• Niemowlęta
• Zakładanie rodziny
• Dzieci
• Ogólne rodzicielstwo
• Noworodki
• Nastolatki
• Maluchy
• Ciąża

Jak radzić sobie ze spotkaniami z nauczycielem w liceum

Typowe problemy

Jak radzić sobie ze spotkaniami z nauczycielem James chodzi z akcentem na pierwszej nocie, niskie dżinsy i luźny T-shirt ramujące jego kątowatą, młodzieńczą sylwetkę. Jeśli nie pobiera muzyki na komputerze, to pisze wiadomości do dziewczyny o piątku w poniedziałek wieczorem. Niestety, jego pierwsze oceny nie odzwierciedlają jego procen coolnessu.

W przeciwieństwie do niektórych szkół podstawowych i gimnazjów, które planują spotkania rodziców z nauczycielami po każdym okresie oceniania, wiele liceów planuje tylko jedno w roku. Jednak z dziećmi jak James, którzy stawiają imprezy przed książkami, potrzebujesz stu na rok! Ustal termin na dzisiaj.

Zanim pójdziesz, zrób pracę domową przed spotkaniem. Wcześniejsze przygotowanie daje szansę na przygotowanie do najgorszego scenariusza. Stawia Cię też w najlepszej pozycji do wymiany sugestii i podejmowania kluczowych decyzji. Im więcej wiesz i dzielisz się, tym większą strategiczną przewagę mają Ty i jego nauczyciele.

Typowe problemy nastolatków
Choć wiele napięć hormonalnych gimnazjum łagodzi się, gdy James przechodzi do późnej adolescencji, życie wciąż może być emocjonalnym i filozoficznym ciągnięciem taśmy dla was obojga. Bo jeśli on ma piętnaście lat, Ty możesz mieć czterdzieści, co naturalnie daje wam zupełnie inne pojęcie o tym, co ważne.

To, co ciągnie go i jego oceny, to typowe problemy nastolatków. Po pierwsze, piętnasto- do osiemnastolatkowie twardo wierzą, że są w pełni zdolni do wychowywania siebie samych. Ironicznie, czują jednocześnie gwałtowną pragnienie i tajemniczy strach przed niepodległością. Choć to często wynik ich wciąż rozwijającego się poczucia własnej wartości, licealiści często robią z rodziny i nauczycieli małpy w środku.

Licealiści też często mają wielkie pomysły, które nie mają związku z rzeczywistością. James wie na pewno, że chce być kiedyś naprawdę bogaty, ale gdy pytasz go, jak to zrealizować, robi się pustka w głowie. Pod presją może mumknąć: „Może będę musiał, no, może pracować albo coś.”

Wszystkim tym, gdy Ty pracujesz na nim, dzieci jak James pompują każdą węglową uncję intelektualnej i kreatywnej energii w imprezy, najlepszych przyjaciół, dziewczyny, prowadzenie Twojego auta, Internet, lub rozmowy telefoniczne. Ponieważ te rozpraszacze bez wątpienia wpłynęły na jego oceny, czas na spotkanie.

Przed spotkaniem Praca domowa przed spotkaniem
Przeprowadź wywiad z Jamesem. Żadna ocena nie jest ważna bez głosu osoby dotkniętej, więc uzyskaj punkt widzenia Twojego licealisty o jego słabych ocenach. Najpierw dyskutuj, jak on widzi siebie jako ucznia. Zdejmij ręce z bioder i zadawaj pytania, jakbyś wywiadywał gwiazdę rocka, i możesz rozbudzić jego zainteresowanie na tyle długo, by dostać odpowiedź dłuższą niż chrzęstnienie. Jego opinie o sobie mogą Cię zaskoczyć. Jego opinie o własnych zdolnościach i wysiłkach mają ogromny wpływ na jego produktywność i na to, jak Ty i jego nauczyciele układacie plany, by zwiększyć jego pewność siebie. Im bardziej James jest zaangażowany w proces spotkania, tym większy ma wkład w wynik.

