Jak radzić sobie z egoistycznym i impulsywnym zachowaniem dziecka

Żadne dziecko nie jest aniołem ani diabłem. Dzieci są plastyczne – rodzic ma narzędzia do ich kształtowania. Egoistyczne i impulsywne zachowania mają przyczynę. Trzeba znaleźć źródło i zareagować, zanim dziecko działze impulsywnie.

Instrukcje

  1. Wyjaśnij problem z zachowaniem. Natychmiast po zaobserwowaniu egoistycznego/impulsywnego zachowania zwróć uwagę dziecka. Jeśli nie robisz tego zazwyczaj, dziecko może nie wiedzieć, że to nieodpowiednie. Dla starszych dzieci wystarczy wskazać głębsze powody. Dla młodszych – poproś o wejście w rolę ofiary: „Gdybym zabrał twoją zabawkę, jak byś się czuł?”. To buduje empatię.

  2. Poproś dziecko o podsumowanie wyjaśnienia. Sprawdź zrozumienie: „Dlaczego to zachowanie jest nieodpowiednie?”. Własne sformułowanie pomaga w interioryzacji. Możesz później usłyszeć, jak dziecko tłumaczy to innym.

  3. Adresuj zachowanie, nie dziecko. Skup się na zmianie czynności, nie na rozczarowaniu dzieckiem. Unikaj: „Jesteś egoistyczny”. Powiedz: „Zabieranie cudzych zabawek jest egoistyczne”. Możesz dodać: „Wchodzenie do kolejki jest niegrzeczne. Wiem, że nie jesteś niegrzeczny, to musiało być pomyłkę. Prawda?”. Dziecko chce się zgadzać z pozytywnym wizerunkiem, co odsuwa je od złego czynienia.

  4. Przeprowadź dziecko technikami relaksacji, by złagodzić impulsy. Użyj sprawdzonej metody, np. technik oddechowych (zgodnie z Washington State Department of Social and Health Services). Policz od 1 do 10, głęboko wdechając za każdym numerem. Oddychaj przeponowo – brzuch się unosi. Regularna ćwiczenie uczą uspokajania się w stresie.

  5. Bądź dobrym przykładem. Dzieci często kopiują rodziców. Nie tylko pomagaj im radzić sobie z emocjami, ale sam kontroluj swoje reakcje. Dzieci uczą się obserwując. Gdy czujesz frustrację w kolejce z dzieckiem, uspokój się zanim wybuchniesz.