• Niemowlęta
• Zakładanie rodziny
• Dzieci
• Ogólne rodzicielstwo
• Noworodki
• Nastolatki
• Maluchy
• Ciąża

Waga zrozumienia zachowań dzieci i nastolatków

Prawie każdy rodzic zastanawiał się nad zachowaniem swojego dziecka. Pytania o to, czy dane zachowanie jest po prostu normalne, niezwykłe ale normalne, czy nietypowe i wymagające interwencji, pojawiają się regularnie. Mimo różnic indywidualnych, dzieci i nastolatkowie wykazują pewne typowe zachowania w określonych wiekach – warto je znać.

Dążenie do niezależności

• Głównym zadaniem rozwojowym dziecka jest stawanie się niezależnym od rodziców. Może to wyrażać różnie: od dziecięcego „Zrobię to sam!” po nastolatka, która zakręca oczami, gdy rodzic komentuje jej ubiór, makijaż czy fryzurę. Gdy jednak maluch pozwala rodzicom robić wszystko za siebie, albo nastolatek reaguje na uwagę kopaniem, krzykiem i wałkaniem po podłodze – rodzic powinien się niepokoić, bo to nie są normalne, odpowiednie dla wieku zachowania.

Rozdzielanie emocjonalne

• Emocjonalne oddzielanie się od rodziców to proces trwający przez całe dzieciństwo i daleko w dojrzewanie. U młodszych dzieci, zwłaszcza w pierwszych latach życia, gdy dziecko mocno zależy od rodziców, przytulanie i płakanie to normalne zachowania. Przedszkolak eksperymentuje z oddzieleniem, uciekając od rodzica i wracając co jakiś czas, by sprawdzić, czy Mama lub Tata tam są. W okresie dojrzewania nastolatek spędza większość czasu z rówieśnikami lub w pokoju. Zrozumienie tych zachowań pomaga wiedzieć, że warto pozwolić maluchowi narzekać przy pożegnaniu albo dać nastolatkowi przestrzeń.

Redukcja lęku rodzicielskiego

• Rodzice rozumiejący, że oddzielanie i dążenie do niezależności to normalne etapy rozwoju dziecka, rzadziej są zestresowani. Nadopiekuńczy rodzic, który nieustannie nadlatuje, może zakłócać normalne zadania rozwojowe i zapobiegać dziecku byciu samą sobą. Zrozumienie zachowań pomaga też uniknąć nadreakcji, gdy dziecko kłamie – normalne u 4-5 latka wedle Amerykańskiej Akademii Psychiatrii Dzieci i Młodzieży – albo gdy przednastolatek przychodzi na śniadanie z fioletową cienią i kropped topem odsłaniającym brzuch.

Gdy pojawia się problem

• Rodzice znający etapy rozwoju chętniej rozpoznają zachowania sygnalizujące problem. Choć każdy maluch bywa agresywny, gdy dziecko nieustannie uderza, gryzie i kopie – może to wskazywać na zaburzenia behawioralne. Nastolatkowie gubiący nadmierną wagę, angażujący się w przestępczość lub ryzykowne kontakty seksualne – mogą używać narkotyków lub mieć problemy psychiczne. Wczesne rozpoznanie problemu pozwala rodzicom interweniować i szukać profesjonalnej pomocy.