• Co myśli o swoich nawykach nauki? Obserwuj jego percepcje wolne od rzeczywistości. Jeśli myśli, że jest uczeń, a Ty myślisz, że dylemat, poproś o dowód jego opinii. Albo zastanow się głośno, kiedy zaczął zadanie z pisania persuasywnego, bo wiesz, że słyszałeś go u telefonu od momentu, gdy zacząłeś myć naczynia, aż do momentu, gdy jego młodszy brat poszedł spać o 22:00. Zbieraj pozornie niewinne obserwacje, kompletne z ramami czasowymi i powiązanymi faktami, zawsze, gdy James potrzebuje bezwerdycznego reality check.

• Jakie są jego hobby i zainteresowania sportowe? Jaki procent jego czasu poświęca na ich realizację w porównaniu do nauki. Jeśli to ponad trzydzieści procent każdego dnia i oceny spadają, czas, by zaplanował cięcie. Pomóż mu wymyślić konkretne sposoby i środki i poinformuj nauczyciela o tym znaku jego dobrych intencji akademickich.

• Jak radzi sobie ze stresem i problemami? Czy jest prokrastynującym się martwiącym, czy po prostu luźnym typem imprezowym? Bądź konkretny co do tego, co może zrobić, by wrócić na tor.

• Co dzieje się w klasie, co zaciera jego ocenę? Porozmawiaj o dynamice klasy, jego uczestnictwie, reakcjach i oczekiwaniach nauczyciela, oraz jego spóźnieniach i nieobecnościach, które wszystkie mogą negatywnie wpływać na oceny. Co nauczyciel mówi lub robi, czego on nie rozumie lub nie radzi sobie? Co jest najlepsze w tej klasie?

• Co z zadaniami? Czy jest ich za dużo? Zbyt skomplikowane? Czy za dużo opiera się na książce, której nigdy nie zrozumiał w ogóle? Czy potrzebuje więcej czasu na ukończenie niż inni, bo jego umiejętności czytania nie są tak silne?

Znajdź kretka. To, czego potrzebujesz, gdy dzieci mają problemy z nauką lub czymkolwiek w liceum, to przyjazny informator. Jeśli James został w tej samej dzielnicy szkolnej, to może być ten przyjaciel z gimnazjum, który opowiadał Ci wszystko. Jeśli jednak nie masz takiego, czas zasugerować, by przyprowadził znajomych na kolację. Potem, luźno przeprowadź wywiad z najbardziej opinijnego (zawsze jest jeden). Zadaj ogólne pytania o zajęcia, nauczycieli, harmonogramy, aktywności w szkole i poza nią. Im bardziej jesteś zainteresowany opinią jego przyjaciela, tym bardziej prawdopodobne, że ją uzyskasz. Taka komunikacja często prowadzi do wyznań, a gdy osiągniesz ten poziom, znalazłeś swego kretka. Użyj swojego źródła Deep Throat, by uzyskać spójną opinię trzeciej strony o postępach Jamesa i dynamice jego liceum. To nie jest podstępna sugestia. Nie ma nic innego do uzyskania, jak dobra perspektywa na Jamesa i jego dynamikę liceum. Znajdź swego kretka już dziś.

Przećwicz najgorszy scenariusz. Zaplanuj najgorszą możliwą informację zwrotną od jego nauczyciela na spotkaniu, które właśnie umówiłeś. Czy zasugeruje poradnię psychologiczną, terapię oduzależnienia, czy letnią szkołę? Wyjdź z systemem duszności z wyprzedzeniem, ćwiczące różne włosate scenariusze i burząc alternatywne rozwiązania, które możesz zaoferować na poprawę jego sytuacji. Choć to, co powie nauczyciel, może sprawić, że biurko będzie wyglądać jak żerząca przepaść między wami, ta osoba, bardziej prawdopodobnie niż nie, jest po Twojej stronie, gdy chodzi o Twoje dziecko. Trzymanie tego na wangu wzmacnia Cię, gdy hysteryczne fantazje buczą w Twojej głowie.

