego, czy ktoś jest gejem, hetero, biseksualny, czy po prostu nie pewien, prawie każdy ma pytania o dojrzewanie fizyczne i zdrowie seksualne – np. czy pewne zmiany ciała są „normalne”, jaki jest właściwy sposób zachowania, czy jak unikać chorób przenoszonych drogą płciową (STI). Ważne jest znalezienie lekarza, pielęgniarki, konsultanta lub innego kompetentnego dorosłego, z kim można o tym porozmawiać.

Przekonania się zmieniają

W Stanach Zjednoczonych i w dużej części świata postawy wobec orientacji seksualnej ulegają zmianie. Choć nie wszyscy czują się komfortowo z różnicami w orientacji i wciąż istnieje wiele uprzedzeń, bycie gejem staje się mniej „ wielką sprawą” niż kiedyś.