Negatywne skutki bycia adoptowanym

Wiele dzieci adoptowanych dorasta do zdrowych, szczęśliwych członków społeczeństwa. Istnieje jednak ryzyko, że adoptowane doświadczy negatywnych skutków – psychologicznych i fizycznych. Choć nie są pewne, warto o nich wiedzieć, rozważając adopcję.

Poczucie porzuconia

Gdy dziecko dowiaduje się o adopcji, może czuć się porzucone przez rodziców biologicznych. To rodzi problemy przez całe życie: trudności w budowaniu zdrowych relacji, ryzyko depresji, nasilenie w stresowych momentach (np. adolescencja).

Historia medyczna

Dorosłe dziecko u lekarza odpytane o choroby w rodzinie często nie ma tych informacji – zwłaszcza przy adopcji zamkniętej. Agencje starają się przekazać dane, ale brakuje często kawałków puzzli. Ograniczona historia medyczna utrudnia lekarzom opiekę.

Problemy dyscyplinarne

Wiedza o adopcji pojawia się podczas kłótni. Argument „nie jesteś moimi prawdziwymi rodzicami” to wyzwanie wychowawcze. Czasem brakuje dyscypliny – rodzice adoptujący, którzy długo starašli się o dziecko i przechodzili długi proces, mogą unikać surowości.

Żal

Oprócz porzuconia pojawia się żal za utratą rodziny biologicznej. Z wiekiem i głębszym zrozumieniem adopcji dziecko może przeżywać proces żałoby. To rodzi chęć poznania rodziny biologicznej – pozytywne dla niektórych, dla innych stres i frustracja, jeśli poszukiwania nie udają, co pogłębia żal.