Skonstruuj anegdotę. Mocniejsza od Twoich najgorętszych deklaracji i przysięg jest krótka narracja do podzielenia się z nauczycielem o Jamesie, zwłaszcza jeśli nauczyciel buduje negatywną opinię o jego wysiłkach. Jaki epizod z jego niedawnej przeszłości najlepiej ilustruje jego dary, talenty, mocne strony osobowości lub umiejętności? Czy poniósł duży paczek po schodach dla najbardziej mszarnej starej pani w Twoim bloku i doręczył go z uśmiechem do jej czekającego auta? Niech jego działania namalują obiecujący obraz dla nauczyciela. Dobra anegdota może być potężnym przeciwwskazaniem.

Ustal spotkanie. Jeśli nie ma regularnie planowanego spotkania, gdy je potrzebujesz, ustal je, dzwoniąc lub wysyłając e-mail do nauczyciela lub nauczycieli z przedmiotów, w których James najbardziej potrzebuje pomocy. Spotkania trwają zazwyczaj 20–30 minut i odbywają się najczęściej przed lub po lekcjach. Bądź przychylny. Pamiętaj, że Ty prosisz o pomoc. Przełóż swój harmonogram i wpisz do kalendarza. Zapytaj, czy ktoś inny powinien być obecny. Doradca zawodowy lub wice-dyrektor? Jeśli nie masz jeszcze, poproś o zobaczenie dwóch przykładów prac z angielskiego Jamesa – najlepszej i najgorszej. Prace klasowe opowiadają lepszą historię niż prace domowe. Te dwa dokumenty pokazują zakres zdolności. Najlepsza daje obu szansę na uczciwą pochwałę; najgorsza daje punkt skupienia.

Weź kumpla. W trakcie tego telefonu też wspomnij, że nie będziesz sam. Weź małżonka lub ulubioną ciotkę Jamesa, by zadawały wszystkie pytania, które wylatują Ci z głowy, gdy nauczyciel powie rzeczy, których bałeś się usłyszeć. Nie wahaj się prosić korepetytorów, mentorów lub doradców oświatowych o udział w spotkaniach z nauczycielami. Dzieci w problemach akademickich potrzebują wszystkich obrońców, jakich możesz znaleźć. Dodanie głosu innego zaangażowanego członka rodziny, zwłaszcza takiego, którego szanuje, jak ulubiona ciotka, może być pomocne, zwłaszcza jeśli Twoja relacja z małżonkiem z Jamesem jest obecnie napięta. W drodze do spotkania ustalcie kluczowe obszary i ważne punkty i zróbcie ostatnie notatki.

Zrób sprawdzanie tła. Kim są ludzie uczące Jamesa? Wbrew opinii Jamesa, jego nauczycielka angielskiego nie waży pięćset funtów i nie brzmi jak indyk z zapaleniem zatok. Zapytaj swego kretka, lokalnego ZPR, sąsiadów, przyjaciół lub byłych nauczycieli Jamesa, by poinformowali Cię o filozofiach, technikach nauczania lub punktach zacięcia nauczycieli na Twoim spotkaniu. Informacje z tła dają głębsze znaczenie ich rekomendacjom i pozwalają Ci formułować prośby oparte na ich znanych mocnych stronach i nawykach.

Ustal agendę. Pomyśl o swoich planach i celach na spotkanie i zanotuj je. Nie dyskutuj życzeń, nadziei i marzeń o Harvardzie; skup się na tym, co odpowiednie dla Jamesa dziś. Czy potrzebuje korepetytora z matematyki? Czy potrzebuje zasobów internetowych lub tytułów książek do czytania samodzielnego? Dołącz listę specjalnych prośb. Jak nauczyciel może wspierać potrzebę Jamesa balansowania nauki ze sportem? Chciałbyś, by skupił się na pomocy Jamesowi w przezwyciężeniu lęku przed mówieniem przed klasą? Ograniczenie się do trzech punktów pomaga dopasować rozmowę do krótkiego czasu spotkania.

