• Niemowlęta
• Zakładanie rodziny
• Dzieci
• Ogólne rodzicielstwo
• Noworodki
• Nastolatki
• Maluchy
• Ciąża

Praktyki wychowawcze w XIX wieku

Według strony Dr. James Ford Historic Home, praktyki wychowawcze znacząco zmieniły się w XIX wieku. Do tego momentu dzieci były postrzegane jako mniejsi dorośli i nie miały „dzieciństwa” w dzisiejszym rozumieniu. Oczekiwano od nich szybkiego nauczania zadań i odpowiedzialności oraz pracy obok dorosłych, jak tylko byli gotowi i zdolni. Artykuł pt. „New Rules for Children” opublikowany w magazynie „Harper's Roundtable” zawierał sugestie dla rodzin, by zmieniły sposób wychowywania dzieci i dawały im pozytywny przykład.

Pozytywne informacje zwrotne

Rodzice byli zachęcani do okazywania zgody dzieciom, gdy osiągnęły coś lub zachowały się dobrze. Dzieci zaczęto traktować jako młodych uczniów, którzy muszą podążać za dobrym przykładem starszych. Zaczęły uczyć się poprzez otrzymywanie konstruktywnych reakcji od rodziców, zamiast tylko bycia karanymi za błędy.

Ostrzeżenie w karaniu

Rodzice byli zachęcani do zachowania ludzkiego postawy wobec dzieci. „New Rules for Parents” doradzało, by dorośli nigdy nie karali dzieci, gdy są złodziej. Jeśli dziecko ma otrzymać właściwą wiadomość o tym, co zrobiło źle, rodzic musi to przekazać w spokojny, ale stanowczy sposób. Gwałtowne kary i groźne zachowania wobec dzieci były mocno odradzane. Sposób, w jaki dzieci uczyły się od dorosłych, był rewolucjonizowany w XIX wieku.

Edukacja i praca

Edukacja dzieci w XIX wieku była fragmentaryczna, bo były potrzebne w domu do pracy na farmie i w gospodarstwie domowym. Na wsi szkoły składały się zazwyczaj z jednego pokoju, w którym uczyły się dzieci wszystkich wieków. Nacisk kładziono na czytanie, pisanie i podstawową matematykę (tzw. „trzy R”). Wielu rodziców uświadomiło sobie, że dzieci potrzebują tej podstawowej edukacji, by mieć wybór zawodów i rzemiosł po osiągnięciu dorosłości. Nauka chrześcijańska była również istotną częścią edukacji, z umiejętnością czytania Biblii jako kluczem do bycia dobrym chrześcijaninem. Zasady i wartości, jak uczciwość, dobre maniery i charytatywność, były też nauczane w szkole.

Role płciowe

W XIX wieku Amerykanie wierzyli, że mężczyźni i kobiety powinny zajmować zupełnie odrębne sfere, a dzieci były do tego przygotowywane od młodu. Chłopców zachęcano do wynalazczości i przedsiębiorczości, by dorosli stali się przedsiębiorcami, inżynierami, politykami, duchownymi. Byli uważani za budowniczych przyszłego państwa. Dziewczynki uczyło się rozwijać cechy opiekuńcze, takie jak cierpliwość, dobroć i delikatność. Oczekiwano, że nauczą się być gospodarzy domowymi i rozwijać mądrość moralną, by wspierać mężczyzn w swoich rodzinach.