Co oznacza, gdy dziecko lubi być samotnie

Jako niemowlęta i przedszkolaki wiele dzieci woli samotność. Brakuje im umiejętności społecznych i empatii na wzajemne przyjaźnie, choć tolerują lub lubią innych na chwilę. W wieku szkolnym przyjaciele stają się kluczowi – próbują ról, uczą dynamiki społecznej na dorosłość. Później większość ma solidną sieć znajomych. Jeśli Twoje dziecko woli samotność – możesz się martwić.

Introwersja

Społeczeństwo nagradza ekstrowertyków – wiedzą, co powiedzieć. Ok. 30% dzieci to naturalni introwertycy (Elizabeth Dawson, Parents.com). Ekstrowertycy naładują się w kontakcie, introwertycy – w samotności. Introwertyczne dzieci nie są nieśmiałe ani lękowe, nie brakuje im umiejętności. Po prostu preferują własne myśli/uczucia. Często wybierają 1–2 bliskich znajomych zamiast długiej listy znajomych.

Nieśmiałość i lęk społeczny

Dr Murray Stein i Dr John Walker (ADAA): nieśmiałość i lęk społeczny silnie powiązane. Nieśmiałość normalna u przedszkolaków, u uczniów – znak lęku. Dzieci z silną nieśmiałością/lękiem wybierają samotność, by uniknąć źródła strachu. Introwertycy chcą samotności, dzieci z lękiem – chcą do grupy, ale boją się oceny. Mutystyczny mutyzm (odmowa mówienia przed innymi) częsty przy lęku.

Spektrum autyzmu

CDC: silna preferencja samotności to jeden z objawów zaburzeń spektrum autyzmu (w tym Aspergera). Inne: opór na dotyk, unikanie kontaktu wzrokowego, nietypowa mimika, trudności z perspektywą innych, zainteresowania obsesyjne, dziwna pozywa/ruchy. Spektrum złożone – nie diagnozuj samodzielnie tylko z powodu chęci samotności.

Pobieranie pomocy

Preferencja samotności = objaw zaburzenia albo nic nieznaczące. Zbierz info o zachowaniu w szkole, na zajęciach, w innych sytuach. Czasami samotnik w jednym miejscu – swobodny w innym. Z danymi idź do pediatry. Może być konieczna diagnostyka.