Przygotuj teczkę. Oprócz wywiadu z Jamesem, notatek kretka i własnej trójpunktowej agendy, dołącz kopie doskonałych prac, których nauczyciel mogła nie widzieć. Czy James napisał przekonujący i skuteczny list do zarządcy bloku, wyjaśniający potrzebę nowych okien antyburzowych dla lokatorów? Dołącz kopie wyników testów edukacyjnych lub psychologicznych lub ocen byłych nauczycieli. Do teczki włóż papier do notatek, długopis i wizytówkę lub dane kontaktowe.

Zostaw swetry w domu. Jesteś tam, by zająć się biznesem, więc ubierz się odpowiednio. By zrobić najlepsze wrażenie, zostaw dziurawy sweter, zsuwane dżinsy i buty do biegania w domu. Niech Twoje wygląd podkreśli ważność tego spotkania dla Jamesa i Ciebie. Przyjście na czas i szacunek dla planowanego czasu też dobrze wpada nauczycielom.

Podczas spotkania Zachowaj się. Bicie w biurko, żądanie, grożenie to najszybsza droga do absolutnie nigdzie z nauczycielem. Ustal ton miłymi słowami o niedawnym zadaniu lub wspólnym zainteresowaniu, o którym dowiedziałeś się podczas sprawdzania tła. Nie pozwól, by negatywne wysłały was w przeciwnych kierunkach. Z drugiej strony, nie dziw się, jeśli Twoje pochwały zostawią nauczyciela w szoku i chętnym do zrobienia dodatkowej mili dla Jamesa. I jeśli wiesz, że jego nauczycielka angielskiego jest czekoholikiem, zabierz ciasteczka z czekoladą, by zjeść razem, rozmawiając o Jamesie. Bądź gotowy słuchać, co nauczyciel ma do powiedzenia, i nie rozsypuj okruchów po podłodze.

Bądź szczery. Niech nauczyciel powie pierwsze. Gdy nauczyciel skończy, przedstaw swoją sprawę za Jamesem. Jeśli musisz przezwyciężyć nierozsądnie negatywne postrzeganie, zacznij od podzielenia się swoją ilustrującą anegdotą o jego godności wobec tej mszarnej sąsiadki. Podziel się notatkami o jego umiejętnościach i metodach uczenia się. Pokaż jej jego list do zarządcy bloku. Potem bądź szczery o nawykach, postawach i słabych obszarach umiejętności, które wiesz, że stają na jego drodze.

Porozmawiaj o zderzeniach. Najlepszy czas na radzenie sobie ze zderzeniami uczeń-nauczyciel jakiegokolwiek rodzaju to prywatne spotkanie rodzic-nauczyciel. Bądź szczery też, jeśli wierzysz, że może być niezgodność między stylem uczenia się Jamesa a metodami instrukcyjnymi nauczyciela lub obiema osobowościami. Porozmawiaj o alternatywach. Czy pozwoli mu nagrywać wykłady zamiast polegać na jego słabych umiejętnościach notowania? Otwarcie dyskutuj, co James robi, co jest szczególnie irytujące dla niego. Co on z kolei robi, co sprawia, że James jest uparty lub nietaktny? Czasem jedynie szczere przyznanie się do powszechnych ludzkich problemów interakcyjnych otworzy drzwi do łagodzenia irytujących relacji międzyosobowych.

Zadaj dobre pytania. Czego James musi wiedzieć? Jak jego praca klasowa i domowa porównuje się do kolegów z klasy? Jak jego testy porównują się? Co konkretnie możesz zrobić, by pomóc mu z tym problemem? Zadawaj pytania, które wyjaśnią Twoją rolę, wyciągną pomocne porównania i zademonstrują Twoją chęć pomocy. Słuchaj, rób notatki, i upewnij się, że Twoje usta są zamknięte, gdy żuiesz ciasteczka.

