• Niemowlęta
• Zakładanie rodziny
• Dzieci
• Ogólne rodzicielstwo
• Noworodki
• Nastolatki
• Maluchy
• Ciąża

Co robić, gdy rodzice nie zgadzają się na strategie dyscypliny

Jeśli Ty i Twój partner nie zgadzacie się na strategie dyscypliny – nie jesteście sami. Pary pochodzą z różnych środowisk i mają różne temperamenty. Jeden może być bardziej cierpliwy, drugi surowszy.

Choć te różnice czasem się uzupełniają, mogą też prowadzić do konfliktów. Co zrobić, gdy jako rodzice nie zgadzacie się na dyscyplinę?

Powody niezgód

Większość par czasem się rozbiega w kwestii dyscypliny. Np. rodzice nie zgadzają się, kiedy interweniować. Jeden uważa, że dziecko nie powinno dostawać przypomnień, jeśli nie zrobi obowiązków na czas. Proponuje zatrzymanie kieszonkowego. Drugi uważa, że dzieci powinny dostawać dodatkowe szanse. Często problem dyscypliny (co dziecko zrobiło lub nie) zostaje odsuniety, a rodzi nowy problem: konflikt partnerski.

Dyskutuj różnice na bieżąco, by zapobiec większym problemom w przyszłości. Zrozumienie przyczyn niezgód pomoże Wam stać się zjednoczonym zespołem.

Skutki niezgód

Niezgody w wychowaniu łatwo przekładają się na problemy w relacji. Czasami jeden rodzic staje po stronie dzieci – powstaje „my” przeciwko drugiemu rodzicowi. Zamiast współpracy – praca na przeciwko.

To też niezdrowe dla dzieci. Jeśli jesteś surowszy, staniesz się „złym”, a dzieci nauczą się prosić drugiego rodzica o rzeczy.

To prowadzi do problemów komunikacji między partnerami i między partnerem a dziećmi. Ale idzie głębiej. Niespójne konsekwencje sprawiają, że dzieci czują lęk – nie wiedzą, czego się spodziewać.

Rozmawiając z partnerem, pamiętaj: to nie tylko konkretny temat jest problemem. Za nim stoi miłość rodziców do dzieci.

Gdy jeden rodzic mocno czuje, że jego podejście jest lepsze, emocje się gromadzą. Atak na styl dyscypliny może czuć się jak atak na miłość do dzieci.

Oczywiście, niezgody w dyscyplinie nie są zdrowe ani dla rodziców, ani dla dzieci. Ale co zrobić, gdy jesteś w środku dysonansu?

Zaakceptujcie różnice

Ważne: zaakceptujcie, że będziecie się nie zgadzać w kwestiach wychowawczych (chyba że jeden nie wyraża opinii – to też trzeba rozwiązać). Istnieje wiele sposobów na wychowanie dziecka.

Dyscyplina to proces dożywotni. Potrzeby dziecka ewoluują z wiekiem. Wy też się zmieniajecie, ucząc się z doświadczeń.

Różne opinie

Gdy macie różne poglądy na to, co najlepsze – szanujcie opinię partnera. Nie znaczy to zgody. Ale musicie przyjąć zgodę na niezgody.

Jeśli z tym walczycie – pamiętajcie: różnice w technikach odzwierciedlają chęć obojga bycia najlepszymi rodzicami. To świetny punkt wyjścia!

Różne style wychowania

Zacznijcie od czterech stylów wychowania i pomyślcie, który opisuje Wasze podejście. Potem sprawdźcie, czy partner używa podobnego czy innego. Zrozumienie, jak każdy z Was podchodzi do tego samego problemu inaczej – pomaga.

Różne temperamenty

Prawdopodobnie macie też różne temperamenty rodzicielskie. Np. Ty masz wyższą tolerancję na jedno zachowanie, partner na inne. Sprawdźcie, jak Wasze temperamenty pasują do temperamentu każdego dziecka – to jeden z pięciu czynników wpływających na skuteczność strategii dyscypliny.

