Granty na domy opieki zastępczej

Rząd federalny przekazuje granty stanom na finansowanie programów opieki zastępczej. Środki te służą opiece nad dziećmi wyrwanymi z domu na stałe lub tymczasowo. Pieniądze przeznaczone są na prowadzenie i wdrażanie programu, a nie na świadczenia społeczne dla dzieci. System finansowania ewoluował i opiera się na zasadzie refundacji (matching).

Cechy

  • Rząd przekazuje granty stanom po wniosku i zatwierdzeniu, istnieje procedura odwoławcza. Rejestra stanowe monitorowane po przyznaniu środków.

Cel

  • Środki na odpowiednią opiekę nad dziećmi w długim i krótkim terminie, za które odpowiada stan, oraz dzieci tymczasowo wyrwanych z domu. Nacisk na stałe rozwiązanie: adopcja lub powrót do rodziców po rozwiązaniu problemów. Zgłaszano spadek liczby dzieci w systemie.

Zastosowanie

  • Środki tylko na koszty związane z opieką zastępczą: administracja, szkolenia, programy gromadzenia danych. Nie na usługi dla dziecka, rodziny czy rodziny zastępczej (poradnictwo, problemy behawioralne).

Historia

  • Przed 1961 r. stany samodzielnie pokrywały koszty. Wtedy utworzono Flemming Rule w odpowiedzi na dyskryminację wypłat świadczeń dzieciom pozamałżeńskim. Wymagano wyrwania dziecka z niebezpiecznego domu. Do 1980 r. granty opieki zastępczej były częścią programu welfare, teraz są oddzielnym programem.

Skala

  • Rząd federalny przeznacza ponad 5 mld USD rocznie. Granty na zasadzie refundacji – stany otrzymują częściową lub pełną refundację uprawnionych wydatków, bez górnego limitu. Liczba dzieci w programie spada, ale prośby stanów o środki rosną.