• Niemowlęta
• Zakładanie rodziny
• Dzieci
• Ogólne rodzicielstwo
• Noworodki
• Nastolatki
• Maluchy
• Ciąża

Jak korygować problemy behawioralne malucha i starszego dziecka

Gdy chodzi o radzenie sobie z problemami behawioralnymi malucha i starszego dziecka, być może próbowałeś zachęcać dobre zachowanie nagrodami, by przekonać się, że dziecko traci w nich zainteresowanie po pewnym czasie. Może próbowałeś karywać złe zachowanie izolacją (tzw. "time out"), ale Twoje dziecko nie wydaje się reagować na Twoje próby kierowania go z dala od złego zachowania i w stronę dobrego.

Sekretem jest zrozumienie, dlaczego w pierwszej kolejności pojawiają się problemy behawioralne u Twojego malucha lub dziecka. Dzieci zazwyczaj uciekają do problematycznych zachowań z czterech ogólnych powodów, omówionych poniżej.

Instrukcje

1. ZIDENTYFIKUJ DZIECKO SZUKAJĄCE WŁADZY

   Jeśli zachowanie dziecka manifestuje się buntowniczymi reakcjami na Twoje prośby z mocnym "Nie" albo reakcjami typu "Nie możesz mnie zmuszać", to Twoje dziecko może szukać pewnej władzy w strukturze rodziny. Jako niemowlęta miały całą władzę; jadły, spały i korzystały z toalety, gdy tylko chciały, a wszyscy dostosowywali się do ich harmonogramu. Gdy rutyny i harmonogramy są dla nich tworzone, czują, że nie mają władzy nad swoim życiem i muszą dopasowywać się do reguł narzuconych z zewnątrz.

   Możesz pomóc swojemu dziecku z zachowaniem szukającym władzy, włączając je w rutyny rodzinne, dając im możliwość pomagania w podejmowaniu prostych codziennych decyzji rodzinnych, np. co zjeść na kolację lub jakie aktywności przejąć w ciągu dnia. Pamiętaj jednak, że w przypadku większych, zmieniających życie decyzji, masz prawo przejąć władzę nad ich wyborem i przekierować je na lepsze alternatywy.

2. ROZPOZNAJ DZIECKO SZUKAJĄCE UWAGI

   Jeśli zachowanie dziecka polega na ciągłym szukaniu uwagi rodzica – prośbach o patrzenie, co robi, albo o wspólną zabawę, albo po prostu dlatego, że ma coś do powiedzenia – może po prostu potrzebować więcej czasu poświęconego wyłącznie mu, w relacji "jeden na jeden" z Tobą.

   Dzieci bezwzględnie chcą uwagi i w niektórych dniach mogą jej potrzebować więcej niż w innych. Jako rodzice, mamy obligację dostarczać ilość oraz jakość uwagi, której nasze dziecko od nas wymaga. Rozmawiaj ze starszymi dziećmi o ich dniu, przyjaciołach, zainteresowaniach i trudnościach. Poświęcaj czas na wspólne zajęcia z młodszymi dziećmi. Każde dziecko, bez względu na wiek, wymaga i pragnie czasu "jeden na jeden" z rodzicami.

3. ZROZUMIEJ ZACHOWANIA DZIECKA SZUKAJĄCE KONTROLI

   Dziecko, które wymaga natychmiastowego uzyskania czegoś lub które nie chce przestać robić to, co robi w danej chwili, szuka większej kontroli nad własnym życiem i skorzystałoby z możliwości podejmowania więcej decyzji samodzielnie oraz bycia odpowiedzialnym za pewne aspekty swojego życia.

   Dziecko pragnące kontroli może czuć, że nie ma wystarczająco dużo do gadania w sprawie własnych zajęć w ciągu dnia i powinno otrzymać wybór w danej sytuacji, zrozumieć zalety i wady każdej z dostępnych opcji. Z tych opcji powinno mieć możliwość wybrania własnego rozwiązania i poniesienia odpowiedzialności za konsekwencje związane z ich decyzją.

4. ZREALIZUJ, GDY DZIECKO DZIAŁA Z NIEZASPÓKOJONYCH POTRZEB

   Dziecko, które jest drażliwe lub trudne, bo jest głodne, spragnione, zmęczone lub niezadowolone/znudzone, musi mieć te potrzeby zaspokojone poprzez dostarczanie im regularnie planowanego i odpowiedniego odżywiania, wystarczającej dawki ruchu i stymulujących zajęć, oraz dużo regularnie planowanego snu.

   Nawet dorośli mają tendencję do bycia drażliwymi, gdy są głodni, znudzeni lub zmęczeni, a dzieci czują bezpieczeństwo, gdy ich podstawowe potrzeby fizjologiczne są zaspokajane na regularnej podstawie. Ważne jest, by natychmiast zaspokoić potrzeby fizjologiczne Twojego dziecka, czy jest młodszym, czy starszym, aby/Controllers pod kontrolą zachowanie związane z tymi niezaspokojonymi potrzebami.

5. OSTATNIA UWAGA

   Ważne jest, by zwrócić uwagę na to, jak Ty radzisz sobie z sytuacjami w swoim życiu i jak reagujesz na swoje dziecko i jego zachowanie. To, jak Twoje dziecko widzi Twoje reagowanie na sytuacje, to w jaki sposób nauczą się one reagować na sytuacje we własnym życiu. Zasadniczo możesz trenować zachowanie dziecka, nieświadomie tego robiąc. Czy reagują one w sposób podobny do Twojego reagowania? Czy nauczyły się, że pewne zachowania dają im pożądane rezultaty? Może robią hysteryki, bo wiedzą, że to sprawi, że ustąpisz na coś, co chcą. Zrób się świadomym, w jaki sposób reagujesz i wchodzisz w interakcje – to może być kluczem do nawyków behawioralnych dziecka.

   Również upewnij się, że problemy behawioralne dziecka nie są związane z innymi stanami, takimi jak ADHD, autyzm lub zespół Aspergera, które mogą wymagać większej pomocy.