• Niemowlęta
• Zakładanie rodziny
• Dzieci
• Ogólne rodzicielstwo
• Noworodki
• Nastolatki
• Maluchy
• Ciąża

Czy przedszkole jest konieczne?

Pytanie: Jestem mamą w domu z dwoma przedszkolakami: 4-letnim i 2,5-letnim, oboje chłopcy. Czuję się trochę przytłoczona decyzją o wysłaniu starszego, a rok później młodszego, do przedszkola.

Przeglądałem kilka placówek, próbując znaleźć plusy i minusy. Jesteśmy też w wspaniałej sytuacji, że możemy sobie pozwolić i wybrać dowolne miejsce.

Więc – jaki problem? Jest za dużo opcji i nie mam dowodów, że przedszkole jest konieczne. Czy po prostu wysyłamy dzieci, by kto inny o nie dbał? Myślę, że dzieci korzystają z interakcji poza domem i staram się codziennie i co tydzień zapewniać mnóstwo zabawy, eksploracji i nauki.

Byłam nauczycielką przez 12 lat przed urodzeniem dzieci i naprawdę lubię być z dziećmi, innymi dziećmi i ich mamami oraz naszą rodziną. Chodzimy do biblioteki, na spotkania mam, gimnastykę, parki, pikniki, baseny, placów zabaw, zapraszamy dzieci do domu i robimy mnóstwo kolorowania, cięcia, plasteliny i projektów dla zabawy.

Głównym powodem, jaki widzę na wysłanie dzieci do przedszkola, jest bycie z większą grupą rówieśników i nauka rutyn szkolnych, ale czy to nie uczy też klasa zero? Dziękuję za każdą odpowiedź. Czekam na informacje i opinie.

Odpowiedź: Droga Allison,
Czy mogę przynieść się do Was? Żartuję, ale Wasze środowisko domowe brzmi jak tak ciepłe, miłujące, wspierające, stymulujące, społecznie angażujące miejsce dla dzieci, że chciałbym, by każde dziecko mogło być objęte tym i Tobą.

Rozumiem Twój dylemat, skoro praktycznie wszyscy nasi rodzice zostali przekonani do chwilowego poczucia winy i/lub lęku o nie wysłaniu dzieci do przedszkola. Niestety ta wina/strach pochodzi z wiary w to, że przedszkole jest warunkiem koniecznym „dobrego radzenia sobie” w klasie zero, co oczywiście oznacza konieczne „wyprzedzenie” „konkurencji” w pierwszej klasie i tak dalej... Można pomyśleć, że jeśli nie zapiszesz dziecka do przedszkola (i najlepszego z tego) nie dajesz im niezbędnego tła do sukcesu w szkole.

Mógłbym dalej gadać o tym, jak Twój dylemat wynika z tragedii syndromu „pospieszonego dziecka” w tym kraju, ale Cię oszczędzę. Z punktu widzenia rozwojowego i opieki, dajesz swoim małym cudowne, wzbogacone życie. Tak, masz szczęście materialne, by to robić, ale nigdy, powtarzam NIGDY, nie powinnaś czuć winy za miłowanie i troskę o dzieci w ten sposób. Przedszkole może być świetnym doświadczeniem dla dzieci – interakcje z rówieśnikami, pozytywne wpływy innych dorosłych. To NIE miejsce, gdzie POWINNIENEŚ wysyłać dzieci, by stały się akademicko zaawansowane przed wejściem do „prawdziwej szkoły”.

Wydaje mi się, że dajesz dzieciom wszystko, co potrzebują do rozwoju. Możesz odkryć, że niektóre kumple zaczynają chodzić do przedszkola i to może zakłócić ich dawne dostępność, choć wątpię, by nie dało się ustalić innych terminów spotkań. Jeśli dzieci wyrażą gorącą chęć idzenia „tam, gdzie idą inne dzieci”, czyli do przedszkola, i Ty uważasz, że to środowisko je wzbogaci, to nie ma złego w spróbowaniu.

Twoje serce i umysł są zjednoczone w byciu wspaniałym rodzicem. Kontynuuj dawanie dzieciom miłości i troski, którą jasno otrzymują, i będą wśród szczęśliwców. A następnym razem, gdy będziesz potrzebować dodatkowego dorosłego na plac zabaw...