Jak przezwyciężyć lęk przed opieką dziecka przez dziadków
Zostawienie dziecka z opiekunem jest stresujące, niezależnie od wieku. Trudne jest zwłaszcza z niemowlęciem, ale rodzicom czasem bez opieki jest niezbędny. Dziadkowie to często świetni opiekunowie – kochają wnuki, są dojrzali i godni zaufania. Mimo to lęk może nie minąć. Dobre przygotowanie pomoże.
Instrukcje
Przygotuj dziecko. Jeśli rozumie – wyjaśnij plany i godzinę powrotu. U niemowląt/małuchów lęk rozdzielania/obcych może wystąpić nawet u znanych dziadków. Poproś dziadków o przyjście 30 min wcześniej – dziecko przyzwyczajyi się do opiekuna w Twojej obecności. Pożegnaj ciepło, nie przeciągaj (radzi What to Expect). Jeśli dziecko bardzo płacze – dogadaj się na SMS/telefon po chwili.
Zostaw numery kontaktowe: komórki, służbowe, pediatra. Gdzie będziecie, adres i telefon miejsca. Zapisane: kod alarmu, co dzieci mogą jeść/pić, wieczorny rytuał.
Rozwiąż potencjalne problemy z góry. Dziadkowie mogą chcieć rozpieszczać (słodycze, późniejszy sen). Ekspertka Amy Goyer radzi kompromis: zwykły sen 19:30, ale jako wyjątek – do 20:00. Klucz: unikanie konfliktów, satysfakcja wszystkich.
Zapytaj dziadków o ich obawy i zachęcaj do szczerości. Mogą martwić się usypianiem malucha, nastrojem przeddołków. Wcześniejsze rozmowy, dzielenie się doświadczeniami – wszyscy bardziej spokojni. Pamiętaj: oni też wychowywali małe dzieci.
-
Maluchy nie znają granic – dlatego niezdarznie są narażone na wypadki. Są ciekawskimi wspinaczami, naturalnymi poszukiwaczami adrenaliny i zazwyczaj bezstrachnymi. Rodzice, opiekunowie i każdy, kto opiekuje się dziećmi w tym wieku, wie: nie ma odpocz -
Współpracowałam z wydawnictwem HarperCollins, badając te porady na temat snu oraz ich nową książkę „Dozy Bear and the Secret of Sleep”. Wszystkie opinie i sny o śnie to nasze własne. Jako ktoś, kto dostał 0 z 2 w kategorii „dobre śpiacze”, spędziłam -
Wszystko zaczęło się od rozsądnej, macochy prośby: poprosiłam moją 7-latkę córkę, Drew, by posprzątała grę w memory, w którą grała. Jej odpowiedź zaskoczyła mnie. Z jedną ręką na biodrze i pochyleniem głowy, z frechem odparła: „Ja TAK to nie zrobię!
