Kiedy chłopcy zaczynają mieć zapach ciała?

Możesz wyczuć rozpoczęcie pubertatu u syna zanim go zobaczysz: zapach ciała to jedno z sygnałów, że w jego organizmie zachodzą zmiany. Choć on prawdopodobnie bolenie świadomy niektórych z nich (cześć, pękający głos!), może nie zdawać sobie sprawy, jak intensywny może być jego zapach. Nauka go, jak temu zaradzić, może być niekomfortowa, ale jego koledzy z klasy i nauczyciele będą wdzięczni.

Chłopcy i pubertet

Jego spocone koszulki piłkarskie nigdy nie pachniały różami, ale nabiorą charakterystycznego, nowego zapachu, gdy zacznie się pubertet. To wtedy zazwyczaj zauważysz zapach ciała u chłopca. Puberetat u chłopców zaczyna się nieco później niż u dziewczynek, ale nie ma jednego uniwersalnego wieku. Spodziewaj się, że chłopiec przejdzie przez pubertet między 10. a 14. rokiem życia, informuje HealthyChildren.org. Oprócz zapachu ciała, chłopiec zacznie wyrastać włosy na twarzy, klatce piersiowej i w okolicach płciowych, zauważy wzrost narządów płciowych i rozwinie większe mięśnie. W rzadkich przypadkach chłopiec może przeżyć tzw. pubertet przedwczesny – zanim skończy 9 lat, według Systemu Zdrowia Uniwersytetu Michigan. Jeśli zauważysz znaki wczesnego pubertatu, udaj się do pediatry.

Zapach ciała – podstawy

Jeśli on zauważy, że pachnie silniej niż zwykle, zapyta dlaczego. Wyjaśnij mu przyczyny, by zrozumiał, jak sobie z tym radzić. Puberetat nie zmienia mechanizmu powstawania potu – to wciąż mieszanka wody, chemików, soli i cukru – ale może zmienić proporcje chemiczne i sprawić, że pot będzie pachnieć mocniej, zgodnie z KidsHealth.org. Ten dreszczowy zapach pojawia się, gdy pot miesza się z bakteriami na skórze. Gdy pubertet zaczyna się, wzrost hormonów wrzuca potowe gruczoły w nadmiarową produkcję, a więcej potu = większy zapach. Zapach ciała może być problemem codziennym u przednastolatków i nastolatków, ale staje się szczególnie zauważalny przy potach – np. podczas sportu lub upalnego dnia.

Walka z zapachem ciała

Dla większości chłopców eliminacja zapachu nie wymaga więcej niż regularnych kąpieli. Naucz chłopca w pubercie prysznica codziennie, najlepiej rano, i po każdej aktywności potowej. KidsHealth.org zaleca łagodny mydło i wodę, choć dziecko może preferować perfumowany żel lub płyn do twarzy przeciw trądzikowi (innym towarzyszącemu pubertatowi). Przypomnij o dokładnym umyciu twarzy, pachwinek, okolic płciowych i stóp. Kup deodorant z antyperpirantem do codziennego nakładania pod pachwiny i w ciągu dnia. Jeśli wciąż mocno pocieje lub czuje się zgubiony zapachem, zapytaj pediatrę o inne preparaty, np. antyperpiranty na receptę.

Wskazówki dla rodziców

Gdy w głowie syna są algebra, gry wideo i nagłe tajemnice dziewczyn, przednastolatek lub nastolatek może nie przykładać wagi do higieny. Praktykowanie jej to jego zadanie, ale Ty możesz pomóc, by pachniał przyjemnie. Przypominaj, by nie nosił ponownie ubrania – wczorajszy zapach sprawi, że dzisiaj też będzie pachnieć. Postaw kosz na bieliznę w jego pokoju i albo pilnuj szybkiego prania, albo naucz go samodzielnego prania. Kup buty, skarpetki i odzież z naturalnych materiałów: bawełna, wełna, skóra – by skóra mogła oddychać, zamiast zatrzymywać zapachy (MayoClinic.com). Kup proszek do stóp do posypywania między palcami, by zapobiec zapachom stóp, ale odradzaj maskowanie zapachu ciała tanimi, intensywnymi deodorantami w sprayu.

  • Wielorakie inteligencje – styl interpersonalny
    Wielorakie inteligencje Styl uczenia się: Interpersonalny Inteligencja interpersonalna to zrozumienie innych ludzi. Ten dar jest ściśle związany z inteligencją intrapersonalną – zrozumieniem siebie. Zazwyczaj żadna z nich nie może się rozwijać bez dr
  • 3 sposoby na wykorzystanie Pokemon Go do budowania relacji z dziećmi
    Pokemon Go to jedna z najciekawszych gier. Aplikacja jest darmowa, ale warta swój wagę w złocie, gdy chodzi o łączenie rodzin. Jeśli czujesz dystans do dzieci – ta gra może Cię im zbliżyć. Z pozytywnym nastawieniem i trochą planowania świetnie się z
  • Oddalenie syna od dziadków to nasze rodzinne serce złamane w pandemii
    Jeden ranka, kilka tygodni po zamknięciu w domu, mój 20-miesięczny syn wskazał na patelnię schodzącą na kuchence z poprzedniej nocy, uśmiechnął się i w swoim najsłodszym głosie poszeptał: „ser”. Popatrzył na mnie i powiedział „Babciu”, imię, którym k