Zgodźcie się na plan pomagania Jamesowi. To ostatni, krytyczny krok w każdym dobrym spotkaniu rodzic-nauczyciel. I nigdy nie ważniejszy niż gdy Ty i jego nauczyciel nie zgadzacie się, jak radzić sobie z sytuacją. Odłóżcie swoje różnice i skupcie się na Jamesie, razem. Ustalcie kroki działania, zadania i ramy czasowe, w których James musi zrealizować cele, które ustaliliście. Włączcie cele pośrednie, które działają jako kamienie milowe w stronę ogólnej poprawy i jako wczesne sygnały ostrzegawcze, jeśli przegapi postęp. Róbcie notatki o planie działania, gdy nauczyciel mówi, a potem szybko przejrzyjcie, by upewnić się, że usłyszeliście poprawnie i uwzględniliście wszystko. Ustalcie datę raportu postępów e-mailem, telefonem lub kolejnym spotkaniem twarzą w twarz.

Po spotkaniu Przejrzyj spotkanie z Jamesem. Tak samo, jak przygotowywałeś się do spotkania z nauczycielem, miej spotkanie z Jamesem. Zrób to tego samego dnia, gdy Twoje wrażenia są świeże, a zainteresowanie Jamesa nastrzeżone. Jeśli jego ciotka towarzyszyła Tobie do nauczyciela, koniecznie dołącz ją do tego spotkania. Podaj uczciwy opis, używając notatek jako punktu odniesienia. Jeśli dotyczy, poproś ciotkę, by opisała spotkanie z jej punktu widzenia. Ty negocjowałeś układ z nauczycielem w imieniu Jamesa, więc przejdź plan działania i role, które Ty, James i nauczyciel macie w tym planie. Zapytaj Jamesa, czy w planie działania czegoś przeoczono lub zniekształcono z jego punktu widzenia. Czy kwestie, które poruszył w początkowym wywiadzie, zostały poruszone? Przejrzyj kamienie milowe i cele pośrednie w planie, by był jasny o całym planie.

Wykazuj dobre maniery, których nauczyła Cię mama. Pamiętaj, by podziękować nauczycielowi za czas i wysiłki mailem, e-mailem lub telefonem. Potwierdź wspólny kurs działania i obiecuj, by trzymać go na bieżąco.

Wdróż plan i śledź go. Razem z Jamesem, zaznacz kamienie milowe i cele pośrednie na osobistym kalendarzu Jamesa w kuchni. Albo jeśli to technik, może zalogować daty na swoim palmtopie. Jeśli ma komórkę, może wpisać daty i ustawić powiadomienia przez funkcję kalendarza. Zrób to, by upewnić się, że uczestniczy w swoim własnym „równaniu zmiany”. Potem śledź telefonicznie, e-mailem lub listem rekomendacje zrobione podczas spotkania. Czy skontaktowałeś się z tym kreatywnym korepetytorem? Pomagasz Jamesowi uczyć się do kartkówek z historii społecznej, wdrażając pomysł nauczyciela na budowanie wizualnej osi czasu? Zademonstruj, że ceniłeś sugestie nauczyciela, działając na nie.

Może najbardziej szokujący sposób, by odciągnąć umysł Jamesa od muzyki, aut i dziewczyn i skierować z powrotem do nauki, to wręczenie mu tego rozdziału o spotkaniach z nauczycielami i zlecenie mu zrobienia całej rzeczy samemu. Nauczyciele znani są ze zmieniania ocen, gdy uczeń bierze inicjatywę, wprowadza zmiany i ciężko pracuje, by pokazać, że ma wolę i napęd, by to zrobić. To podejście dałoby Jamesowi samokontrolę i niepodległość, jakiej piętnastoletni tęskni, w bezpiecznych parametrach, z jakimi czterdziestolatek może żyć. Wtedy, gdy jego średnia ocen przewyższy jego procent coolnessu, oboje będziecie mieli powód do imprezy.