• Niemowlęta
• Zakładanie rodziny
• Dzieci
• Ogólne rodzicielstwo
• Noworodki
• Nastolatki
• Maluchy
• Ciąża

Dzieci w wieku szkolnym i aktywność fizyczna

Czy Twoje dziecko biega, skacze i się rusza przez co najmniej 60 minut dziennie? Dla dzieci w wieku szkolnym aktywność fizyczna to nie tylko zabawa, ale konieczność. W tym wieku potrzebują one codziennej godziny aktywności o umiarkowanym do wysiłku intensywnym nasileniu, by zachować formę i zdrowie. Czas ten powinien obejmować ćwiczenia aerobiczne, wzmacniające mięśnie i kości.

Krótkie serie trwające 10–15 minut też zaliczają się do dziennego pulsu, więc zadbaj, by dziecko miało możliwość ruchu przed szkołą, w przerwach i po lekcjach.

Aktywność fizyczna w szkole

Nauka jest ważna, ale tak samo ważne jest znalezienie czasu na ruch. Gdy dzieci mają szansę pobiegać i pobawić się przed lekcjami i w przerwach, lepiej się skupiają i mniej się ruszają na lekcjach. „Przerwy na ruch” (brain breaks) też pomagają. Wychowanie fizyczne (WF) to kolejna szansa na ruch w ciągu dnia szkolnego. Pozwala też dzieciom poznać nowe dyscypliny i gry oraz wdrażać zdrowe nawyki.

Nie każde dziecko dostaje jednak wystarczająco dużo przerw i WF:

• Tylko w pięciu stanach (Alabama, Floryda, Luizjana, Nowy Jersz, Oregon) oraz Dystrykcie Columbia wymaga się 150 minut WF tygodniowo w szkołach podstawowych.
• Ledwie w ośmiu stanach USA szkoły podstawowe mają obowiązek zapewniać przerwę codziennie.

Towarzystwo Zdrowia i Wychowania Fizycznego (SHAPE America) zaleca minimum 150 minut WF tygodniowo dla uczniów szkół podstawowych – czyli średnio 30 minut dziennie. Stowarzyszenie apeluje też o planowanie co najmniej jednej 20-minutowej przerwy codziennie.

Jeśli szkoła Twojego dziecka nie oferuje wystarczająco dużo ruchu, zwróć się do dyrektora lub rady szkoły z prośbą o zmiany. Szukaj też sposobów na aktywność poza godzinami lekcyjnymi.

Sport młodzieżowy

Na początku szkoły podstawowej – w wieku 6–7 lat – większość dzieci ma już koordynację, uwagę i zdolność zrozumienia zasad, by grać w sporty zorganizowane. Kilka lat później – między 10. a 12. rokiem życia – większość radzi sobie z dodatkowym presją rywalizacji drużynowej.

Możesz pomóc dziecku w uzyskaniu codziennej dawki ruchu przez sport i zajęcia pozalekcyjne, jeśli pasują do harmonogramu i budżetu. Szukaj zajęć i lig rekreacyjnych, które kładą nacisk na kondycję, budowanie umiejętności, fair play i przede wszystkim – frajdę.

Jeśli dziecko lubi sporty drużynowe, rozważ:

• Koszykówkę
• Cheerleading
• Flag football (football bez kontaktu)
• Hokej (lodowy, hale, trawowy)
• Krosse
• Piłkę nożną (hale/boisko)
• T-ball, baseball, softball
• Siatkówkę

Jeśli dziecko woli dyscypliny indywidualne, warto rozważyć:

• Taniec
• Golf
• Gimnastykę
• Jazdę konną
• Łyżwiarstwo
• Sztuki walki
• Wspinaczkę
• Narciarstwo, snowboard lub deskorolkę
• Pływanie/nurkowanie
• Tenisa
• Lekkoatletykę lub klub biegowy / biegi 5 km
• Jogę

Warto pamiętać, że wiele z tych sportów „indywidualnych” można też uprawiać w formie drużynowej.

Zapytaj dziecko, jakie sporty go interesują, i daj mu szansę wypróbować tyle, ile chce. To znaczy też akceptować rezygnację, jeśli okaże się, że dana dyscyplina nie jest dla niego. Obaj możecie zostać zaskoczeni, w czym dziecko jest dobre i co kocha robić.

W domu

Zapewnij dzieciom jak najwięcej czasu i przestrzeni do zabawy. Zachęcaj do różnorodnej aktywności. Mieszanie form ruchu chroni przed nudą i angażuje wiele grup mięśniowych. Kładź nacisk na frajdę i ruch (a nie na rywalizację ani „należy się”). Oto proste, dostępne pomysły na wspólną aktywność rodzinną:

• Rowery lub rolki
• Domowe imprezy z tańcem
• Skakanie linką lub kręcenie hula-hopem
• Zabawy drużynowe na dworze: berka, piłka nogna
• Rzucanie piłką lub frisbee
• Bieganie w spryskiwaczu, pryskanie wężem, inne zabawy z wodą
• Sanie lub raquetowanie
• Wizyta na placu zabaw
• Spacery lub wędrówki (można urozmaicić geocachingiem)