Znajdźcie wspólny grunt

Gdy zidentyfikujecie różnice – poszukajcie podobieństw. Prawdopodobnie macie podobne cele dla dzieci. Obaj chcecie, by dorosli do odpowiedzialnych dorosłych. Ale macie inne poglądy na to, ile samodyscypliny oczekiwać.

Usiądźcie razem i wypracujcie plan, któremu obaj będziecie przestrzegać. Nie musicie zgadzać się w każdej kwestii, ale musicie zgadzać się na jego realizację przed dziećmi. Wymaga to kompromisów.

Np. możecie ustalić, że 10-latek dostaje jedno przypomnienie wieczorem o obowiązkach. Jeśli nie zrobi – nie dostaje kieszonkowego. To może motywować do ich robienia następnego wieczoru.

Ustalcie zasady domowe

Pracujcie jako zespół nad zasadami domowymi. Prosta lista zasad ważnych dla obojga. Zazwyczaj ok. 10 zasad wystarczy. Wlicz ogólne zasady: szacunek, obowiązki, nauka.

Potem ustalcie listę możliwych konsekwencji za łamanie zasad, na których się zgodzicie. Mogą być inne dla każdego dziecka. Omówcie też nagrody za przestrzeganie zasad – np. kieszonkowe za obowiązki.

Prezentujcie zjednoczony front

Zgadzajcie się na prezentację zjednoczonego frontu. Przedstawcie dzieciom zasady i zgadzajcie się na równym wdrażaniu konsekwencji. Poczucie bezpieczeństwa z zjednoczonego frontu jest ważniejsze niż konkretna strategia dyscypliny.

Ważne by modelować odpowiednie zachowanie przed dziećmi. Jeśli widzą Waszą kłótnię – będą rozwiązywać konflikty podobnie. Zamiast tego – trzymajcie niezgody na prywatnych rozmowach.

Gdy dziecko prosi któregoś z Was o coś – gdy to możliwe – nie odpowiadajcie, zanim porozmawiacie z partnerem.

Jeśli syn prosi o wyjazd do kolegi jutro wieczorem – powiedz: „Muszę porozmawiać z drugim rodzicem”. To pokazuje, że pracujecie razem i dobrze komunikujecie decyzje wychowawcze.

Szukajcie pomocy

Nawet przy dobrych intencjach, wspólna dyscyplina może być trudna. Jeśli tak – oto opcje:

• Grupy rodzicielskie: Partner czasem zrozumie coś dopiero, gdy usłyszy to od innej osoby.
• Kursy i książki dla rodziców: Np. Parenting With Love and Logic (Foster Cline, Jim Fay) – świetny sposób na wspólne spojrzenie na wychowanie. Podejście stawia na naturalne konsekwencje. Niektórzy rodzice nawet czekają na niegrzeczność, by ćwiczyć techniki.

Takie podejścia nie tylko zbliżają w zrozumieniu, że obaj macie ten sam cel – miłość do dziecka – ale zdają też pewne miny, bymogliście rozmawiać na głębszym poziomie.

Przeglądajcie plan co tydzień

Wyznaczcie czas co tydzień na rozmowę o strategiach wychowawczych. Nie bójcie się nowych rzeczy i zmian. Tylko przedstawiajcie zmiany dzieciom z wyprzedzeniem.

Gdy dzieci dorastają, ich potrzeby się zmieniają – strategie muszą iść w parze. Jeśli coś nie działa – jako zespół opracujcie nowy plan. Istnieje wiele sposobów na radzenie sobie z problemami – elastyczność jest kluczowa.

Słowo od Verywell

Rodzicielstwo nie jest łatwe, a z różnicami między ludźmi zaskoczeniem byłoby, gdyby partnerzy nie doświadczali konfliktów w doborze najlepszych metod dyscypliny. Wiemy jednak, że te niezgody rodzą dysharmonię relacyjną i negatywnie wpływają na dzieci.

Przeanalizujcie powyższe strategie, zrozumcie punkt widzenia partnera. Pamiętajcie: możecie się nie zgadzać bez brakowania szacunku.

Wiedząc, że bycie zjednoczonymi rodzicami to jeden z najlepszych darów dla dzieci – szukajcie kompromisów. Obaj macie ten sam cel: miłować i prowadzić dzieci tak dobrze, jak potraficie.