• Niemowlęta
• Zakładanie rodziny
• Dzieci
• Ogólne rodzicielstwo
• Noworodki
• Nastolatki
• Maluchy
• Ciąża

Lęk rodziców przedszkolaków – jak sobie z nim radzić

Niezależnie od tego, czy to pierwszy dzień przedszkola, planujesz zapis do przyszłorocznej zerówki, czy porównujesz swoje dziecko z 4-latkiem sąsiada, który wydaje się znacznie bardziej zaawansowany – istnieje wiele powodów, dla których rodzice przedszkolaków często czują lęk. Zanim wyrywasz sobie włosy z troski, zrozum, że lęk to normalna część wychowywania dzieci.

Start przedszkola

Według psychiatry dziecięcej dr Joshua Sparrowa (Scholastic Parents), rodzicielskie obawy mogą przechodzić na dziecko. Jawne pokazywanie lęku w pierwszy dzień przedszkola może sprawić, że przedszkolak też zacznie się martwić. Pamiętaj, że on patrzy na Ciebie, szukając wskazówek, jak zachować się w nowej sytuacji. Pokazywanie nerwowości, płacz przed nim sprawi, że pomyśli, że przedszkola jest coś strasznego. Choć lęk przy rozstaniu z dzieckiem w nowym miejscu z nowymi ludźmi jest zupełnie normalny, staraj się zatrzymać go u siebie. Uśmiechnij się i uspokój dziecko, że przedszkola to idealne miejsce dla niego.

Kamienie milowe rozwojowe

Jeśli nieustannie porównujesz rozwój dziecka z dzieckiem przyjaciół, sąsiadką lub kolegami z przedszkola, nie jesteś sam. Rodzice przedszkolaków często boją się, że ich dzieci nie osiągają kamieni milowych. Według AAP (Healthy Children), większość przedszkolaków uczy się: kopać piłkę, kopiować proste kształty, używać nożyczek, mówić zdaniami, wykonywać polecenia wieloetapowe, angażować się w zabawę symboliczną i grać wspólnie. Jednak każde dziecko osiąga etapy w innym tempie. Fakt, że starsze dziecko umiało używać nożyczek w 3 lata, nie oznacza, że drugie zrobi to w tym samym wieku. Chyba że dziecko jest daleko od normy lub nie daje żadnych oznak rozwoju danej umiejętności, lęk o kamienie milowe to tylko Twoje lęki – nieuzasadnione obawy.

Gotowość do szkoły (zerówki)

Początek nauki w szkole to nowy, często nasilający lęk etap dla wielu rodzin. Gdy dziecko wciąż chodzi do przedszkola, możesz martwić się, czy jest na drodze do gotowości szkolnej, czy potrzebuje dodatkowego roku. National Association for the Education of Young Children (NAEYC) podkreśla, że dzieci rozwijają się na różne sposoby w nieco różnych momentach. Jeśli martwisz się, że pewne aspekty rozwoju nie są na poziomie zerówki, nie musisz trzymać dziecka w roku. Np. dziecko może doskonale opanować język, mówić zdaniami i bogatym słownictwem, ale nie radzić sobie z liczeniem. To rodzi lęk. Zamiast marnować tygodnie na nerwach, zapytaj ekspertów. Porozmawiaj z nauczycielką przedszkola o jej ocenie.

Bezpieczeństwo

Według CDC, rocznie ok. 9,2 mln dzieci dozna niesmiertelnych urazów wymagających wizyty na SOR. Lęk o bezpieczeństwo przedszkolaka nie jest w pełni bezfundamentowy i może pomóc zmniejszyć ryzyko wypadków. Możesz się martwić, gdy dziecko wspina się na placu zabaw, jeździ tricyklem po betonie, zamienia salon w trasę przeszkód lub niespodziewanie wkracza do kuchni podczas gotowania. Typowe obawy sprawiają czujność. Np. wskaźnik oparzeń najwyższy u dzieci do 4. r.ż. (CDC). Jeśli boisz się, że dziecko spali się, wbiegając do kuchni przy gorącym piecu – słusznie. Zamiast ciągłego martwienia, podjęcie konkretnych kroków: zabezpieczenie domu, rozmowy o bezpieczeństwie, stała nadzór.