• Niemowlęta
• Zakładanie rodziny
• Dzieci
• Ogólne rodzicielstwo
• Noworodki
• Nastolatki
• Maluchy
• Ciąża

Wracanie do domu z pierwszym dzieckiem w 7 prostych krokach

Krok 1:

Zostań wyrzuconą/wypchniętą na wózku z szpitala. Zajmie Ci za dużo czasu, by wsadzić dziecko do fotelika, wszystko wydaje się za duże i straszne dla tego malutkiego życia. Zajmie za dużo czasu, by sama wejść do auta, wszystko boli za bardzo. Krzycz na męża za każdym razem, gdy auto wjedzie na najmniejszy kamyk na drodze. Płańcz.

Krok 2:

Wróć do domu, spróbuj karmić piersią i zorientuj się, że zapomniałaś wszystkiego, czego nauczyły cię pielęgniarki. Wyczesz na męża, że to wszystko niesamowicie niemożliwe. Przekaż dziecko i potknij się na zewnątrz, by się nagrzać słońcem. Wróć do środka, bo wyciekasz z każdej możliwej dziury w ciele i sąsiadi gapią. Płańcz.

Krok 3:

Wypij piwo. Czuj winę za to piwo, próbując karmić piersią dziecko po setną raz. Czuj mniej winy, gdy dziecko niszczy Twoje sutki. Płańcz.

Krok 4:

Zadzwoń do mamy. Powiedz jej, że ją kochasz, ale nie rozumiesz, jak istniejesz, bo masz starszego brata, i jak ktoś może to zrobić więcej niż raz. Płańcz.

Krok 5:

Dziecko zasypia na Twojej piersi. Doceniasz chwilę, ale łapiesz się na myślach o tym, jak zmęczona jesteś, jak nigdy nie poczujesz się odnowiona. Patrzysz na to malutkie śpiące dziecko i realizujesz, że może, po prostu może, to wszystko będzie warte to w końcu. Płańcz.

Krok 6:

Dziecko budzi się i krzyczy. Przypominasz sobie, że nie zjadłaś niczego, przystępujesz do zniszczenia każdej dostępnej przekąski. Gapiś w zawartość lodówki. Płańcz.

Krok 7:

Powtarzaj kroki 1-6 przez następne kilka miesięcy. Spojrzyj wstecz i pomyśl, że nie było tak źle, pomyśl o zrobieniu tego znów. Płańcz.

Powiązane: Niemowlęta są jak ciasto – dajcie nowym mamom przerwę