Zalecane proporcje opiekunów do dzieci w opiece instytucjonalnej

Gdy rodzic oddaje dziecko do żłobka, powierza je osobie obcej. Aby każde dziecko otrzymało odpowiednią opiekę, stosuje się wskaźniki liczby dzieci na jednego dorosłego, zależne od wieku. Młodsi dzieci potrzebują więcej uwagi – stąd mniejsza grupa na opiekuna. Zakresy wskaźników nieco się różnią w zależności od stanu.

Niemowlęta

Niemowlęta wymagają największej opieki indywidualnej. Jedzą częściej, zazwyczaj według harmonogramu, i częste są przelewania. Dlatego wskaźnik jest najniższy. W niektórych stanach wynosi 1:2, w innych dopuszcza się do 5 niemowląt na dorosłego. Przepisy stanowią maksimum – niektóre placówki oferują lepsze proporcje. Zalecany maksymalny rozmiar grupy to 6–12 niemowląt.

Maluchy (toddlers)

W niektórych stanach wskaźnik zmienia się po ukończeniu roku, w innych zostaje do 3–4 lat. Dzieci stają się bardziej samodzielne, jedzą razem, ale wciąż potrzebują bliskiego nadzoru i większość wymaga przelewań. Wskaźniki: od 1:3 do 1:10. Zalecana wielkość grupy: 6–12 dzieci.

Wiek przedszkolny

Zazwyczaj od 4 lat. Dzieci grają samodzielnie, nie potrzebują ciągłego nadzoru, większość nie nosi pieluch. Dlatego wskaźniki drastycznie rosną: większość stanów dopuszcza 8–10 dzieci na dorosłego, z maksymalną grupą 12–16 osób.

Dzieci w wieku szkolnym

Po rozpoczęciu nauki w szkole dzieci są bardzo samodzielne, potrzebują minimalnego nadzoru. Zazwyczaj w żłobku są tylko w przerwach szkolnych. Przyzwyczajeni do struktury dnia. Dzieci 7+ lat: 12–15 dzieci na opiekuna (zależy od stanu). Zalecane grupy: 16–24 dzieci.